Tuesday, 29 July 2008

De cladding expert

Ja, de DIY saga gaat gewoon door - net een achtbaan. Vanochtend de cladding expert bij de study gehad en die wist ons het volgende te vertellen:
  • vocht hoort niet aan de binnenkant van de muur te zitten
  • de muur van de study is opgebouwd uit polystyrene blokken met beton, dus geen houten frame
  • de cladding ziet er prima uit
  • de afwerking van de trap buiten verdient onderhoud en wellicht een betere oplossing dan alleen het vernieuwen van de kit-rand
  • zijn voorstel: kitrand eventueel vernieuwen en de verbinding van de trap met de muur verbeteren dmv polyester. Dat is naadloos en waterdicht. En simpel.
  • en de gasleiding die daar ergens het huis binnenkomt moet beter afgewerkt worden
Goed nieuws dus, we kunnen de 3 gaten die we gemaakt hebben in de muren weer dichtmaken. De bovengenoemde reparatie zou eigenlijk in de zomermaanden moeten gebeuren, het is nu te nat en te koud en bovendien heeft het bedrijf dan pas tijd, maar we kunnen wel een quote krijgen en dat voorleggen aan eventuele kopers. Het is onderhoud dat moet gebeuren, dit is de oplossing en zoveel gaat het kosten. Daarnaast willen we nog een rapportje van de thermal imaging meneer, dat het hele huis is gescand op moisture en dat het allemaal is terug te leiden tot simpele dingen.
Dan blijven er voor ons nog 2 dingen over: 1) een lek in het dak - heeeeeel fijn met de weerbom die eraan zit te komen - dat tussen nu en volgende week woensdag gerepareerd wordt, en 2) alle hoekjes van alle kozijnen waar we bijkunnen dichtkitten - de horizontale raamrubbers zijn gekrompen, waardoor water via de kozijnen naar binnen kan.
Je zou kunnen zeggen dat dit te overzien is, geloof ik.

Hamsteren

Heeft het Noord-Eiland afgelopen weekend een 'weather bomb' doorstaan met vreselijk veel wind en regen en een luchtdruk van maar 956hpa, nog geen 3 dagen later doet de volgende (tropische ?) storm zich aan. Het zwaartepunt van de eerste storm lag bij Rotorua en alles wat daarboven ligt, maar deze keer zullen wij er waarschijnlijk ook het nodige van mee krijgen, hoewel datzelfde gebied opnieuw het haasje wordt.
"The local civil defence was advising people to ensure they had enough food and water for three days, find a torch or other light source, have cooking gear available in case of power cuts, know where a first aid kit is and get firewood in." Dan mogen wij ook nog wel even wat boodschappen doen... Doet me ook denken aan de earthquake kit die iedereen geacht wordt te hebben: eten, water, eigenlijk hetzelfde als hierboven, plus een plek waar je afspreekt je familieleden weer te treffen. etc. Op de Correspondence School bijvoorbeeld, stonden hier en daar boxen vol met blikken met baked beans en flessen water. Er is ook wel reclame op de tv dat je rubber matjes in je kasten moet leggen, zodat bij een quake niet alles (bijvoorbeeld de vissenkom) eruit komt zetten. Maar goed, dat is weer een heel ander verhaal.

Sunday, 27 July 2008

DIY (Do It Yourself)

Gisteren en vandaag zijn we met looplamp, stanleymes, zaag, broodmes, aardappelschilmes, nog een broodmes, potlood en lineaal op zoek gegaan naar de oorzaak van het vocht in de muur van de study. Nog een laatste blik op onze maagdelijke muren en toen het mes erin! Eerst de buitenmuur maar - een mooi vierkant uitgetekend net onder het plafond, leek wel een extra raam eigenlijk. En toen met het stanleymes door de gipsplaat heen. Althans, dat dachten we. Maar dat wou helemaal niet, veel te zwaar, te dicht of te dik of wat dan ook. Toen allerlei andere attributen erbij gehaald en na veel geduld hadden we uiteindelijk een mooi vierkant. Maar het liet helemaal niet los en bleek vastgelijmd aan de massieve piepschuimen blokken erachter. Enorm werk om dit vierkant gipsplaat eraf te trekken. Uiteindelijk niks te zien behalve piepschuim en ook geen zichtbaar vocht.
Shit.

Nou, dan maar de achtermuur. Nog een vierkant, iets kleiner maar. Ging veel sneller, daar zat duidelijk geen piepschuim tegenaan. Toen dit stuk gib eruit was konden we wel zien dat langs de houten paal in de hoek vocht heeft gelopen. Dat vocht moest dan wel van boven komen - dus ja, ook een vierkant uit het plafond gehaald. Daar zaten we recht onder de douche en verwachtten min of meer een plens water op ons hoofd te krijgen - hoewel, niet echt trouwens, want de vochtmeter had geen vocht in het plafond aangegeven... Ladder erbij, hoofd erdoor, gat nog groter gemaakt, want schouders moesten er ook door passen.
Het bleek in deze ruimte boven ons hoofd kurkdroog en zo rook het ook, naar hout. Er zaten wel wat rare hoeken en gaten in die ruimte en na heel lang voelen en kijken en van buiten en binnen op de muur kloppen om erachter te komen waar op de buitenmuur dit is, zagen we opeens dat er druppeltjes hingen aan de binnenkant van de buitenmuur. Net zweet of misschien condens. Het vocht lijkt dus toch van buiten te komen en zeker niet uit de douche. We gaan er nu een cladding expert bijhalen, want zelf komen we er niet verder mee. Op de foto's kun je het vocht wel zien: rechts naast het blauwe snoer en alle donkerder gekleurde delen op het beton tussen dat groene gaas.

En dan ter lering ende vermaeck nog een filmpje van onze trouwe bezoeker die iedere ochtend om 10 uur geheel zelfstandig door het luikje stapt.

video

Friday, 25 July 2008

Het is de trap niet, het lijkt de douche!

Vanmiddag hebben we de thermal imaging inspection gehad om vast te stellen wat voor vochtproblemen we precies hebben in huis - onze inspecteur is met ons door het hele huis gegaan, met vochtmeter en infraroodcamera. Erg eng in het begin, want je weet nooit wat er allemaal tevoorschijn komt en of je wel wilt weten hoe erg de situatie eigenlijk is. Maar na afloop waren we eigenlijk nogal opgelucht: we hebben geen huis dat zo lek is als een zeef, en het lijkt ook niet onder onze voeten vandaan te rotten. Waar we het meest bang voor waren - een foutieve constructie van een buitentrap die langs de zijkant van het huis loopt - met lekkages door deze hele zijmuur als gevolg, is niet bevestigd.
Het vocht in de muur van de kleine slaapkamer komt door onvoldoende kit aan de buitenkant van het raam. Het vocht in de badkamer en de study een verdieping lager komt zeer waarschijnlijk doorrrrrrrrrrr..... de douche! De boosdoener! En we houden nog wel zo van douchen, zeker Age! Om de douche echt als oorzaak aan te wijzen en tot reparatie over te gaan, moeten we wel nog 'even' een hele hoek uit de study-muur + plafond halen.
En tot slot, het vocht in de woonkamer onder de grote ramen komt doordat de raamrubbers aan de buitenkant van de ramen te kort zijn en niet goed afsluiten. Nu dus op zoek naar een horde tradesmen die ons kunnen helpen hierbij. En een glas wijn, dat hebben we wel verdiend.

Tuesday, 22 July 2008

Het fotograferen van roeiers is niet ongevaarlijk

Journos rescued after boat sinks

Several hundred thousand dollars worth of media gear is at the bottom of Lake Karapiro after a photo op to farewell New Zealand's Olympic rowers went horribly wrong and the press boat sank.

Seven journalists and the boat's pilot ended up in the lake, south of Hamilton, about 2.30pm and were rescued by rowing coaches who were on the water in nearby vessels.

Rowing NZ spokesman Richard Gee was at a loss to explain how the incident had happened, saying the organisation was doing nothing out of the ordinary at the time. The conditions were not adverse and the boat was not going fast.

"We are just relieved. The water is very cold out there at this time of the year. Equipment is replaceable but the people aren't."

Mr Gee said the boat was a designated safety launch with a canopy on top. It was designed to be able to rescue a rowing eight in choppy conditions. It seems it had started taking on water and the passengers had moved to the back which might have caused it to go under.

The boat was towed in upside down and Rowing NZ had commissioned divers to see what of the media's gear could be salvaged. An industry insider indicated the gear could be worth about $300,000 with a single lens used for shooting rowing valued at about $20,000.

Mr Gee suspected the equipment was lying in up to 20m of water.

The journalists - understood to represent television, newspapers and news agencies - were taken ashore and offered a hot shower and dry clothes.

http://stuff.co.nz/4627165a10.html

Friday, 18 July 2008

Het is de trap!

We zijn inmiddels wat wijzer; we hebben het rapport gekregen van de bouwtechnische keuring. Niet de muren aan de achterkant van ons huis, waar we mee 'in' de heuvel gebouwd zitten, zijn het probleem, maar de zijmuur van het huis. En vooral daar waar de buitentrap langs deze muur loopt.
Wat is nu het geval? Deze trap is tegen het huis aan gebouwd, en de buitenkant van het huis loopt door tot op de treden. Er zit wel een dikke kitrand langs de zijkant om de naden weg te werken, maar er kan waarschijnlijk wel water achterlangs/doorheen/onderdoor lopen of hoe dan ook. De kans is zelfs aanwezig dat de cladding die op de treden rust, water min of meer opzuigt door de capillaire werking (intelligent woord, weet niet precies of het in deze context klopt, maar je snapt het wel hoop ik). Het is een bekend probleem en tegenwoordig wordt ook aangeraden om de cladding 1,5 cm (volgens Age 15 cm, maar dat lijkt me er achterlijk uitzien) boven de grond te laten ophouden. Dat is bij ons dus niet het geval.
We moeten waarschijnlijk iets creatiefs vinden om de buitenkant van het huis niet meer tegen de trap aan te laten komen dan wel de verbinding met deze trap waterdicht te maken - een goot/richeltjes/cladding wegzagen??? En onderzoeken of we het hiermee afkunnen - dat gaan we eerst maar eens proberen door de thermal imaging inspection volgende week vrijdag.

We zijn in ieder geval opgelucht dat het niet om de achterkant blijkt te gaan - daar kun je namelijk helemaal niet bij, dan moet je van binnenuit. Ik zag ons al via de kledingkast in de logeerkamer een manhole in de muur zagen om te kijken wat er allemaal achter het huis ligt - dat wil je vast helemaal niet weten. We hadden al bedacht dat we in dat geval Age z'n vader zouden laten invliegen om hier fijn te gaan klussen, maar dat lijkt nu ineens weer wat overdreven.

Wednesday, 16 July 2008

Helemaal fout

Het gaat helemaal de verkeerde kant op; na de bouwtechnische keuring van gisteren zijn we onze kopers kwijt en zitten wij met zgn 'major problems' aan ons huis. Vocht is het probleem, niet zozeer door de cladding als wel aan de kant waarmee we in de heuvel gebouwd zijn. Voor ons volslagen nieuw, we hebben geen idee op het moment van de ernst en omvang van de eventuele problemen, wij zitten nog in de mond-open-van-schrik-fase. Maar het bleek voldoende om een potentiele koper op de vlucht te jagen.
We zijn nu aan het kijken of een thermal imaging inspection van onze vloeren, muren en plafonds ons meer inzicht kan verschaffen in de ernst van deze vochtproblemen - en of we wellicht hiermee de kopers weer terug aan de onderhandelingstafel kunnen krijgen.

Monday, 14 July 2008

Toch kan ik iedereen echt een coach aanraden!

Ja, heb nu zelf opnieuw een coach, was klaar met m'n eerste coach na 3 maanden, tijdje op vleugels geleefd en nu weer een coach genomen. Heerlijk, weer allemaal actiepunten voor deze week om aan te werken en focus ook weer terug.

Dan morgen de bouwtechnische keuring - spannend! Ik geloof zelfs dat we morgen ook gelijk bevestiging krijgen wat betreft deze conditie van het koopcontract.

En dan hieronder nog een aantal foto's: Wellington in de winter, Ziva's favoriete tussendoortje en Huntertje - een hele grote kater die bedacht heeft dat het bij ons binnen goed toeven is.









Wednesday, 9 July 2008

Wat is onze volgende stap?

Ja, dat wordt ons nu steeds gevraagd: wat gaan jullie doen als het huis nu echt verkocht blijkt te zijn? We weten het nog niet helemaal, maar na op internet naar motorboten en motorhomes gekeken te hebben weten we wel zeker dat het dat niet wordt in ieder geval. Wat wel? Dat zullen we vast wel beter weten over 15 werkdagen.

Under Offer!

Oewaaa, we hebben het tegenbod geaccepteerd en zijn nu under offer. Over 15 werkdagen weten we zeker of we het huis verkocht hebben, want er zitten een aantal condities aan het offer. Waaronder een builders report, een of ander rapport van de council (zitten we hier op stabiele grond bijvoorbeeld, of schuift alles weg bij de eerste de beste aardbeving; lopen hier geen rivieren die de boel onder water kunnen zetten, etc) en het overdragen van funds vanuit Europa naar NZ en dat is altijd spannend - vooral die builder: wat gaat ie allemaal vinden he...

Dus we juichen nog niet, net een gepast klein wijntje ingeschonken. Pas als het contract unconditional geworden is - over max 3 weken kunnen we de armpjes in de lucht steken. En dan moeten we er ongeveer 2 weken later uit zijn. Als alles goed gaat zijn we dus over 5 weken huisloos, zwervende sloebers met kat. Wanneer is dat eigenlijk? Rond half augustus dus. Goh hee.

Ha!

Een tweede bod wordt ons zo gepresenteerd door onze makelaar. We zijn benieuwd!

Tegenbod

En net hebben we een tegenbod gedaan. Dus we zijn in onderhandeling, zoals dat heet. Hopelijk morgen weer meer nieuws!

Tuesday, 8 July 2008

Spannend!!

Morgen krijgen we een bod gepresenteerd op ons huis...

Saturday, 5 July 2008

De Auction - (nog) niet verkocht

Gisteren dus de auction van ons huis. We waren de derde op rij: eerst een huis waar veel belangstelling voor zou zijn, daarna een ander huis en toen wij.
Dat eerste huis was echt een auction zoals je je voorstelt hoe een auction zou moeten zijn: 4 biedende partijen, hoger en hoger met een eindprijs van 1.6 miljoen dollar. Dus dat ging lekker. Moeilijk trouwens om je te beheersen niet ook je hand op te steken. Na deze eerste auction liep het zaaltje min of meer leeg - de meeste mensen waren duidelijk gekomen voor dit huis.
Onze meest belovende koper was ook aanwezig en er waren ook nog wel wat anderen die zeer geinteresseerd naar onze flyer staarden. Het tweede huis had 1 bieder, die niet hoog genoeg bood, waarna de auction stil werd gelegd voor zogenaamde onderhandelingen. Men kwam er nog niet helemaal uit - een familie bestaande uit wel 10 man moest hier iets over vinden en dat gaat niet zo snel - en dus werd begonnen aan ons huis.
Onze koper kon zich beheersen en bood niet - hij was vooral gekomen om te zien voor wat voor prijs het weg zou gaan, maar het ging dus niet weg, wat hem nogal verraste en dus ook enthousiast maakte. Hij moest terug naar zijn vrouw - o jee - om te overleggen wat nu te doen, waar wij nu het beste van hopen. Na hem is er nog interesse in ons huis van kopers met bepaalde voorwaarden - dat is wat een auction dus voor je schift: eerst de kopers zonder voorwaarden (cash buyers), en daarna de mensen die bijvoorbeeld zelf nog een huis te verkopen hebben of wat dan ook.
Dus wij wanhopen nog niet - nog geen resultaat, maar er kan nog van alles gebeuren. Hoewel het wel moet gebeuren voor komende woensdag, want dan gaat onze meest geinteresseerde koper overseas... en dan weet je het wel.

Thursday, 3 July 2008

Een oefening door Age

Hier een oefening in het verzinnen van een plot voor een verhaal. De 11 stappen komen hier vandaan, de uitwerking is van Age, die blijkt ook creatieve gaven te hebben.

Beantwoord de vragen snel achter elkaar, lees niet eerst alle vragen door. Schrijf de genummerde antwoorden op een papiertje en voilĂ , je hebt een plot.

1) Schrijf de voor- en achternaam en de leeftijd van een personage op.

Jannes van der Wal, 33jr

2) Schrijf de naam en leeftijd van een ander personage op.

Hans Bohm, 48jr

3) Hoe staan ze in relatie tot elkaar? (familie, collega's, in elk geval geen vijanden)

Bordspel collega s

4) Wat wil 1 ontzettend graag van 2 hebben, dat 2 absoluut niet geven wil?

Een lift naar een damwedstrijd

5) Bedenk 3 manieren waarop 1 gaat proberen dat toch te krijgen (5a,b,c)

Bij Bohm op de stoep gaan liggen
Gewoon vragen
Via een 3e persoon regelen

6) Hoe gaat 2 die manieren tegenwerken? (resp. 6a,b,c)

Niet thuis zijn
Telefoon niet opnemen
Met de auto over de derde persoon heen rijden

7) Wat is de laatste manier waarop 1 het gaat proberen?

Toch door op de stoep te gaan liggen

8) Wat is de laatste manier waarop 2 dat tegenhoudt?

Door van huis te gaan

9) Krijgt 1 uiteindelijk wat hij/zij wil? Ja of nee.

Ja

10) Wat leert 1 over zichzelf door dit alles?

Dat ie een grootmeester is niet alleen in dammen

11) Hoe heeft dit alles 1 voor altijd veranderd?

Hij krijgt grootheidswaanzin

Schrijfoefening 2: omwerking

Hieronder het zelfde verhaaltje als in de vorige post, maar nu vanuit een ander perspectief geschreven en in de verleden tijd. Wat zijn de consequenties en effecten van deze ingrepen? Op welke manier komt het resultaat het beste uit de verf?
===========================

Ze was een jaar of vier. Haar opa en oma hadden een zeilboot. Het was warm buiten, ze had een t-shirt aan en daaroverheen haar zwemvest. Ze vond het niet erg om een zwemvest te dragen, ze vond het eigenlijk wel mooi. Er zat een fluitje aan en koordjes waar je aan kon trekken. Haar broertje had ook een zwemvest, een veel kleinere dan zij en in een vaal-oranje kleur. Het was een tweedehands en eigenlijk te licht voor hem. Haar zwemvest was helder oranjerood en geen tweedehands.
Haar opa en oma hadden visite aan boord. Iedereen zat buiten in de kuip, behalve haar oma en zij. Zij waren binnen. Ze keek hoe haar oma aan het koffiezetten is voor het bezoek. Ze kon haar ogen niet afhouden van het prachtige fornuis. De twee gaspitten hadden grote glanzende roomwitte emaille deksels. Een deksel hing nu aan de muur. Op het vuur stond de fluitketel. Het water maakte een borrelend geluid, het kookte bijna. De thermosfles stond al klaar, een plastic filterhouder met bruine aanslag stond erbovenop. Er zat een papieren filter in, gevuld met koffie. Ze wachtten tot het water kookte. Het bezoek zat in de zon, haar opa met ontbloot bovenlijf, in korte broek. Hij had een kuiltje in zijn borst, zag ze.
Het geluid van de fluitketel begon aan te zwellen tot een schril gefluit. Toen kwam het moment waarop ze zat te wachten: haar oma pakte de ketel van het vuur en begon zorgvuldig het kokende water op het koffiefilter te gieten. Het papier van het filter werd nat, tot boven aan toe. Een laagje schuim vormde zich toen het water door het filter trok. De fluitketel werd weer teruggezet en bleef zachtjes fluiten. De koffie in het filter zag eruit als een donkerbruin papje. Toen het water weggetrokken was pakte haar oma de ketel weer en opnieuw goot ze water in het filter. Nu vooral langs de binnenkant, om ook het schuim en de koffie die daar was blijven hangen naar beneden te dwingen. De kajuit vulde zich met de sterke geur van geborgenheid. Het opschenken van de koffie herhaalde zich tot de thermosfles vol was. Ze gaf haar oma af en toe aanwijzingen waar ze moest schenken, er mocht geen stukje schuim en drab in het filter overgeslagen worden.
De koffiemokken stonden al klaar, net als de lepeltjes, suiker en melk. De gedeukte groene koekjestrommel werd tevoorschijn gehaald. Ze mocht alvast een koekje. Haar oma schonk de koffie in en ging rond met de trommel. Haar opa pakte met zijn grote hand een speculaasje uit de trommel. Ze ging naar buiten, het felle zonlicht in.

Wednesday, 2 July 2008

Schrijfoefening: mijn vroegste herinnering

Ik heb me opgegeven voor de online schrijfcursus van het dagblad Trouw. Voor 100 euro krijg je dan allerlei schrijfopdrachten die je kunt downloaden en de eindopdrachten worden beoordeeld en van feedback voorzien door een legertje gesettelde journalisten en schrijvers. Aardig als je wilt verkennen of schrijven je iets lijkt.
Dus hieronder de uitwerking van mijn eerste opdracht: schrijf dicht op de huid, in max 500 woorden, je vroegste herinnering. Dat valt niet mee, want de herinneringen tuimelden over elkaar heen, waarbij het moeilijkste bleek te herinneren of het nou wel echt mijn vroegste herinnering was. En dat lijkt me bij mijn voorbeeld niet het geval, want ik heb het al over mijn broertje en ik moet me toch wel dingen kunnen herinneren van toen hij er nog niet was - wij schelen 4 jaar. Maar van die herinneringen kon ik erg moeilijk een verhaal van 500 woorden maken. Deze eerste opdracht moet ik nu een dag laten liggen en omwerken van ik naar zij en van tegenwoordige tijd naar verleden tijd. Enzo.

Dus, zet je schrap: hier mijn herinnering
Niet gaan huilen, moeder.
================================================



Ik ben een jaar of vier. Mijn opa en oma hebben een zeilboot. Het is warm buiten, ik heb een t-shirt aan en daaroverheen mijn zwemvest. Ik vind het niet erg om een zwemvest te dragen, ik vind het eigenlijk wel mooi. Er zit een fluitje aan en koordjes waar je aan kunt trekken. Mijn broertje heeft ook een zwemvest, een veel kleinere dan ik en in een vaal-oranje kleur. Het is een tweedehands en eigenlijk te licht voor hem. Mijn zwemvest is helder oranjerood en geen tweedehands.
Mijn opa en oma hebben visite aan boord. Iedereen zit buiten in de kuip, behalve mijn oma en ik. Wij zijn binnen. Ik kijk hoe mijn oma aan het koffiezetten is voor het bezoek. Ik kan mijn ogen niet afhouden van het prachtige fornuis. De twee gaspitten hebben grote glanzende roomwitte emaille deksels. Een deksel hangt nu aan de muur. Op het vuur staat de fluitketel. Het water maakt een borrelend geluid, het kookt bijna. De thermosfles staat al klaar, een plastic filterhouder met bruine aanslag staat erbovenop. Er zit een papieren filter in, gevuld met koffie. We wachten tot het water kookt. Het bezoek zit in de zon, mijn opa met ontbloot bovenlijf, in korte broek. Hij heeft een kuiltje in zijn borst.
Het geluid van de fluitketel begint aan te zwellen tot een schril gefluit. Dan komt het moment waarop ik zit te wachten: mijn oma pakt de ketel van het vuur en begint zorgvuldig het kokende water op het koffiefilter te gieten. Het papier van het filter wordt nat, tot boven aan toe. Een laagje schuim vormt zich als het water door het filter trekt. De fluitketel wordt weer teruggezet en blijft zachtjes fluiten. De koffie in het filter ziet eruit als een donkerbruin papje. Als het water weggetrokken is pakt mijn oma de ketel weer en opnieuw giet ze water in het filter. Nu vooral langs de binnenkant, om ook het schuim en de koffie die daar is blijven hangen naar beneden te dwingen. De kajuit vult zich met de sterke geur van geborgenheid. Het opschenken van de koffie herhaalt zich tot de thermosfles vol is. Ik geef mijn oma af en toe aanwijzingen waar ze moet schenken, ze mag geen stukje schuim en drab in het filter overslaan.
De koffiemokken staan al klaar, net als de lepeltjes, suiker en melk. De gedeukte groene koekjestrommel wordt tevoorschijn gehaald. Ik mag alvast een koekje. Mijn oma schenkt de koffie in en gaat rond met de trommel. Mijn opa pakt met zijn enorme hand een speculaasje uit de trommel. Ik ga naar buiten, het felle zonlicht in.