Wednesday, 31 December 2008

Overjarige oliebollen

Wie heeft ons in 2006 oliebollenmix gegeven??? Daar hebben we zonet oliebollen en appelflappen van gebakken - het deeg wou niet rijzen, we kunnen met de bollen tennissen en elkaar de kop inslaan, maar ze smaken heerlijk.

En een heleboel pakjes uitgepakt de afgelopen paar dagen: Elbrich, Jos & Zwaantje, Judith & Leo, Lois & Richard, bedankt voor de lekkernijen en leuke dingen. Wij houden wel van uitpakken!

Nu weer verder met Yathzeeen....
Doeiii

Monday, 22 December 2008

Vakantieplannen

[Raspberry coconut slice - recept op aanvraag verkrijgbaar]

We hebben een beetje uitgevogeld wat we deze twee vrije weken willen gaan doen. Eerst hadden we bedacht om de auto in te laden en naar New Plymouth / Auckland / Bay of Islands of Coromandel te rijden, vergetend dat we ook nog een kat hebben die ergens ondergebracht moet worden. En dat wordt dus helemaal niks, een aantal catteries gebeld, maar eigenlijk zijn ze allemaal bijna een jaar geleden al volgeboekt voor de Kerstperiode. Hm.

Ook nog gekeken naar een huisverzorger, maar die optie bleek wel erg prijzig. En toen belde Jacob - soort van familielid van Age. Dat hij en z'n vriendin in de buurt waren zo na de kerst en dat het wel heel leuk zou zijn om elkaar te treffen. Zij zijn voor drie maanden in NZ om te kijken of ze hier willen wonen en werken. Wij hadden nog een paar nachten Brackenridge tegoed, dus nu afgesproken dat we elkaar as zaterdag treffen in Martinborough voor een paar dagen, waarna we met z'n vieren terug naar Wton gaan. Leuk, want we hadden helemaal geen bezoek meer verwacht.

Misschien dat we ook nog een of ander last minute vluchtje kunnen boeken voor een dagje ergens ofzo. En het laatste weekend van de vakantie zitten we volgeboekt vanwege een tennistoernooi, ook al in Martinborough. Hier gaan we heen met een stuk of 6 personen van onze tennisclub in Wton en we kunnen logeren in het huis van onze buren in Mborough.

Verder vermaken wij ons prima. Gisteren naar Eastbourne geweest, waar ze echt een hele leuke boekwinkel hebben, met de meer onbekende (lees: niet alleen Amerikaanse of Britse) schrijvers. Beiden nu een nieuw boek rijker. Ook een geweldige Italiaanse ijssalon ontdekt daar en een wandeling die we echt binnenkort eens moeten doen. We waren daar nu niet echt op gekleed, qua teenslippers enzo.

Vandaag echt helemaal niks gedaan, naar het postkantoor, naar het cafe, naar de supermarkt en twee tuincentra. Ik heb namelijk totaal geen zin in dat kerstboomgedoe hier in de zomer, maar nu we veel thuis zijn en straks bezoek hebben is het toch wel leuk om iets te hebben. Ik dacht dus aan het in elkaar flansen van een bloemenkrans, met oasis enzo. Dus weer eens op speurtocht uit, alleen maar langwerpige blokken gezien, geen ronde krans. Nou, dan maar langwerpig uiteindelijk, toen bij het 2e tuincentrum bleek dat ze hier ook geen kransen hadden. Gewapend met een schaar en boodschappentas vervolgens hier in de straat 'de natuur in', hier een bloem, daar een tak, daar nog een aronskelk, daar iets leuks uit iemands tuin geknipt (het hing over min of meer, dus het mocht). En dat in de oasis gestoken allemaal. Werkelijk, ik vind het erg lelijk geworden, er zit kop noch staart aan, maar toch sinds lange tijd weer eens verse bloemen in huis - die zijn hier namelijk onbetaalbaar.

Thursday, 11 December 2008

Vakantiefoto's

Vissersboten bij Castlepoint


Onze mini-cabin in Martinborough. Stond op wielen, zat een trekhaak aan, kon je zo meenemen achter de auto.


Tahuna Beach bij Nelson. Hier hadden we zeer onstuimig weer 's nachts. Blij dat we niet in de tent sliepen, dan hadden we kunnen zwemmen.


Wijn proeven bij Rimu Grove Winery in Mapua. Hier een heerlijke Pinot Noir uit 2005 gekocht.


Waimea Inlet, Mapua, Nelson. Kunt wel zien dat het weer niet helemaal stabiel is...


Wandelingetje bij Pancake Rocks, Punakaiki. Ik met wandelstok, want op een of andere manier kon ik die week nauwelijks lopen. Overbelast met tennis?


Private spa in de buurt van Hanmer Springs. Was eigenlijk wel erg warm. Kon het grote raam openzetten om wind te vangen en frisse lucht, want deze spa rook erg fris naar... sulphur.

Onze cabin in Hanmer Springs. Was erg geslaagd!


Onderweg van Kaikoura naar Hanmer. Warme dag, veel groen en ook nog wat sneeuw te zien.


Ook tussen Kaikoura en Hanmer. Van de mist zo het mooie weer in, heel sprookjesachtig.

Saturday, 6 December 2008

Diploma!

Jaaaaaaa, ik ben geslaagd en ben nu Certified Professional Coach. De telefonische diploma-uitreiking was een vreselijke toestand met 100 man aan de lijn die allemaal hoesten, boeren, rochelen, hijgen, roepen, echo's meebrengen, afwassen, machines bedienen, telefoons beantwoorden en wat al niet meer. Ach, eigenlijk gewoon net een normale diploma-uitreiking. Da's ook altijd een hele beproeving. Nu alleen zonder nette kleren, maar in hempje!

Sunday, 30 November 2008

Gestoord

Ja, daar word ik nou helemaal gestoord van. Ik heb de laatste weken nogal problemen met Blogger en het bijwerken van de blog: de pagina's laden gewoon niet en de mededeling 'could not contact blogger' zie ik maar al te vaak. Geen idee waar het aan ligt, niet aan ons, hebben we bedacht :-)

Foto's zijn helemaal een crime, dus nog even geduld qua vakantiefotootjes.
De vakantie is weer voorbij voor even, over 3 weken kunnen we de wekker alweer aan de kant schuiven, dan is het kerstvakantie en heeft Age verplicht 2 weken vrij. Nog niet echt plannen gemaakt.

O en ik heb de naaimachine weer eens tevoorschijn gehaald. Dat krijg je in economisch zware tijden - en in tijden waarin een simpel zomertopje om geen enkele duidelijke reden $180 moet kosten. Dat kan ik net zo goed zelf, denk ik dan.
Dus heel wat uurtjes doorgebracht met onderzoeken wat hier de gangbare modetijdschriften zijn - jawel, de Burda... met wintercollectie!! Hoeraaa, daar heb ik echt wat aan. Verder is het alleen maar quilten en nog eens quilten, breien en borduren. Kleding maken van stof is er niet bij. Wel een mooi stoffenwarenhuis gevonden, waar ze dikke patroonboeken hadden van Vogue en McCalls. Nergens te koop - dus dan maar op internet zoeken. En ja hoor, patroonwebsites gevonden van bovengenoemde merken (en veel meer ook), met de mogelijkheid van het downloaden van patronen, na betaling van zo'n 5 US$. Ik heb mezelf 2 dingen uitgezocht - een soort van topje en een mouwloos vestje. Die patronen gedownload en uitgeprint (zowat 20 pagina's per patroon) en dat weer op de grond uitgelegd en aan elkaar geplakt. Iets wat niet meevalt met een wilde kat erbij die graag alles wat op de grond ligt aan gort trekt.

Dus zelfs zo zonder stof enzo al bijna 2 volle dagen voorpret! Gisteren zou ik met Age de stad in, winkelen, maar ik heb hem thuis kunnen laten en zelf lekker op stap voor stoffen, garen en nog wat prul en thuis eindelijk eindelijk aan de slag. Doodeng, de schaar zetten in de stof en de patronen uitknippen. Dat is al een heel gedoe en dat deed ik allemaal heel knap, want ik heb nou eenmaal geen geduld. Het moet gisteren klaar zeg maar. Naai-instructies in het Engels zijn ook interessant, gelukkig staan er goede tekeningen bij. Age blijkt zeer geinteresseerd in mijn kunsten - bek viel open van mijn naaimachinevaardigheden: spoeltje maken op kleur, draad via ingewikkelde route door naald krijgen, holle zoompjes maken, plooien innaaien :-)

Het 26 jaar oude Margriet / Knip instructieboekje doet ook nog goede zaken. Ik moet namelijk nog een onzichtbare rits inzetten, en dat van die holle zoompjes heb ik ook niet zelf verzonnen. Kwam er achter dat ik mijn naaimachine inmiddels alweer 21 jaar heb - waaaaaaa de tijd vliegt!!! Kan me nog een boel mislukte kledingstukken herinneren. Broeken met grote proppen in het kruis (ziet niemand, kun je gewoon aan hoor), broeken die smolten na het strijken (die kunnen zo de prullenbak in), broeken die prachtig waren maar niet van stretchstof en dus niet pasten (kom je achter als ie klaar is, omdat ik 'm nooit geprobeerd heb tijdens het maken).
Benieuwd waar dit topje strandt - ben wel keurig aan het passen steeds, is duidelijk ook nodig, want hier en daar moet er echt wat veranderd worden al doende. Vanmiddag besteed aan het innaaien van plooien, wat een gedoe. Nooit eerder gedaan, maar het lijkt wel gelijk wat.

Friday, 21 November 2008

Vakantie update

Vanmiddag hebben we alweer dag gezegd tegen ons reisgezelschap: mijn vader, Stijnie, George en Willemien. De week is voorbij gevlogen, hier wat highlights:
  • mijn zere voet, waar ik op een gegeven moment helemaal niet meer op kon lopen. Waarschijnlijk overbelast met tennis?? Gelukkig had Willemien een wandelstok (met vering!) die heel goed van pas kwam. Nu loop ik weer bijna normaal, maar het deed wel zeer!
  • De weg van Kaikoura naar Hanmer Springs, werkelijk prachtig!
  • Onze cabin op de camping in Hanmer, heel gezellig.
  • Onze private hot spa, met uitzicht op een rivier en een groot schuifraam dat open kon. Zit je dus in je nakie in je eigen zwavelbad met z'n tweeen. Warm hoor.
  • Weerzien met mijn vader, Stijnie en oom en tante uit de US in Greymouth.
  • De pancake rocks bij Punakaiki
  • Lunchen in Nelson bij een heel leuk theatertje, aan de Waimea inlet
  • Ongelooflijk slecht weer 's nachts op de camping in Nelson - storm en regen. Wij waren erg blij met onze cabin, ook al vielen de ramen min of meer uit de kozijnen en liep het water zo de cabin in onder de voordeur. Geen oog dicht gedaan, maar alles beter dan op dat moment in een tent
  • Elkaar kwijtraken in Wellington na van de ferry afgereden te zijn - je zit dan zomaar op de snelweg, Willemien en George naar het noorden, Carel en Stijnie naar de stad en wij braaf wachten in het midden.
  • Links rijden in New Zealand, een hele uitdaging voor George
  • De Martinborough Village Camping voor onszelf, met verrukkelijke bbq
  • Een beetje bevroren 's nachts op de camping - net iets boven nul. Een hele leuke ervaring, volgens Willemien.
  • En natuurlijk Castlepoint, waar Age en ik nog even gezwommen hebben. Koud!!

Wednesday, 12 November 2008

Op vakantie!

Overmorgen gaan we op pad! Dan gooien we de auto vol met troep en nemen de eerste de beste ferry naar Picton. We gaan namelijk een klein ronje over het Zuid-Eiland maken en zullen via Kaikoura en Hanmer Springs bij de Westkust aankomen. Hier pikken we mijn vader op, die er al enige weken vakantie in Australie op heeft zitten met Stijnie, Willemien en George, en nu 2,5 week met campertjes door NZ sjeest.

Samen zullen we dan richting Abel Tasman Park en Nelson. Dinsdag weer op de boot terug naar Wellington, waar we een paar dagen bij ons thuis zullen zijn. Dan de auto weer vol met andere troep voor een vervolg van onze trip, maar nu richting Noorden. We gaan naar Martinborough en Castlepoint waarna de vakantiegangers doorreizen naar het Noorden - hun vliegtuig staat alweer bijna klaar voor een vervolg op Fiji.
Wij gaan terug naar Martinborough voor een aantal dagen niksen in een lovely cottage. Met tennisrackets, skeelers en golfspul. En een heleboel examens om na te kijken...

Sunday, 9 November 2008

En verandering zal het zijn!

  • National heeft de verkiezingen gewonnen - John Key wordt de nieuwe Prime Minister
  • Helen Clark trekt zich terug als leider van de Labour Party
  • en Winston Peters z'n politieke carriere schijnt zo goed als zeker voorbij te zijn - zijn partij haalde net niet de vereiste 5% voor een zetel, en hij verloor z'n thuisbasis Tauranga bovendien. Hij was de afgelopen 6 maanden dan ook de hoofdrolspeler in een onduidelijk schandaaltje over partijdonaties.

Saturday, 8 November 2008

Verkiezingen

Vandaag is de dag van de verkiezingen voor een nieuwe Nieuw-Zeelandse regering! De campagne valt werkelijk volledig in het niet bij die in de US, maar ja, wat wil je in een land met maar 4 miljoen inwoners.
Je moet je inschrijven om te kunnen stemmen. En ook wij, verse immigranten, kunnen stemmen, wat we dan ook net gedaan hebben bij de lokale bowls club. Alles nog met papier en je naam wordt doorgekrast in een groot boek met alle geregistreerde kiezers van het land. Camera erbij van TVNZ om het stoppen van het stemformulier in de kartonnen box te filmen. We voelen ons zeer belangrijk.

Er zijn hier 2 grote partijen, Labour en National, waar het tussen zal gaan. Degene die wint zal een coalitie proberen te vormen met een aantal kleinere partijen, zoals de Green Party, of New Zealand First. Wat dacht je trouwens van 'Aotearoa Legalise Cannabis Party'?? Of ' The Bill and Ben Party' - met 2 leden: Bill en Ben.

Op dit moment zit Helen Clark er nog als Prime Minister (Labour), ze staat al 9 jaar aan het roer als ik het goed heb. En ze staat klaar voor nog een termijn van 3 jaar. Maar de mensen willen na 9 jaar wel eens verandering zien - verandering om verandering, niet zozeer omdat de andere keus, John Key (National) nou zo geweldig is. In de polls gaan ze op dit moment gelijk op, dus het wordt nog spannend ook.

Werden we de laatste dagen doodgegooid met partijreclame op tv - en niet vriendelijk ook, allemaal gericht op het zwart maken van de andere partij, dat je moet kiezen voor trust en dus vooral niet op Key moet stemmen want die is niet te vertrouwen - vandaag op election day is alle reclame-uiting verboden: The Electoral Act prohibits campaigning of any kind today and it is a crime to distribute or broadcast any statement likely to influence a voter. All billboards and hoardings had to be removed or covered up by midnight. Even bumper stickers on cars are banned.

Er worden ook geen stemmen geteld alvast, pas als de stemlokalen gesloten zijn, 7pm vanavond - er komt niks naar buiten wat een kiezer zou kunnen beinvloeden. Uitslagen bekend vanavond rond middernacht.

Thursday, 6 November 2008

Nog 1 keer opscheppen dan

Hee Darlings,
Guess what?

Onze Evelijn had maar liefst een 9.6 voor haar research paper. Is het niet heerlijk?

Nu heb ik alles terug, alles ok, goed en prachtig, dus op naar de virtuele graduation ceremony op 5 December!

====================

Zeg, wat een historie daar in de US he? Zijn we toch maar mooi getuige van!

Tuesday, 28 October 2008

Lang weekend


We hadden een lekker lang Labour weekend. Op zaterdag door de stad geslenterd en net niet op tijd voor de regen bij de auto aangekomen - beiden doorweekt!! Op zondag was het harstikke koud en zijn we naar het indoor winkelcentrum Queensgate in Lower Hutt gegaan. Age wilde wel eens een nieuw shirt en nieuwe schoenen - jaja. Maar altijd komen we daar toch enigszins teleurgesteld weer uit. Komt vast omdat er alleen ketens in dat winkelcentrum zitten met katoenen troep en slappe plastic schoenen, uit China. Dus niks gekocht. Dan maar een kopje koffie - we zagen een leuk cafeetje, maar daar hadden ze een wachttijd van 20 minuten op de koffie... Nou, dan maar naar Eastbourne, voor een lekker wijntje en wat te smikkelen. Maar daar hoef je dus ook niet te zijn op zondagmiddag 5 uur - alles dicht! Nou ja!
Weer terug naar Wellington en toen gelijk maar naar One Red Dog gegaan voor een famous antipasto platter en eindelijk dat glaasje wijn.

Maandag zou het heerlijk weer worden, we hadden bedacht dat we wel konden gaan golfen in Martinborough. Korte broek en korte mouwen, zonnebrillen op, troep in de auto en gaan! Leuk gespeeld, met grote ups en downs zoals dat nou eenmaal (?) met golfen gaat.

En het was inderdaad echt prachtig weer, heerlijk! Enorm groen ook daar in de Wairarapa, deed gewoon pijn aan je ogen met dat blauw van de lucht. De kleuren knalden je tegemoet.

Zitten we na onze geweldige golfprestaties bij Medici te smikkelen van onze lunch, ziet Age natuurlijk Katherine - onze buurvrouw uit Mborough. We zaten vantevoren al te speculeren waar we haar nu weer zouden treffen, we komen haar echt altijd tegen in Martinborough. Ze deed een winetaste in het Mborough Wine Center om hun wijn te promoten.

Bij Medici was hun wijn - Big Sky - net wijn van de maand, dus wij waren al helemaal in de stemming. Toen we klaar waren met lunchen hebben we Katherine helpen opruimen (hm, niet echt eigenlijk, ze had alles zelf al opgeruimd), even mee naar huis, verplicht zelfgemaakte cake eten, flesje wijn gekocht aan huis, waarna wij weer terug naar Wton gingen.

Nog geen activiteiten te bespeuren trouwens bij ons afgebrande huurhuis - nog net zo zwartgeblakerd als een jaar geleden en complete wildgroei in de tuin. 't Ziet er niet uit.



Saturday, 25 October 2008

Showing off

Ja, ik mag graag even een beetje opscheppen: ik had een 9.8 voor mijn schriftelijk examen!

Wednesday, 15 October 2008

Ahoy!

Afgelopen maandag mocht ik de Wellington Harbour eens van een andere kant bekijken: op een zeilschip! Twee of drie maanden terug had ik me opgegeven voor de Business Games, een soort bedrijvencompetitie. Je kon je inschrijven voor verschillende sporten en evenementen - hoe het precies werkt is me nog steeds niet duidelijk, maar in ieder geval belande ik op een zeilboot met vijf collega's. En een 'skeleton crew'.
Dacht ik eerst nog dat we in een soort valkjes of BMers het water op zouden, bleken het ware jachten te zijn. Als MetService crew werd ons de Tawera aangewezen. Een schip dat maar even 13 ton weegt. En dat verklaarde ook gelijk waarom er een crew mee aan boord ging.
In totaal deden er 25 (!) boten mee, en dus ook 25 ploegen van verschilende bedrijven en overheidsorganisaties. Een enorm evenement. En dat is dan nog maar een van de evenementen van de Business Games: er waren 14 verschillende sporten waaruit je kon kiezen!
Halverwege de middag allemaal verzameld bij Port Nicholson, de jachtclub. Na een introductie tot de regels en het parcours, werden we geintroduceerd bij de schipper, Mike. Mike bracht nog drie andere heren met zich mee, Alistair (Scottie, want hij was Schots), Dave (z'n zoon) en Gary. Tussen neus en lippen door werd gemeld dat Gary al twee keer rond de wereld had gezeild. Hij bleek beroepszeiler te zijn. Maar de anderen mochten er ook zijn; allemaal bomen van kerels.
En met zo'n 'skeleton' crew komt het dus wel goed. Wij hoefden dus werkelijk niks te doen. Al mocht dat best. Dus een paar mensen hebben even aan het roer gevoeld, ik heb aan de lier geslingerd, maar uiteindelijk was dat allemaal slechts voor de show. De boot en de crew deed z'n werk. Al vrij snel lagen we bij de eerste vijf boten in het veld. Het parcours ging van de jachthaven naar Somes Island, wat gerond moest worden, en voor de wind terug. Alhoewel de wind koud was, was het verder geweldig weer. We hebben dus werkelijk twee uur lang genoten van een redelijk kalme tocht met voldoende wind om toch goed scheef te gaan. Voor de wind een biertje erbij, en uiteindelijk als zesde over de finish.


Maar dat zegt dan nog niks over de uitslag: net als bij golf hebben de boten een handicap. En omdat onze Tawera oud en zwaar is (maar ook degelijk en snel) werd onze tijd bijgesteld en zo kon het dat we de race wonnen!
Apetrotse crew - al hadden ze ook echt niet anders verwacht - en wij natuurlijk helemaal in de wolken. Als prijs kregen we twee trofees, sporttassen en een fles champagne, maar nog belangrijker de 100 dollar bar tap. Die ging op aan de rum, want dat 'is traditie'.

Meer foto's: Yachting - business games

Tuesday, 14 October 2008

Yay!!

Just finished my research paper!!

Coaching: an Essential Ingredient in Professional Development of Academic Staff.

Sunday, 5 October 2008

Niet veel nieuws

Het tennisseizoen is gisteren begonnen, dus ik heb mijn eerste wedstrijden alweer gehad met mijn team. Vroeg hoor, zaterdagochtend 8.30 op de baan. En niet gewonnen ook nog, grrr. Keiharde wind stond er, afhankelijk van aan welke kant je van het net stond vlogen de ballen meters verder weg dan je verwachtte, ofwel kwamen helemaal niet bij je aan. Nu is Age aan het tennissen, maar die komt zo vast thuis, want het is begonnen te regenen.

Ik heb ondertussen via een recruiter een aantal mogelijke opties op contractwerk, zoals het herontwerpen van cursussen bij een afstandsonderwijsaanbieder en een Learning & Development rol voor 3 maanden, maar dat gaat allemaal wel erg langzaam. Dat cursusontwerpgebeuren loopt al een dikke 3 weken - het werk had bij wijze van spreken al gedaan kunnen zijn! Dat ligt trouwens niet aan de recruiter, maar de organisatie waar ze voor recruiten. Volgende week zou de afstandsonderwijsaanbieder een keuze maken uit de kandidaten (ze zoeken er 5), volgens de recruiter, die er zelf ook gek van werd.
Ook is er een organisatie (een recruitment agency voor de onderwijssector) die mensen zocht voor het aanbieden van trainingen en workshops aan personeel en management van scholen, waarbij je als professional development consultant zelf kon aangeven wat voor workshops en trainingen je in de aanbieding hebt - dus daarvoor heb ik mijn interesse ook kenbaar gemaakt. Kan erg interessant zijn, hoewel dit wel een nieuwe tak van sport is voor dit bedrijf. Maar als zij de marketing doen en de klanten zoeken...
Dit allemaal in het kader van het aanvullen van mijn inkomen, het vergroten van mijn netwerk, en cross-sellingmogelijkheden. Spannend allemaal.

We hebben ons huis nu prive te koop gezet - onze makelaar kon toch ook niet veel meer voor ons betekenen op dit moment en we merkten dat we graag zelf de controle willen hebben over wat er gebeurt en wat er potentiele kopers verteld wordt en wat niet. Zo hadden we vorig weekend een bezichtiging, wij daar heel druk mee, want boenen en poetsen, en dan hoor je daar nooit weer wat van. Daar kan ik echt heel erg slecht tegen, dus nu maar het heft in eigen handen. We zullen zien.

Meer nieuws echt niet geloof ik. Straks eten bij Saskia en Tristan - die maken ook interessante dingen mee als het over banen gaat. Het is allemaal wat. Bij een van mijn supervised coaching classes was een startende coach uit de US die in een klap al haar nieuwe klanten was kwijtgeraakt na de credit crunch van een week of 2 geleden. Ook lekker.

Saturday, 27 September 2008

Zomertijd

Het tijdverschil met NL wordt weer een uurtje groter: wij gaan naar zomertijd vannacht! Het werd de laatste 3 weken merkbaar langer licht 's avonds, en vooral ook 's ochtends vroeg - de zon schijnt tegenwoordig weer recht de slaapkamer in, iets wat erg helpt bij het wakker worden.

Vandaag hebben we de dag vooral besteed aan opruimen en opleuken, aangezien we morgen ineens weer een bezichtiging van ons huis hebben. We hadden het huis een paar weken geleden van de markt gehaald om het in oktober nog maar weer eens te proberen, alleen verscheen ie per ongeluk toch op het internet een dagje en dat leverde een stel geinteresseerden op. Nou, we zullen maar weer zien. In ieder geval nog wat lijstjes gekocht om een paar Van Gogh posters op te hangen en ook nog een eigen werkje - het lijkt allemaal gelijk heel wat, met een nette lijst en een passe-partoutje.

Het gaat goed met m'n coachingopleiding - eind oktober moet ik alles inleveren wat er in te leveren valt, zodat ik in December mijn diploma kan krijgen! Ik ben al een heel eind op weg, het meeste werk gaat nu nog zitten in een onderzoeksartikel. Niet zozeer het schrijven ervan, alswel het vinden en doorploegen van geschikte onderzoeksliteratuur.

Inmiddels is het hier net fijn begonnen met regenen - zou net gaan blaten over het lenteweer, we hebben namelijk 2 prachtige dagen achter de rug, maar die zijn blijkbaar ook weer voorbij nu.

Nog een leuk verhaaltje: er schijnt wel eens ambergris aan te spoelen op de stranden hier. Dat is iets wat van walvissen afkomstig is, braaksel ofzo, en wordt gebruikt in de parfumindustrie. Het zou er uit moeten zien als brokken lava, donker gesteente, met een koffie-achtige geur. Weet er het fijne niet van en bovenstaand verhaaltje kan al helemaal volzitten met onwaarheden, maar goed. Dit goedje gaat over de toonbank voor 30 dollar per 10 gram - en laat er nu net een brok van wel 500 kilo op een van de stranden hier in Wton liggen. Dus allerlei mensen eropaf - ook al spreekt men in het nieuws over een enorm stuk kaas dat is aangespoeld, met analisten erbij over wat voor soort kaas dan wel en dat het dan toch wel raar is dat iemand dat weggooit, want best duur zo'n kaas en er is ook niet net een schip gezonken volgens de havenmeester van Wton. Dus hordes mensen met bijl en schop en hakken maar - want als het ambergris is dan ligt er voor miljoenen!! Helemaal ongelooflijk is dat er op meer stranden van dergelijke brokken aanspoelen. Nog rijker!!

Bij nader inzien bleken deze brokken echter te bestaan uit bakvet, afkomstig van een of ander schip en overboord gezet. En die mensen hier op het strand maar hakken en zich een breuk tillen aan oud bakvet! Het waren brokken ter grootte van een ton, maar dan zonder ton eromheen. Natuurlijk al een tijdje in het zoute water gelegen, dus met algen en grijswit uitgeslagen. Dit zorgde er ook voor dat de veerboten waarschuwden voor brokken ijs in Cook Strait.

Geweldige nieuwsberichten vind ik dit! Om je slap te lachen! Kijk op http://www.stuff.co.nz en search for ambergris, dan kom je wat fotootjes tegen en de nieuwsberichten hierover. Meeuwen die ernaar pikken, honden die ervan eten, mensen die het gaan verwarmen en hun huis uit gejaagd worden door de stank.

Monday, 22 September 2008

Mijn eShop is open!

Na vele dagen noest werk van zowel Age als mijzelf, hebben wij vandaag het virtuele lint van mijn eShop doorgeknipt. Dit betekent dat je nu naar hartelust online kunt shoppen op mijn website! Nederlanders en overige inwoners van eurolanden kunnen terecht op http://rowrowrowyourboat.nl en http://ttcoaching.nl en ook http://nzcoachingretreats.com.
Keuze genoeg dus - gelukkig voor ons verwijst dit allemaal naar dezelfde website. Als extra service kom je ofwel terecht op een Nederlandstalige versie, ofwel je hebt de keus om Nederlands als taal te kiezen (zoek de nationale driekleur en tadaaaa).

En waar kun je je virtuele boodschappentas mee vullen? Met ePackage Deals en Geschenkbonnen!
Een ePackage Deal is perfect om coaching eens uit te proberen - online. Je kunt kiezen uit een pakket van 3 e-coaching sessies gericht op loopbaancoaching, life coaching of business coaching.

En als je iemand eens een persoonlijk kado wilt geven, kun je aan een geschenkbon denken: je geeft hiermee een coachingsessie kado van 30,45 of 60 minuten, plus een intake en het boek 'Change one habit, change your life'!

Neem eens een kijkje in de eShop en vergeet vooral niet te winkelen! Vertrouw je het allemaal niet zo? Lees dan de testimonials van mijn klanten!

Thursday, 18 September 2008

Goed opletten!

Bezoek de site nieuw-zeeland.nl regelmatig - of abonneer je op de nieuwsbrief - want ik ben daar ineens columnist. Met dank aan een oud-klasgenote van Age, die vond dat dat wel iets voor ons was. Je kunt er trouwens ook 4 tickets naar NZ winnen zag ik. Behalve in November staat er geen bezoek gepland, dus waag een poging zou ik zeggen :-)

Sunday, 14 September 2008

Thursday, 11 September 2008

Wat is er zoal op de tv

Ja, ik dacht, misschien is het nog wel interessant om iets over het televisieaanbod te melden. We hebben hier via de antenne iets van 6 zenders, waarvan 4 redelijk goed van beeldkwaliteit en 2 die eigenlijk net naast de zender zitten maar waar we niks aan kunnen doen. Dat loopt dan vaak uit op het bekijken van beelden door elkaar heen, of van kleur verschietende vergezichten. Kabeltv en satelliet enzo bestaat ook wel hoor, alleen hebben wij daar geen $50 of meer per maand voor over. We zouden wel heel graag meer sport zien, en ook andere sporten dan rugby. Maar dan moet je je dus abonneren op een zenderpakket, met ik weet niet hoeveel zenders waarvan je 99% niet wilt.

Als er nou echt niks op die eerste 4 zenders is, dan kunnen we altijd nog uitwijken naar die laatste 2. En daar zitten vaak vreemde verrassingen tussen. Zo zag ik laatst ineens een stukje van het Nederlandse 8 uur journaal - en wat praatte die nieuwslezer stijf, ongewoon! Meestal komen we op die zender terecht bij Al-jazeerah, een Engelse of Amerikaanse versie ervan, met grondig nieuws uit de hele wereld, eigenlijk erg interessant. Want hier in NZ krijg je echt heel weinig mee uit de rest van de wereld. Op dit moment is in het nieuws uit het buitenland die deeltjesversneller in Zwitserland (?) en het verkiezingsgedoe in de US, met lipstick op varkens (!). Hoe intelligent.
Ook op die vreemde zender komen we vaak programma's van Deutsche Welle tegen, in het Engels met een voice over terwijl er op de achtergrond Duits gepraat wordt. Dit zijn meestal hele oppervlakkige en slome Europese docu's, zoals net, over een stel dat Interrailt door Europa. Of een familie op vakantie met een boot door Budapest, waarbij je te zien krijgt dat ze door 13 sluizen moeten die allemaal met de hand opengaan. Te vergelijken met die hallelujah-stukjes die verweven worden met het Eurovisie Songfestival.

We volgen ook braaf onze series; zo kijk ik naar Outrageous Fortune, een NZ serie. Deze zal wel op een of andere manier politiek correct zijn ofzo, want krijgt geld van de overheid, maar is werkelijk allergrofst! Weet niet of die geldschieters hier zelf ook naar kijken.
Dan volgde Age de Britse serie 'Skins', iets over tieners op de middelbare school, maar wel erg van dichtbij gefilmd. Ik had altijd coaching sessies rond die tijd en moest dan maar beneden gaan zitten zodat meneer boven tv kon kijken.
Ik kijk ook wel naar 'McLeod's daughters', maar dat mag ik niet hardop zeggen, want dat is eigenlijk gewoon een Australische boeketroman. Een boerderij met allemaal wilde buitenvrouwen die het bedrijf runnen en omringd zijn met boerderijen met allemaal ruige buitenmannen. En dan weet je het wel. Schapen scheren, paardrijden...

Het journaal is een verhaal apart - kan me niet voorstellen dat dat goed gevolgd wordt door de natie, want pas om half 11 's avonds!! Dat hou ik al nauwelijks vol, laat staan kiwi's die voor dag en dauw opstaan. Op dit moment staan de journaals vol met onze minister van buitenlandse zaken, Winston Peters, die gesjoemeld zou hebben met partijdonaties, maar nog in de ontkenningsfase zit, erg vermoeiend.
En er worden nogal wat (familie)moorden gepleegd, ook op agenten, vandaag net weer 2 neergeschoten. Agenten dragen hier trouwens geen wapen, wist je niet he?

Saturday, 6 September 2008

Weer wat filmpjes

Het is weer weekend, de tijd vliegt volgens Age. Dachten we een paar dagen geleden lekker lenteweer te krijgen, is het ineens weer vreselijk guur. Met als toegift dat onze kachel kuren vertoont; hij slaat wel eens aan, maar alleen maar een beetje en dan gelijk weer af. Dus brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr. Moet natuurlijk weer iemand naar kijken - een gasman, alsof we al niet genoeg reparateurs over de vloer gehad hebben afgelopen tijd. Klote. Nu zit Age eraan te rommelen, o jeeeee.

Verder stond de afgelopen week voor mij in het teken van het zoeken naar en reageren op vacatures. Ik heb op dit moment eigenlijk tijd over, en we kunnen wel wat aanvullende inkomsten gebruiken aangezien we nog niet kunnen leven van mijn coaching business en we ons huis nog niet verkocht hebben. Ik hoop iets part-time te vinden, zodat ik rustig door kan bouwen aan mijn business. En het liefst iets in het verlengde van coaching of professionele ontwikkeling, zodat er kruisbestuiving kan plaatsvinden, dat zou eigenlijk heel nuttig zijn zelfs!
Via een vreemde weg kwam er ook al wat aangewaaid, het balletje kan raar rollen: ik lever nu af en toe diensten een Psychologie-opleiding hier, waaronder tutoring en academic guidance. Concreet is dit voornamelijk het nakijken van werkstukken.

Dan hieronder nog wat filmpjes van de afgelopen maanden - we verzamelen nogal wat zo hier en daar. O en Ziva had vorige week een dikke vette rat door het luikje mee naar binnen genomen en wie kon dat kreng weer afpakken?????

Uitzicht over Christchurch - Juni 2008

video


Banks Peninsula, prachig landschap al rijdend naar Akaroa. Akaroa ligt aan de overkant van de baai - Juni 2008

video


Steentjes gooien - Juni 2008

video


Regen in Wellington, de enige snelweg door de stad, sportnieuws op de radio - Augustus 2008

video


Skeeleren in Martinborough, je ziet het niet maar het gaat echt omhoog + wind tegen...

video


Jaaa, weer een pakketje bij de voordeur!! We hebben laatst een lijstje gemaakt van wat dingen waarvan we het niet erg vinden om ze bij de voordeur te vinden: Lakrisal, Cote D'or BonBonBloque, toffees van Cote D'or, drop in de vorm van vissen (5cm lang en glimmend), ...

video

Monday, 1 September 2008

Lente

Dan volgt hier wel zo'n godsgruwelijk christelijk verhaal, snap niet hoe we het hebben kunnen opschrijven, zou ook zo in de Libelle kunnen. Ik begon met het stukje, maar vond het prut. Age heeft er wat aan ge-edit (rode tekst), maar dat is ook niks. Allerverschrikkelijkst. De boodschap is dat we geskeelerd hebben in Martinborough, dat lijkt me duidelijk.
======================================================

Sinds vandaag is het lente! We hebben het er daarom gisteren maar even van genomen, eigenlijk zaterdag ook al. Age was zaterdag aan de verkeerde kant uit bed gestapt (= overtreffende trap van met verkeerde been), maar rond een uur of 2 was ie weer wat bijgetrokken, waarna we een miniwandeling door Wilton's bush hebben gemaakt. [knip heel stuk eruit gehaald] De tuis and pigeons waren ook aanwezig.

En zondag zou het weer nog net een tikje warmer worden, echt iets voor naar Martinborough. Ik had al een paar weken de neigingen om te gaan skeeleren, maar dat is hier in Wellington niet echt mogelijk, want niet plat, maar in de Wairarapa kan dat wel. Dus gisteren de hele skeeler-rimram in de auto en gaan!
Tussen Featherston en Martinborough zagen we een weg die ons wel geschikt leek, auto aan de kant, omkleden, rollers aan! Leuk joh, we konden het nog. Ik skeelerde nog wel eens toen we in Martinborough woonden, maar voor Age was het al gauw 3 jaar geleden. Ging ook nog prima, alleen de schenen vonden het niet zo leuk. Ook hier toch weer een heuveltje in de weg, heuvel op goed voor de billen, maar heuvel af best spannend.
De jonge koeien in de weilanden hadden overigens zoiets nog nooit eerder gezien, dat was wel duidelijk aan de noodgang waarmee ze wegstoven zodra we ze passeerden. Oom agent (BRAAAAAK) demonstreerde ook onbekendheid met skeeleren door ons met een slakkegang te passeren. Hij overwoog duidelijk om te stoppen en ons op ons gevaarlijk weggedrag aan te spreken maar zag daar uiteindelijk vanaf.

Daarna door naar Martinborough, genoten van koffie, wandeling, weerzien van oude buren, die we altijd op straat tegenkomen, en natuurlijk het verplichte glas wijn met bread & dips.

Thursday, 28 August 2008

Saturday, 23 August 2008

Goud, Zilver en Brons

We blijven even in Olympische sferen, want we hebben vandaag sportief gezien goed gepresteerd. Age heeft de dag besteed aan de clubkampioenschappen squash EN de finale van het fun doubles tennistournooi. Dus die sjeesde van squashbaan naar tennisbaan naar squash en weer terug naar tennis. Met goed resultaat, want zijn tennisteam (het zijn teams van 3 personen waarvan ieder 2 games speelt) won dus de strijd om goud met tennis. Dit toernooi vandaag bevatte de laatste games van een toernooi van bijna 4 maanden, waarbij we om de week tegen een ander team van de club moesten spelen. En vandaag dus nrs 1-2, 3-4, etc. Ikzelf zat in de strijd om brons en ook wij wonnen met 3-0. Mooi he?
Tenslotte Age z'n squashpartij; hij zat plotseling in DE finale na een paar partijen gewonnen te hebben. Waarschijnlijk was het noeste werk op de tennisbaan toch iets te veel van het goede, want hij ging in 3 sets eervol ten onder. Maar goed, toch runner up (2e) en een fles wijn erbij!

Nu zo stijf als planken, soezen op de bank en zometeen lekkere Thaise afhaaldingetjes eten. Het was trouwens fantastisch weer, heel stil, vrij zonnig. Bijna de helft van onze tenniswedstrijden zijn gecancelled de afgelopen maanden vanwege regen - alle tennis is buiten - dus we hadden eindelijk een beetje geluk.

Wednesday, 20 August 2008

Kadootje van een blije client

Heel lief, ik had zomaar een kadootje van een tevreden client, die haar coaching programma een 'fantastic experience' heeft gevonden. Leuk he?

Verder weinig bijzonders afgelopen week. We zijn zo'n beetje klaar met doe-het-zelven. Alles is goed gelukt, vinden we zelf, alleen is het onmogelijk om precies dezelfde verf te vinden voor het bijwerken van 2 muren en 2 plafonds. De verf voor het plafond bleek te shiny, dus weer terug om andere verf, wel wat beter, maar eigenlijk iets te wit. Maar hoe meer je eraan doet, hoe meer het opvalt. Ik ben nu helemaal bekend met de terminologie: je hebt high sheen, low sheen en flat, waarbij flat dus nog te shiny is...
De verse muurverf is eigenlijk net een tikje te geel, ook al is het precies dezelfde tint als oorspronkelijk op de muur zit. Grrrrrrr. Misschien heb ik nog zin om de hele muur in de study te doen, maar dan moet het bureau weer aan de kant en de vitrinekast van de muur en stopcontacten eraf. Grrrrrrrrrrrr.

Ziva was niet helemaal lekker, heeft 100x gebraakt, fijn op de vloerbedekking. Gisteren leek ze wel weer helemaal ok, tot ze 's avonds weer begon. Braakte bijna een hele plant uit, dus nu het luikje maar even dicht, zodat ze niet stiekem nog meer planten opvreet. Weten wij bovendien veel wat ze buiten allemaal uitspookt en wat voor 'eetbaars' ze bij elkaar scharrelt.

Na een week met Olympische Spelen zijn we hier helemaal ingeburgerd, zeker wat roeien en kogelstoten betreft. Hulde aan de roeiende tweeling Evers-Swindell die opnieuw goud wonnen in de dubbeltwee, de nationale held Mahe Drysedale, die een week last had van buikgriep en al diarreeend, kotsend en hangend aan een intraveneuze drip toch nog brons won in de skif. En natuurlijk Valerie, onze 1.96m lange (en vooral brede) kogelstootster met goud. En nu net nog windsurf-goud, zie ik.
Teleurstellingen zijn er natuurlijk ook, maar opvallend is dat de berichtgeving hier vooral positief is, men is erg trots op de Olympische sporters, of ze nou wel of niet goed presteren. 'Little Old New Zealand' dat hier en daar meedoet op het wereldpodium - dat is men niet gewend. Veel sporters komen ook echt uit kleine country towns en zijn grote voorbeelden voor de plaatselijke jeugd.

Tuesday, 12 August 2008

Schrijfoefening 2

SchrijfworkshoHet heeft wat weken geduurd, maar nu dan toch net mijn schrijfoefening 2 ingeleverd. Dit was de opdracht: Bekijk de foto goed. Kies een van de personages die actief of passief betrokken zijn in deze momentopname en schrijf vanuit dat perspectief een tekst die een achterliggend geheim blootlegt. Ga ervan uit dat de foto is ge├źnsceneerd om jouw verslag te illustreren. Gebruik niet meer dan 1000 woorden.

Werkelijk, wat voor geheim zouden die mensen nou moeten hebben???
=================================================

De kunst van het verleiden

Ze hield het met twee mannen zonder dat die van elkaars bestaan op de hoogte waren. Ze zat er niet mee; ze was gelukkig met beiden, ze vulden elkaar aan. Wat de een haar niet kon geven, kreeg ze via de ander. Ze hield van het kat en muis spelletje van verleiden. Het dreef de mannen tot waanzin, ze probeerden van alles om een vast plekje in haar hart te veroveren. Want veroveren, dat was waar het om ging. Zo kwam het, dat Paul iedere week een nieuwe, verse orchidee bij haar thuis liet bezorgen. Deze exotische bloem, nauwelijks verkrijgbaar, deed 'm altijd aan haar denken. “Knoppen vol belofte, mijn onvervuld verlangen, mon amour” stond deze week op het bijgeleverde kaartje geschreven, in zijn kenmerkende handschrift.
Baptiste liet zich ook niet onbetuigd. De heerlijkste chocoladetruffels stuurde hij haar; elke dinsdagochtend stopte de wagen van de beste banketbakkerij uit Parijs voor haar deur. De ronde bakker worstelde zich dan achter het stuur vandaan, haalde de bestelling achter uit de auto en liep gewichtig met het gouden doosje met truffels voor zich uit het paadje op naar haar voordeur. Madame werd bemind, en hoe!
Maar vandaag leek Madame enigszins uit haar gewone doen. Ze opende niet net als anders in haar zijden peignoir met een stralende lach de voordeur, om vervolgens het doosje met de truffels van hem over te nemen, de strik langzaam open te trekken, het doosje voorzichtig te openen en, verguld van alle pracht die zich openbaarde, er een truffel uit te zoeken. De lekkerste, waar hij zoveel van zichzelf ingelegd had. Ze stopte de truffel in haar verrukkelijke rode mond, met de ogen dicht, zachte smakgeluidjes voortbrengend, om tenslotte verzaligd te fluisteren “Hemels, dit is hemels”. Nee, vandaag moest hij eerst aanbellen, hoogst eigenaardig, en na wat een eeuwigheid leek, werd de deur bruusk opengetrokken door Madame, die eruit zag of ze nauwelijks geslapen had. Ze griste het gouden doosje uit z'n handen en knalde de deur voor z'n neus weer dicht. O lala, er moest iets ernstigs mis zijn met de liefde! Hoofschuddend liep de bakker weer terug naar z'n wagen, stapte in en reed snel weg.
Binnen in huis liep Anna gekweld heen en weer. Haar broer had het weer voor elkaar! En erger nog, hij sleurde haar mee met z'n ondoordachte en debiele gedrag. Dat hij niet voor zichzelf kon zorgen en overal een puinhoop van maakte was haar zorg niet, maar nu was hij te ver gegaan. Hij had gisteravond zijn dochtertje bij haar voor de deur afgezet en haar gezegd dat zij maar voor Babette moest zorgen. Zijn vrouw was er vandoor met een of andere vent (de zoveelste) en hij wist niet wat ie met Babette moest. Hij ging de wijde wereld in, z'n geluk ergens anders beproeven, had zich omgedraaid en was verdwenen, de nacht in. Anna had stomverbaasd in de deuropening gestaan, maar ze wist een ding zeker, dit ging niet gebeuren. Ze had alles prachtig voor elkaar, er was geen ruimte in haar leven voor een vierjarige. Ze moest ingrijpen en ze wist ook al hoe. Vanmiddag zou ze Babette afleveren in Parijs, bij het weeshuis.
Eindelijk zaten ze in de metro, wat een toer was het om met een vierjarige op pad te gaan. Babette werd werkelijk door alles afgeleid, talmde continu en raapte steeds dingen op van de straat. Uiteindelijk pakte Anna haar toch maar bij haar groezelige handje om haar door de straten van Parijs te trekken op weg naar het station. Bij hun eindhalte aangekomen, snelde ze met Babette aan de hand naar de uitgang van de ondergrondse. Ze hoefden alleen nog maar het grote plein over te steken om de indrukwekkende poorten van het weeshuis te bereiken, en dan kon ze weer verder met haar leven. Ze was er moe van, ze zou vanmiddag na thuiskomst eerst een uurtje op haar pluchen sofa gaan liggen, met schijfjes komkommer op haar ogen.
“Anna, cherie! Anna!”. Hoorde ze daar nou haar naam? Ze draaide zich om en tuurde het plein over. “Cherie!”. Allemachtig, dat was Baptiste! Wat deed die hier juist op dit moment? Besluiteloos stond ze met Babette aan de hand op het plein. Daar kwam Baptiste aangesneld, met een vragende uitdrukking op z'n gezicht. “Anna, cherie, hoe toevallig! En wie is die kleine hier?”. Hij hurkte en kwam op ooghoogte met Babette, die hem onderzoekend aankeek. Baptiste gaf haar een kneepje in haar wang. Hij pakte Anna's vrije hand en drukte er een kus op. “Anna, wat een verrassing om je weer te zien. Wat brengt je hier?”. Verlangend keek Anna over z'n schouder naar de poorten van het weeshuis, maar geen denken aan dat ze tegenover Baptiste kon vertellen wat haar plannen waren. “Dit is Babette, de dochter van mijn broer en wij waren op weg naar de dierentuin”, zei ze daarom. “Verrukkelijk”, zei Baptiste, “Cherie, geef me een zoen, dan ga ik weer, ik kan nu niet blijven, maar hoop je heel snel weer te treffen”. Ze zoende hem zacht op z'n mond, een kus vol ingehouden passie. Elkaar weer loslatend, en haar hoed fatsoenerend, hoorde ze achter zich iemand z'n keel schrapen. Ze draaide zich om en daar stond Paul, met een emotie in z'n ogen die ze niet gelijk kon thuisbrengen. “Anna, amour. Wie is deze meneer? Ik kan je ook geen moment alleen laten, ik moet echt beter op je passen”. Hij gaf haar een korte, harde kus, haakte zijn arm door die van haar en boog zich voorover naar Babette: “Kom mijn kind, geef papa maar een hand, dan gaan we naar huis”. Stevig gearmd leidde Paul hen van een verbouwereerde Baptiste vandaan. Hij keek het drietal na dat zich snel van hem verwijderde. De wind was guur geworden, maar hij leek het niet te merken.

Friday, 8 August 2008

We hebben publiek

Ja, daar vielen onze monden wel even van open. Een tijd geleden zijn we statistieken gaan bijhouden om te zien of we soms ook voor jan lul aan het bloggen zijn. Want dat gevoel heb je soms als blogger. In het begin keken we iedere dag naar onze statistieken: hoeraaa, weer een extra hit uit Zwolle, nee nu is Utrecht aan de leiding, hee kijk nou wie zou dat zijn in Losser. Na een tijdje gaat dat behoorlijk vervelen en dan stop je maar met kijken. Maar toen Age net zei dat ie de commentaren maar matig vond op de blog, bekroop ons het jan lul gevoel weer - ook al is het dan best leuk om je eigen blog nu en dan weer eens terug te lezen. Dus de statistieken er weer bijgehaald. Blijkt dat we een vast publiek hebben van ongeveer 800 personen! Goh hee... een hele zaal vol mensen. En toch doe je het daarvoor, erg exhibitionistisch (mooi woord voor scrabble) wel. Net doen of je alleen in een kamertje zit, maar ondertussen zit er een volle zaal mee te kijken. Leuk hoor, ik wilde vroeger altijd al bij het toneel, dit is net zoiets.

Waarom heb ik eigenlijk nog geen 800 klanten?????



Even iets heel anders: de Olympische Spelen beginnen zo, dat wordt voor ons een hele nieuwe gewaarwording, met aandacht voor atleten waar we nog nooit van gehoord hebben. En in een zomerse setting waar wij midden in de winter zitten. Ik zit bijvoorbeeld nu volledig ingepakt in fleece - binnen. Is er iemand die een Nieuw-Zeelandse atleet kent, anders dan roeiers???

Erg trots op m'n plankjes

Terwijl Age op z'n werk zit, ben ik thuis met Ziva leuk aan het klussen. Omdat we de zaag van de verstekzaag niet kunnen vinden - en er trouwens en passant ook nog een deel afbrak van het verstekgeval - ben ik op zoek gegaan naar een nieuwe. Zo'n ingewikkeld ding als wij hebben heb ik niet kunnen vinden, meer een soort blok met van die voorgezaagde sneden erin. Eindelijk kon ik aan het zagen (met Ziva die steeds achter de zaag aanzat), dat nieuwe kreng werkte natuurlijk voor geen meter en uiteindelijk toch maar een soort combi gemaakt van de kappotte verstekzaag met dat nieuwe gevalletje. Erg trots ben ik op m'n plankjes, zeker na 2x in de polyurethane gezet te hebben. Ik weet niet wat dat voor spul is, maar je hele huis ruikt gelijk lekker professioneel naar werkplaats en de plankjes krijgen er een prachtige finish van. Dit alles was al zeer bevredigend; geen idee of ze ook passen.

Gisteren bovendien de dakmeneer gehad. Hier maken de builders er een sport van om een afspraak te maken - nadat je na 300 keer bellen eindelijk iemand aan de lijn hebt gekregen - en dan niet op te komen dagen. Daar draai ik m'n hand niet meer voor om - na geoefend te hebben met een klusser die voor ons een tijdje geleden eea heeft gedaan - prima meneer, degelijk kluswerk, maar wel met bijzonder korte-termijn agendavaardigheden. Dus gewoon iedere dag bellen en vragen wanneer ik 'm kon verwachten die dag en dan kwam ie ook een uurtje later. En dat is hetzelfde bij iedere andere builder.
De dakmeneer (ook een aardige meneer, in een mooie trui) kon op de dag zelf wel even komen voor een inspectie + quote en daarna uiterlijk een week later zou het werk gedaan zijn. Week later - werk niet gedaan natuurlijk - moet er wel bijzeggen dat het weer ook niet echt meezat. Dus bellen - zou morgen gelijk gedaan worden, ofwel door hemzelf of door z'n maat (die hij niet kon bereiken op z'n mobiel, want het kon ook zijn dat ie gewond thuis zat (!)). Hij zou om 8 uur 's ochtends bellen of hij het zou doen of z'n maat. Geen telefoon natuurlijk om 8 uur 's ochtends. Belt ie om 9 uur of z'n maat er al is. Nee die is er nog niet. Nou als ie dan om half 10 er nog niet zou zijn, dan zou ie het zelf wel doen 's middags. Komt die maat (prima vent, heb geen zware zichtbare verwondingen kunnen ontdekken) om 9.15 aan, gaat aan het werk en is 2 uur later alweer klaar. Is ie net weg, belt meneer 1 weer of z'n maat al geweest is, want hij kan hem zelf niet bereiken op z'n mobiel. Ja, die is geweest en alweer klaar - goh hee, very economical voor ons. Al met al lach je je dood, maar hoe je dit doet als je niet thuis werkt is mij een raadsel. Verder wachten we nog op een rapportje van de thermal imaging meneer (ook een aardige vent, met leuke sneakers) en een quote voor het werk aan de verbinding van de trap met de zijmuur van het huis (zeer geschikte kerel, maakte aantekeningen).

En de bezichtiging van laatst was ok, maar deze mensen vonden Hataitai niet zo leuk en onze straat te krap. Ja, dat kan ook nog natuurlijk.

Tuesday, 5 August 2008

Waar is nou die klotezaag

Ja, kijk, ik ga emigreren en ik laat mijn container overkomen. Vervolgens verhuis ik nog een keer en verwacht zonder problemen de verstekzaag terug te vinden, keurig ingepakt in bubbeltjesplastic, een ding met onmogelijke afmetingen en vormen. Na veel vloeken is het verstekdeel wel gevonden, in 3 verschillende dozen, maar net zoveel vloeken leverde niet de bijbehorende klotezaag op. Niet te vinden, kwijt, opgelost, gejat, verstopt, verdwenen. Het zou toch wel handig zijn als we 'm wel zouden vinden, want we moeten van 2 plankjes hoeken onder een hoek afzagen.

We zijn echte klusharries aan het worden - nog zonder bilspleet (builder's bum) gelukkig. Kijk wat we allemaal al kunnen: met SCHROEVENDRAAIER en HAMER verrotte plankjes uit de kozijnen slaan, zonder een kozijn of raam aan diggelen te meppen, nieuw HOUT zoeken en ook nog vinden, min of meer op maat laten ZAGEN en daarna nog zelf gaan ZAGEN met verstekzaag die bloody kwijt is en dan een laagje polyurethane erop UITSTRIJKEN en vervolgens SCHUREN en dan nog eens SMEREN. Dan moet dat hout weer teruggestopt worden in het kozijn, maar eerst nog een crea oplossing vinden voor de vloerbedekking, want die is eigenlijk 2cm te KORT. Age denkt dat de vloerbedekking ELASTISCH is en we er dus gewoon aan kunnen TREKKEN - ik vind dat een krankzinnig idee, deze vloerbedekking is echt NIET elastisch. Ooit elastische vloerbedekking gezien - ach, we trekken er gewoon aan, past altijd en overal! Dus onze meestal in de hoogste versnelling draaiende creativiteit wordt weer eens aangesproken: hoe een ROTGAT van 2cm tussen kozijn en vloerbedekking op te vullen???

Verder alles goed hier.

Saturday, 2 August 2008

Gut zeg, een bezichtiging!

Belt de makelaar net, dat we morgenochtend vroeg een bezichtiging hebben! Hellup, we moesten nog beginnen aan onze reparaties! De kijkers zijn op de hoogte van de dingen die we aan het aanpakken zijn en waren nog steeds 'comfortable'. Bovendien blijken ze zo'n 2 jaar geleden geintereseerd geweest te zijn in het huis van onze buren nota bene.
Dus opgeruimd en stofgezogen en Age heeft de 3 missende stukken gib in de muren en het plafond van de studeerkamer weer op intelligente en creatieve wijze teruggeplaatst.

Verder gaan we zo naar Andrew en Penny, rugby kijken, waarbij wij de spring rolls verzorgen. In dit geval is wij = Age. Die is nu dan ook naar de supermarkt voor ingredienten. Leuk is dat we tegenwoordig bijna iedere vrijdag met z'n vieren de week afsluiten in de lokale pub hier in Hataitai, met bar meal natuurlijk. Verder vandaag getennist, net op de valreep tussen de buien door. We hebben eigenlijk best aardige weken, Age zit zich bovendien te vermaken op z'n werk de laatate tijd! Ik vermaak me ook, heb al helemaal zelf een coach-vriendin gevonden die in dezelfde fase zit als ik qua opstarten business, dus we gaan zo af en toe eens uit lunchen.
Inmiddels staan de Rhododendrons volop in bloei, net als de Camellia's! Ik liep laatst een stukje door de Botanic Gardens op weg naar het CBD en daar was het een en al bloem.

Morgen dus een bezichtiging, daarna gaan we de study muren verfraaien en op zoek naar een stukje hout voor in het kozijn van de woonkamer. Begin komende week komt de dakmeneer om het lek in het dak te repareren en verder gewoon werken natuurlijk.

Tuesday, 29 July 2008

De cladding expert

Ja, de DIY saga gaat gewoon door - net een achtbaan. Vanochtend de cladding expert bij de study gehad en die wist ons het volgende te vertellen:
  • vocht hoort niet aan de binnenkant van de muur te zitten
  • de muur van de study is opgebouwd uit polystyrene blokken met beton, dus geen houten frame
  • de cladding ziet er prima uit
  • de afwerking van de trap buiten verdient onderhoud en wellicht een betere oplossing dan alleen het vernieuwen van de kit-rand
  • zijn voorstel: kitrand eventueel vernieuwen en de verbinding van de trap met de muur verbeteren dmv polyester. Dat is naadloos en waterdicht. En simpel.
  • en de gasleiding die daar ergens het huis binnenkomt moet beter afgewerkt worden
Goed nieuws dus, we kunnen de 3 gaten die we gemaakt hebben in de muren weer dichtmaken. De bovengenoemde reparatie zou eigenlijk in de zomermaanden moeten gebeuren, het is nu te nat en te koud en bovendien heeft het bedrijf dan pas tijd, maar we kunnen wel een quote krijgen en dat voorleggen aan eventuele kopers. Het is onderhoud dat moet gebeuren, dit is de oplossing en zoveel gaat het kosten. Daarnaast willen we nog een rapportje van de thermal imaging meneer, dat het hele huis is gescand op moisture en dat het allemaal is terug te leiden tot simpele dingen.
Dan blijven er voor ons nog 2 dingen over: 1) een lek in het dak - heeeeeel fijn met de weerbom die eraan zit te komen - dat tussen nu en volgende week woensdag gerepareerd wordt, en 2) alle hoekjes van alle kozijnen waar we bijkunnen dichtkitten - de horizontale raamrubbers zijn gekrompen, waardoor water via de kozijnen naar binnen kan.
Je zou kunnen zeggen dat dit te overzien is, geloof ik.

Hamsteren

Heeft het Noord-Eiland afgelopen weekend een 'weather bomb' doorstaan met vreselijk veel wind en regen en een luchtdruk van maar 956hpa, nog geen 3 dagen later doet de volgende (tropische ?) storm zich aan. Het zwaartepunt van de eerste storm lag bij Rotorua en alles wat daarboven ligt, maar deze keer zullen wij er waarschijnlijk ook het nodige van mee krijgen, hoewel datzelfde gebied opnieuw het haasje wordt.
"The local civil defence was advising people to ensure they had enough food and water for three days, find a torch or other light source, have cooking gear available in case of power cuts, know where a first aid kit is and get firewood in." Dan mogen wij ook nog wel even wat boodschappen doen... Doet me ook denken aan de earthquake kit die iedereen geacht wordt te hebben: eten, water, eigenlijk hetzelfde als hierboven, plus een plek waar je afspreekt je familieleden weer te treffen. etc. Op de Correspondence School bijvoorbeeld, stonden hier en daar boxen vol met blikken met baked beans en flessen water. Er is ook wel reclame op de tv dat je rubber matjes in je kasten moet leggen, zodat bij een quake niet alles (bijvoorbeeld de vissenkom) eruit komt zetten. Maar goed, dat is weer een heel ander verhaal.

Sunday, 27 July 2008

DIY (Do It Yourself)

Gisteren en vandaag zijn we met looplamp, stanleymes, zaag, broodmes, aardappelschilmes, nog een broodmes, potlood en lineaal op zoek gegaan naar de oorzaak van het vocht in de muur van de study. Nog een laatste blik op onze maagdelijke muren en toen het mes erin! Eerst de buitenmuur maar - een mooi vierkant uitgetekend net onder het plafond, leek wel een extra raam eigenlijk. En toen met het stanleymes door de gipsplaat heen. Althans, dat dachten we. Maar dat wou helemaal niet, veel te zwaar, te dicht of te dik of wat dan ook. Toen allerlei andere attributen erbij gehaald en na veel geduld hadden we uiteindelijk een mooi vierkant. Maar het liet helemaal niet los en bleek vastgelijmd aan de massieve piepschuimen blokken erachter. Enorm werk om dit vierkant gipsplaat eraf te trekken. Uiteindelijk niks te zien behalve piepschuim en ook geen zichtbaar vocht.
Shit.

Nou, dan maar de achtermuur. Nog een vierkant, iets kleiner maar. Ging veel sneller, daar zat duidelijk geen piepschuim tegenaan. Toen dit stuk gib eruit was konden we wel zien dat langs de houten paal in de hoek vocht heeft gelopen. Dat vocht moest dan wel van boven komen - dus ja, ook een vierkant uit het plafond gehaald. Daar zaten we recht onder de douche en verwachtten min of meer een plens water op ons hoofd te krijgen - hoewel, niet echt trouwens, want de vochtmeter had geen vocht in het plafond aangegeven... Ladder erbij, hoofd erdoor, gat nog groter gemaakt, want schouders moesten er ook door passen.
Het bleek in deze ruimte boven ons hoofd kurkdroog en zo rook het ook, naar hout. Er zaten wel wat rare hoeken en gaten in die ruimte en na heel lang voelen en kijken en van buiten en binnen op de muur kloppen om erachter te komen waar op de buitenmuur dit is, zagen we opeens dat er druppeltjes hingen aan de binnenkant van de buitenmuur. Net zweet of misschien condens. Het vocht lijkt dus toch van buiten te komen en zeker niet uit de douche. We gaan er nu een cladding expert bijhalen, want zelf komen we er niet verder mee. Op de foto's kun je het vocht wel zien: rechts naast het blauwe snoer en alle donkerder gekleurde delen op het beton tussen dat groene gaas.

En dan ter lering ende vermaeck nog een filmpje van onze trouwe bezoeker die iedere ochtend om 10 uur geheel zelfstandig door het luikje stapt.

video

Friday, 25 July 2008

Het is de trap niet, het lijkt de douche!

Vanmiddag hebben we de thermal imaging inspection gehad om vast te stellen wat voor vochtproblemen we precies hebben in huis - onze inspecteur is met ons door het hele huis gegaan, met vochtmeter en infraroodcamera. Erg eng in het begin, want je weet nooit wat er allemaal tevoorschijn komt en of je wel wilt weten hoe erg de situatie eigenlijk is. Maar na afloop waren we eigenlijk nogal opgelucht: we hebben geen huis dat zo lek is als een zeef, en het lijkt ook niet onder onze voeten vandaan te rotten. Waar we het meest bang voor waren - een foutieve constructie van een buitentrap die langs de zijkant van het huis loopt - met lekkages door deze hele zijmuur als gevolg, is niet bevestigd.
Het vocht in de muur van de kleine slaapkamer komt door onvoldoende kit aan de buitenkant van het raam. Het vocht in de badkamer en de study een verdieping lager komt zeer waarschijnlijk doorrrrrrrrrrr..... de douche! De boosdoener! En we houden nog wel zo van douchen, zeker Age! Om de douche echt als oorzaak aan te wijzen en tot reparatie over te gaan, moeten we wel nog 'even' een hele hoek uit de study-muur + plafond halen.
En tot slot, het vocht in de woonkamer onder de grote ramen komt doordat de raamrubbers aan de buitenkant van de ramen te kort zijn en niet goed afsluiten. Nu dus op zoek naar een horde tradesmen die ons kunnen helpen hierbij. En een glas wijn, dat hebben we wel verdiend.

Tuesday, 22 July 2008

Het fotograferen van roeiers is niet ongevaarlijk

Journos rescued after boat sinks

Several hundred thousand dollars worth of media gear is at the bottom of Lake Karapiro after a photo op to farewell New Zealand's Olympic rowers went horribly wrong and the press boat sank.

Seven journalists and the boat's pilot ended up in the lake, south of Hamilton, about 2.30pm and were rescued by rowing coaches who were on the water in nearby vessels.

Rowing NZ spokesman Richard Gee was at a loss to explain how the incident had happened, saying the organisation was doing nothing out of the ordinary at the time. The conditions were not adverse and the boat was not going fast.

"We are just relieved. The water is very cold out there at this time of the year. Equipment is replaceable but the people aren't."

Mr Gee said the boat was a designated safety launch with a canopy on top. It was designed to be able to rescue a rowing eight in choppy conditions. It seems it had started taking on water and the passengers had moved to the back which might have caused it to go under.

The boat was towed in upside down and Rowing NZ had commissioned divers to see what of the media's gear could be salvaged. An industry insider indicated the gear could be worth about $300,000 with a single lens used for shooting rowing valued at about $20,000.

Mr Gee suspected the equipment was lying in up to 20m of water.

The journalists - understood to represent television, newspapers and news agencies - were taken ashore and offered a hot shower and dry clothes.

http://stuff.co.nz/4627165a10.html

Friday, 18 July 2008

Het is de trap!

We zijn inmiddels wat wijzer; we hebben het rapport gekregen van de bouwtechnische keuring. Niet de muren aan de achterkant van ons huis, waar we mee 'in' de heuvel gebouwd zitten, zijn het probleem, maar de zijmuur van het huis. En vooral daar waar de buitentrap langs deze muur loopt.
Wat is nu het geval? Deze trap is tegen het huis aan gebouwd, en de buitenkant van het huis loopt door tot op de treden. Er zit wel een dikke kitrand langs de zijkant om de naden weg te werken, maar er kan waarschijnlijk wel water achterlangs/doorheen/onderdoor lopen of hoe dan ook. De kans is zelfs aanwezig dat de cladding die op de treden rust, water min of meer opzuigt door de capillaire werking (intelligent woord, weet niet precies of het in deze context klopt, maar je snapt het wel hoop ik). Het is een bekend probleem en tegenwoordig wordt ook aangeraden om de cladding 1,5 cm (volgens Age 15 cm, maar dat lijkt me er achterlijk uitzien) boven de grond te laten ophouden. Dat is bij ons dus niet het geval.
We moeten waarschijnlijk iets creatiefs vinden om de buitenkant van het huis niet meer tegen de trap aan te laten komen dan wel de verbinding met deze trap waterdicht te maken - een goot/richeltjes/cladding wegzagen??? En onderzoeken of we het hiermee afkunnen - dat gaan we eerst maar eens proberen door de thermal imaging inspection volgende week vrijdag.

We zijn in ieder geval opgelucht dat het niet om de achterkant blijkt te gaan - daar kun je namelijk helemaal niet bij, dan moet je van binnenuit. Ik zag ons al via de kledingkast in de logeerkamer een manhole in de muur zagen om te kijken wat er allemaal achter het huis ligt - dat wil je vast helemaal niet weten. We hadden al bedacht dat we in dat geval Age z'n vader zouden laten invliegen om hier fijn te gaan klussen, maar dat lijkt nu ineens weer wat overdreven.

Wednesday, 16 July 2008

Helemaal fout

Het gaat helemaal de verkeerde kant op; na de bouwtechnische keuring van gisteren zijn we onze kopers kwijt en zitten wij met zgn 'major problems' aan ons huis. Vocht is het probleem, niet zozeer door de cladding als wel aan de kant waarmee we in de heuvel gebouwd zijn. Voor ons volslagen nieuw, we hebben geen idee op het moment van de ernst en omvang van de eventuele problemen, wij zitten nog in de mond-open-van-schrik-fase. Maar het bleek voldoende om een potentiele koper op de vlucht te jagen.
We zijn nu aan het kijken of een thermal imaging inspection van onze vloeren, muren en plafonds ons meer inzicht kan verschaffen in de ernst van deze vochtproblemen - en of we wellicht hiermee de kopers weer terug aan de onderhandelingstafel kunnen krijgen.

Monday, 14 July 2008

Toch kan ik iedereen echt een coach aanraden!

Ja, heb nu zelf opnieuw een coach, was klaar met m'n eerste coach na 3 maanden, tijdje op vleugels geleefd en nu weer een coach genomen. Heerlijk, weer allemaal actiepunten voor deze week om aan te werken en focus ook weer terug.

Dan morgen de bouwtechnische keuring - spannend! Ik geloof zelfs dat we morgen ook gelijk bevestiging krijgen wat betreft deze conditie van het koopcontract.

En dan hieronder nog een aantal foto's: Wellington in de winter, Ziva's favoriete tussendoortje en Huntertje - een hele grote kater die bedacht heeft dat het bij ons binnen goed toeven is.









Wednesday, 9 July 2008

Wat is onze volgende stap?

Ja, dat wordt ons nu steeds gevraagd: wat gaan jullie doen als het huis nu echt verkocht blijkt te zijn? We weten het nog niet helemaal, maar na op internet naar motorboten en motorhomes gekeken te hebben weten we wel zeker dat het dat niet wordt in ieder geval. Wat wel? Dat zullen we vast wel beter weten over 15 werkdagen.

Under Offer!

Oewaaa, we hebben het tegenbod geaccepteerd en zijn nu under offer. Over 15 werkdagen weten we zeker of we het huis verkocht hebben, want er zitten een aantal condities aan het offer. Waaronder een builders report, een of ander rapport van de council (zitten we hier op stabiele grond bijvoorbeeld, of schuift alles weg bij de eerste de beste aardbeving; lopen hier geen rivieren die de boel onder water kunnen zetten, etc) en het overdragen van funds vanuit Europa naar NZ en dat is altijd spannend - vooral die builder: wat gaat ie allemaal vinden he...

Dus we juichen nog niet, net een gepast klein wijntje ingeschonken. Pas als het contract unconditional geworden is - over max 3 weken kunnen we de armpjes in de lucht steken. En dan moeten we er ongeveer 2 weken later uit zijn. Als alles goed gaat zijn we dus over 5 weken huisloos, zwervende sloebers met kat. Wanneer is dat eigenlijk? Rond half augustus dus. Goh hee.

Ha!

Een tweede bod wordt ons zo gepresenteerd door onze makelaar. We zijn benieuwd!

Tegenbod

En net hebben we een tegenbod gedaan. Dus we zijn in onderhandeling, zoals dat heet. Hopelijk morgen weer meer nieuws!

Tuesday, 8 July 2008

Spannend!!

Morgen krijgen we een bod gepresenteerd op ons huis...

Saturday, 5 July 2008

De Auction - (nog) niet verkocht

Gisteren dus de auction van ons huis. We waren de derde op rij: eerst een huis waar veel belangstelling voor zou zijn, daarna een ander huis en toen wij.
Dat eerste huis was echt een auction zoals je je voorstelt hoe een auction zou moeten zijn: 4 biedende partijen, hoger en hoger met een eindprijs van 1.6 miljoen dollar. Dus dat ging lekker. Moeilijk trouwens om je te beheersen niet ook je hand op te steken. Na deze eerste auction liep het zaaltje min of meer leeg - de meeste mensen waren duidelijk gekomen voor dit huis.
Onze meest belovende koper was ook aanwezig en er waren ook nog wel wat anderen die zeer geinteresseerd naar onze flyer staarden. Het tweede huis had 1 bieder, die niet hoog genoeg bood, waarna de auction stil werd gelegd voor zogenaamde onderhandelingen. Men kwam er nog niet helemaal uit - een familie bestaande uit wel 10 man moest hier iets over vinden en dat gaat niet zo snel - en dus werd begonnen aan ons huis.
Onze koper kon zich beheersen en bood niet - hij was vooral gekomen om te zien voor wat voor prijs het weg zou gaan, maar het ging dus niet weg, wat hem nogal verraste en dus ook enthousiast maakte. Hij moest terug naar zijn vrouw - o jee - om te overleggen wat nu te doen, waar wij nu het beste van hopen. Na hem is er nog interesse in ons huis van kopers met bepaalde voorwaarden - dat is wat een auction dus voor je schift: eerst de kopers zonder voorwaarden (cash buyers), en daarna de mensen die bijvoorbeeld zelf nog een huis te verkopen hebben of wat dan ook.
Dus wij wanhopen nog niet - nog geen resultaat, maar er kan nog van alles gebeuren. Hoewel het wel moet gebeuren voor komende woensdag, want dan gaat onze meest geinteresseerde koper overseas... en dan weet je het wel.

Thursday, 3 July 2008

Een oefening door Age

Hier een oefening in het verzinnen van een plot voor een verhaal. De 11 stappen komen hier vandaan, de uitwerking is van Age, die blijkt ook creatieve gaven te hebben.

Beantwoord de vragen snel achter elkaar, lees niet eerst alle vragen door. Schrijf de genummerde antwoorden op een papiertje en voilà, je hebt een plot.

1) Schrijf de voor- en achternaam en de leeftijd van een personage op.

Jannes van der Wal, 33jr

2) Schrijf de naam en leeftijd van een ander personage op.

Hans Bohm, 48jr

3) Hoe staan ze in relatie tot elkaar? (familie, collega's, in elk geval geen vijanden)

Bordspel collega s

4) Wat wil 1 ontzettend graag van 2 hebben, dat 2 absoluut niet geven wil?

Een lift naar een damwedstrijd

5) Bedenk 3 manieren waarop 1 gaat proberen dat toch te krijgen (5a,b,c)

Bij Bohm op de stoep gaan liggen
Gewoon vragen
Via een 3e persoon regelen

6) Hoe gaat 2 die manieren tegenwerken? (resp. 6a,b,c)

Niet thuis zijn
Telefoon niet opnemen
Met de auto over de derde persoon heen rijden

7) Wat is de laatste manier waarop 1 het gaat proberen?

Toch door op de stoep te gaan liggen

8) Wat is de laatste manier waarop 2 dat tegenhoudt?

Door van huis te gaan

9) Krijgt 1 uiteindelijk wat hij/zij wil? Ja of nee.

Ja

10) Wat leert 1 over zichzelf door dit alles?

Dat ie een grootmeester is niet alleen in dammen

11) Hoe heeft dit alles 1 voor altijd veranderd?

Hij krijgt grootheidswaanzin