Thursday, 23 April 2009

Fietstocht voor het goede doel

Ik heb er al eerder over geschreven: charities, oftewel goede doelen. Deze keer doe ik er zelf aan mee!

Met zo'n 40 man van het werk (en met 200 werknemers is dat best een groot deel) gaan we rond Lake Wairarapa fietsen en de bedoeling is dat we geld ophalen voor een zelf te kiezen goed doel. Je kent het wel: je kan me sponsoren voor iedere kilometer die ik afleg, of voor een vast bedrag.
Omdat ik weet dat het rondje 80km is, lijkt dat laatste wel zo makkelijk.



Het goede doel dat ik gekozen heb is de Karori Wildlife Sanctuary Trust.
De trust beheert een omheind gebied, bijna midden in Wellington, van 225 hectare groot! De omheining is bedoeld om ratten, muizen en andere roofdieren buiten te houden. Met het idee om een veilige haven voor al die oorspronkelijke Nieuw Zeelandse vogels te zijn. Sommige soorten kunnen niet vliegen omdat ze dat gewoon niet hoefden - totdat de Europeanen kwamen.

Het is een geweldig idee, maar het creëert ook een prachtig park dat zeer toegankelijk is en bovendien is het een kweekgrond voor veel vogels die zich vervolgens uitspreiden over de rest van de stad en het eiland: de populatie van diverse vogelsoorten is geëxplodeerd sinds het park er is.

Aan jullie, de lezers, dus de vraag of je me wilt sponsoren? De fietstocht vindt plaats op vrijdag 8 mei. En tot die tijd kun je een donatie maken via de knop hieronder of rechts van dit bericht. Ieder bedrag is welkom!


De betaling verloopt via Paypal: een veilige online manier van betalen. Je hebt geen Paypal account nodig; je kan een creditcard gebruiken. Alvast bedankt voor je bijdrage! (Aanmoedigingen zijn ook welkom).
Ik zal de teller hier rechts van dit bericht bijhouden, en uiteraard krijg je een verslag na afloop!

--Age

Regenpijp

Ik zie mezelf niet als een echte handyman (behalve als het computers betreft uiteraard) en ben daarom uitermate trots op dit DIY-wonder: een regenpijp!

Eén van onze dakgoten liep regelmatig over bij een heftige regenbui. Wat bleek nu, dit overlopen resulteerde zelfs in een lek. Een lek dat we al eerder ontdekt hadden, en ook gerepareerd was - dachten we. Tot de volgende downpour langskwam...

Nu dus achterhaald waar het water vandaan kwam en bedacht dat er maar een regenpijp bij moest komen. Het klinkt allemaal zo makkelijk, maar eerst dus een gat in de goot maken. Als je daar het gereedschap niet voor hebt is het best lastig. Uiteindelijk maar een gatenboor gekocht. Niet dat er dan een boor bestaat die bij de maat van de regenpijp past: de boren worden gemeten in inches en de regenpijp in millimeters...

Toch een gat, uitloop er tegenaan geschroeft, pijp vastgelijmd, en toen de pijp aan de muur. Ik weet niet hoor, maar gaten in een muur boren vind ik altijd maar zozo: je wilt je huis tenslotte niet lekker maken dan het al is. Maar de regenpijp zit en ik kan niet wachten op de eerste hoosbui!

--Age

Monday, 13 April 2009

Stress levels

I am not sure exactly how it works, but this is amazingly accurate.

Read the full description before looking at the picture.

The picture below has 2 identical dolphins in it. It was used in a case study on stress levels at St. Mary's Hospital.

A closely monitored, scientific study revealed that, in spite of the fact that the dolphins are identical; a person under stress would find differences in the two dolphins.

The more differences a person finds between the dolphins, the more stress that person is experiencing.

Look at both dolphins jumping out of the water. If you find more than one or two differences you need to go on holiday.




Thursday, 9 April 2009

IK HEB DE BAAN!!!

Guys I'm the preferred candidate for the role of Training Advisor Intelligence - een dijk van een baan bij de Recherche hier op National Headquarters in Wellington!!!!!!!!

Starten met een trainingstraject opzetten - volgens mijn eigen ideeen waar ze zeer onder de indruk van zijn en hun hele denken over trainingen op de kop zet - voor nieuwe districtmanagers die door het hele land verspreid zitten - met veel coaching, communities of practice en online interactie. Je ziet: coaching, competentiegericht leren, e-learning, etc. het komt allemaal bij elkaar. IK HEB ER ZOOOOOO'N ZIN IN.

Ze hadden me al gevraagd om te solliciteren nadat ik 2e keus was geworden voor een soortgelijke functie - maar die functie vereiste een recherche achtergrond en ze hadden een kandidaat die aan dat profiel voldeed.

Ik zal begin juli beginnen, maar moet wel door een top level security clearance heen, waar eea ook nog van af zal hangen. En dat begint nu, met het bevragen van 4 referees - oud-collega's bij vorige werkgevers. Als de uitkomst daarvan positief is, dan volgt de Police Vetting - een verklaring van goed gedrag. Als dat goed is, dan komen ze met een aanbod en contract op de proppen.

In ieder geval: wij lopen vast vooruit op de feiten en zullen een dezer dagen een reis naar NL gaan boeken. How about Augustus, September of Oktober?

Laatst ook al Marc gesproken (zit in Perth), die heeft ook vakantieplannen, maar dan meer winters getint: het gaat er nog van komen dat we onze oude gewoonte oppakken en weer samen op wintersport gaan - hier in Nieuw-Zeeland. De eerste sneeuw is al gevallen! Leuke vooruitzichten allemaal.

Sunday, 5 April 2009

Erg sociaal

Afgelopen week was zo'n week waarbij het sociale leven sneller gaat dan jezelf kunt bijbenen - erg druk maar ook leuk.
We hebben de hele week Lois en Richard te logeren gehad. Zij hielden zichzelf grotendeels bezig met hun eigen programma van het opzoeken van mensen die ze hebben leren kennen tijdens hun Wellington-periode 2 jaar geleden. Maar vorig weekende en het begin van de week heb ik nog aardig wat tijd met hen doorgebracht, omdat ik toen nog niet hoefde te werken. Druk programma hadden ze hoor: uit ontbijten, uit lunchen, uit koffiedrinken, uit eten, uit borrelen en wij sloten aan waar het maar kon.

Donderdag hadden we zelf een thuisdiner georganiseerd, waarbij we ook Pauline & Ian uitgenodigd hadden - een Kiwi en een Engelsman die 20 jaar lang in Australie gewoond hebben en nu net weer 1,5 jaar in Wellington wonen. Met Pauline zit ik in het bestuur van het Wellington Chapter ICF Australasia (coaching), we hadden een keerbij hen gegeten en het leek wel leuk om ze voor te stellen aan onze Australische gasten. Nu moest Ian de volgende ochtend om 7 uur in het vliegtuig zitten en aangezien wij vlakbij het vliegveld wonen en zij aan de andere kant van de stad, had ik aangeboden dat ze wel konden blijven slapen - met de gedachte dat doen ze toch nooit. En ja, dat leek een geweldig plan, ze zouden met wijn en sleeping bag voor de deur staan! Grote grap natuurlijk, hele huis vol mensen en Ian, als 2e man van het electriciteitsbedrijf hier in NZ, en Pauline, corporate wife, op een luchtbed op de grond!

Wij zelf geen oog dichtgedaan natuurlijk, want Ziva bij ons op de kamer genomen, die dan in bed onder de deken moest en verschrikkelijk goed kan liggen, ze houdt enorm van stoven, - zo goed dat Age 's nachts dacht dat ze echt dood moest zijn en aan 'r hartje moest voelen. En omdat ik laatst hondebrokken had gekocht in plaats van kattebrokken en d'r brokken ook bij ons op de kamer stonden, werden we steeds wakker van het gigantische geknaag aan die brokken als ze ging eten. Volgens Age was het het net alsof ze stenen aan het eten was.

Een giller gewoon. Nou ja, Ian dus 's nachts om 5 uur de deur uit, niks van gehoord, mezelf de deur uit gewerkt op vrijdagochtend, Age Pauline de deur uit geholpen en Lois en Richard hielpen zichzelf. Gisteren op de laatste avond met L&R uit eten en drinken geweest hier in Hataitai en vannacht om 4 uur, jawel een waanzinnig tijdstip, het hele spul naar het vliegveld gebracht.

Toen Age nog tennissen vanochtend, ik gewerkt, want ja als je hier en daar wat bijschnabbelt krijg je het wel druk als je plotseling ook een full-time contract hebt! De schnabbels lopen gewoon door natuurlijk, in dit geval onderzoeksverslagen nakijken van 3 Psychologievakken van studenten aan een hogeschool.
En vanmiddag naar een heuse Nationale Frisbee-finale zitten kijken - een Nederlander die ik gecoached heb en die in Christchurch woont had een frisbee toernooi in Wton en die hebben we nu eindelijk eens in levende lijve gezien, samen met z'n vriendin. Lekker bij ons wezen eten, was heel gezellig en zo hebben we er weer een adresje bij in Chch. Zo doen wij dat hier!

Verder zijn wij nu naar wintertijd gegaan, dus 10 uur verschil.