Tuesday, 24 February 2009

Blogmoe

Na 3,5 jaar bloggen en wekelijks over ons wel en wee te verhalen in Nieuw-Zeeland is het eigenlijk wel mooi geweest nu. Wij stoppen er voor onbepaalde tijd mee!
Tenminste, dat is het plan. Je weet nooit hoe het uitpakt :-)

Groetjes!

Monday, 23 February 2009

Moe?? Handkar??

Ik kreeg het vanmiddag met Age op een of andere manier over de inburgeringscursus die immigranten in NL moeten volgen. Daar heb ik verder echt helemaal niets mee van doen, maar destijds in Twente kreeg een kennis van ons een Indonesische vriendin en die moest op een gegeven moment door zo'n cursus heen, midden jaren '90.
Geen idee waar de overheid het materiaal voor die cursus vandaan haalt, maar een van de Nederlandse zinnetjes die ze moest leren was 'MOE DRUKT DE HANDKAR'.

Wij zouden al ernstige problemen hebben met dat materiaal ('moe'?? 'handkar'?? 'drukken'??) en ik wed onze ouders ook - kan me niet herinneren dat ik die van mij ooit over een handkar heb gehoord, laat staan die nieuwe Nederlanders die denken in een modern land terecht gekomen te zijn.

Wednesday, 18 February 2009

Harsen

Aaaaarrrrggghhhhh!!!
Ik heb net 1 been geharsd. Ja, kwam laatst in de supermarkt een intrigerende pot warm wax tegen en heerlijk ruikend bovendien. Dus ik dacht laten we dat maar eens proberen - harsen van snor en wenkbrouwen bij de schoonheidsspecialiste vind ik ook altijd zeer interessant, alleen het opbrengen van de hars dan, de rest eigenlijk niet.

Nu verveelde ik me net en ik dacht ach, laten we de benen maar eens doen. Het moet toch een keer, nietwaar en bovendien straks tennissen in leuk nieuw tennisrokje. Nou, pfffff het is wel doorzetten hoor! Hars opbrengen is best leuk, lapje erop ook en op zich het eraf trekken ook nog wel, maar gelijk daarna slaat het toe. Net als wanneer je je teen stoot, dan moet je ook altijd even op het pijnmoment wachten. En even snel is het ook weer voorbij, maar ja, dan heb je een gat in je haar en moet je verder...
Dus.

Nu een vuurrood stuk been rijker en ander been doen we vooral NIET vandaag ook nog. Gentle formula with essential oils, staat er op de pot.

Tuesday, 10 February 2009

Heerlijk warm en veel zwemmen

Wat hebben wij zoal gedaan de afgelopen dagen?

De Queen Charlotte Drive genomen van Picton naar Nelson en onderweg een miniwandeling gedaan naar een strandje. De cicades in de bomen maken overuren - het lawaai is hier en daar werkelijk oorverdovend. Je zult maar een leuk huisje hebben tussen de bomen gelegen, de rust is ver te zoeken.

Een heerlijk biertje / kopje koffie gedronken aan de Boulevard in Nelson. Wat heeft de zee daar toch altijd een mooie kleur!

Ons huisje was een goede keus, op een organic vineyard gelegen en bij de eigenaren op het erf. Enige minpuntje was dat het er 's avonds binnen geweldig warm bleef. Nu was het ook een hele warme week - we hebben temperaturen tot 34 graden gehad. Overal waar het kon lagen we dan ook in het water.

Natuurlijk meerdere keren naar de wharf in Mapua geweest... Fish & Chips, koffie, real fruit ice cream, lekkere lunch met calamari, etc. Tja, ons huisje zat er nou eenmaal niet ver vandaan.

Abel Tasman Park bezocht en het eerste stuk van de Tasman track gewandeld - ahum, dat was een wandeling van een half uurtje, schaam. Maar het was dan ook veeeeeeel te warm, het water lonkte en de meegenomen lunch ook. Bovendien is het daar te mooi om te wandelen - kunt beter genieten van het water als je erin ligt, nietwaar? Wel veel toeristen gezien met grote wandelschoenen en dikke zware rugzakken op die de track liepen.

Het hele gebied van Nelson tot aan Marahau vinden we interessant als het gaat om 'wat doen we als het huis eenmaal verkocht is?'. We hebben dan ook veel rondgereden en gekeken naar gebieden waar we wellicht zouden willen neestrijken voor ons Nieuw-Zeeland Deel II hoofdstuk. Niet dat er veel schot zit in ons huis, hoewel we iedere week kijkers hebben, nog geen doeners.
Het dorp Tasman heeft ook een leuk heuvelachtig schiereilandje met mooi strand en natuurlijk een golfbaan. In bloei staan op dit moment de Southern Rata (bomen met rode bloemen), Agapanthus is bijna klaar, Hortensia's is ook alweer bijna over, bougainville doet het mooi, rozen ook.
We hebben een dagtrip gemaakt naar Farewell Spit, een zandduin van 30km lang. Ook nu weer veeeeeeeel te warm om hier eens flink op te gaan wandelen, dus zandduin overdwars doorgestoken naar Fossil Point (een wandelingetje van een half uur door weilanden met heeeele grote koeien). Het waaide erg hard die dag daar - waarschijnlijk altijd wel, het is echt het einde van de wereld - dus op het strand werden we gezandstraald. Boven heel Farewell Spit hing dan ook een zandwolk. Het leek ons erg leuk om fossielen te zien in de kliffen op het strand, maar je kon niet naar de kliffen toe ivm DRIJFZAND. Hoe verzin je het!

Om naar Farewell Spit te komen moesten we door de Takaka Ranges, met vreemde rotsformaties en mooie uitzichten over Golden Bay aan de ene kant en aan de andere kant Nelson. Het was een prachtige rit, waarbij wij zelf de Nelson / Mapua regio toch aantrekkelijker vinden dan Golden Bay (de vakantieregio voor Kiwi's). Dat is toch wel erg ver van alles af. Takaka vonden we verassend leuk!

Toch nog even een bewijsje van de temperatuur: het was echt 34 graden, in Golden Bay.

Wednesday, 4 February 2009

Update op vorige update

Ja de updates vliegen je om de oren. Niks blote billen en bossen schaamhaar - wij zitten vanaf morgen hier.

Wij gaan weer op pad

Komende vrijdag is het Waitangi Day, een nationale feestdag. Plak er wat dagen aan vast en je hebt een break! Wij stappen dus morgenvroeg op de boot naar Picton en gaan ons heerlijk vermaken in Nelson, Tasman en Golden Bay. Ik hoop nu Farewell Spit toch eens te zien, en heb wel zin in een stukje lopen in Tasman Park. En natuurlijk iedere dag even in zee liggen - daar een kalmerende ervaring, waar het in Wellington toch steeds weer doorbijten is. Hoewel, laatst in Titahi Bay was het water ook wel erg lekker ineens.

Plan is om de tent mee te nemen als reserve-optie en ter plekke te zien of er evt. nog leuke cabins voorradig zijn. We hadden wel een aardige camping op het oog in Mapua, maar die blijkt 'clothes optional' in de maanden Feb en Mrt, zul je zien, komen wij daar natuurlijk terecht. In principe zou je daar alleen maar blote mensen tegen moeten komen in de sauna en het zwembad. Echt achterlijk vind ik het als je in de gemeenschappelijke keuken staat te koken en mensen daar in hun blote schaamhaar zouden rondscharrelen, maar dat schijnt niet het geval te zijn. In ieder geval: we hebben er al veel plezier van gehad door er alleen maar over te praten!

Sunday, 1 February 2009

Big breakfast

Afgelopen maandag was ik jarig, straaaaaaaaalend weer en heeeeeeeeeeeeerlijk uit eten geweest met z'n vieren, met Saskia en Tristan. Saskia was ook net jarig geweest, dus zetten we onszelf mooi even in het zonnetje. Verder drukdrukdruk deze week. Age had een off-day op vrijdag, het was steeds 's nachts erg warm met veel wind en dan kunnen we de ramen niet open hebben, dus is onze slaapkamer net een stoomhut in Singapore en dan raken ook je darmen in de war en dan heb je dus een off-day ineens.

Gisteren begon mijn tennis-seizoen weer, helemaal in de mood na het zien van delen van de Australian Open. Ben wel blij dat ik geen 5 en half uur hoef te tennissen bij 43 graden trouwens, maar het was wel de warmste dag tot nu toe met 27 graden en ook dan is tennissen heet genoeg. 's Middags boodschappen doen met Age voor ons verjaardagsfeestje van vandaag, waarbij we een big breakfast zouden verzorgen: eieren, spek, portobello's, tomaten, sausages, hasbrowns, fruitsalade, lemon slice zelf gemaakt, en jelly.

Na de boodschappen doorracen naar Titahi Bay, waar Saskia en Tristan wonen en daar op het strand hun verjaardagsfeestje hadden. Zelfs nog even gezwommen ook, was ik helemaal niet van plan, maar ja, als je aan het strand bent moet je zwemmen nietwaar. We zijn maar kort gebleven, want we moesten ons huis nog op orde hebben voor het open home van zondagochtend... En Age moest ook tennissen vanochtend, dus hij kon mij moeilijk en met de voorbereiding van ons eigen feestje en met de open home laten zitten. Dus een beetje gepoetst, met nadruk op beetje, want er was toch ook weer tennis op tv...

En dan vanochtend Age vroeg op want tennis, ik ook want dus toch nog genoeg te poetsen voor de open home + voorbereidingen voor ons feestje, huis verlaten ivm open home, stiekem loeren en zien dat er minstens 4 mensen bij ons thuis rondlopen, nadat de laatste weg is weer naar huis, kom ik het huis niet meer in - zit de voordeur plotseling ook van binnen op slot. OEPS. Heel leuk met nog een klein uurtje te gaan voordat iedereen voor de deur staat. Age inmiddels ook weer terug van tennis, dus samen voor een dichte deur. Gelukkig bleek er nog een slaapkamerraam open te staan, dus na wat halsbrekende toeren van aan het balkon hangen en klauteren enzo door het raam naarbinnen. Heeeel leuk.

Nou hehe, daarna feestje! Op ons terras, bleek heel geschikt, precies genoeg mensen, lekker eten, ronkende bbq, temperatuurtje okee, beetje wind, gezellig. Nu alles weer opgeruimd, iedereen weg, wij lekker voor de tv met een kopje thee. Het gaat zo regenen, ik zie het binnenrollen uit het zuiden.

Vergeet ik ook nog m'n tupperware party van vrijdagavond. Dat dat nog bestaat, classic gewoon. De verkoopster bleef maar doorratelen over hoe fijn haar husband de opgeruimde pantry vond. Twee dingen vond ik zelf interessant: de schaar en de bidon. Maar al die bakken, bakjes, trommels en troep zijn toch wel erg duur hoor. We zullen zien of het wat wordt. O ja vreselijk, ging ze sushi maken in een tulbandvorm, hoe verzin je het. Een van de aanwezigen had nog nooit van sushi gehoord - welke idiot eet er nou kouwe rijst? Zij niet in ieder geval. Ook de boterhambakjes waren niet aan haar besteed: daar kon volgens de verkoopster zo leuk een sandwich in met bacon en ei voor tussen de middag. Nee hoor, ook koud zeker. Een giller gewoon.