Thursday, 27 December 2007

Het bezoek reist weer verder

De kerstdagen zijn weer omgevlogen! We zijn erg actief geweest met z'n allen, komt vast ook doordat wij geen tuin hebben en de kleine jongens regelmatig even uitgelaten moeten worden. Op maandag hebben we Wellington verkend met z'n allen. Geshopt voor de kerstdagen en voor Age's verjaardag en lekker geslenterd door de stad.

Eerste kerstdag was het feest: we mochten eindelijk de stapel kadootjes uitpakken die onder de kerstboom lag. Vooral Ingmar en Merijn waren hierbij de gelukkigen natuurlijk en ze vonden alles even prachtig. We hadden het plan om naar een soort van kinderboerderij te gaan, maar die was niet open. En: het was slecht weer! De regen kwam met bakken uit de hemel. Oeioei, da's minder leuk. Toch wilden we perse picknicken, dan maar naar de Kapiti Coast en proberen of het weer daar wellicht iets beter zou zijn dan in W'ton. Champagne mee, brownies gekocht bij de bakker en er het beste van hopen. Onderweg belandden we ook nog in de file nota bene! Aan de Kapiti Coast was het niet echt veel beter, maar we besloten toch onszelf en de kinderen te luchten in het Queen Elizabeth Park. Leuk plekje gevonden, een picknicktafel onder een boom, Niels z'n nieuwe rugbybal ingewijd en het was helemaal geweldig. Allemaal bijna verzopen van de nu en dan harde miezer maar het was helemaal niet koud.

Thuis uiteindelijk een late lunch genoten, het weer klaarde prachtig op waardoor we rond een uur of 5 toch nog even naar een prachtig strandje bij ons in de buurt zijn gegaan. Toch nog even kastelen bouwen en in de zwembroek tennissen.

De volgende dag, Age's verjaardag, was voor Age natuurlijk onvergetelijk: lekker naar de kinderboerderij!!! Met ijsje en erg nieuwsgierige dieren die allemaal uit je hand eten. Weer naar het strand natuurlijk, in Raumati South. Het was mooi weer, 21 graden, maar er kwam een geweldig donkere lucht aanzetten vanuit Wellington. Toen op een gegeven moment onvermijdelijk de zon wegging zijn we terug gegaan naar W'ton waar het slechts 10 graden bleek te zijn! Op internet nog gelezen dat het enorm gehoosd had en hier en daar 30 cm hagel had gelegen. Niks van meegekregen.

En nu is het bezoek weer weg! En wij hebben zowat de hele dag besteed aan het boeken van accomodatie voor onszelf voor de komende dagen. We zullen 3 dagen in Havelock North zitten in een B&B en daarna 3 dagen in Whakatane in een B&B waar we 2 jaar geleden ook al eens geweest zijn. We hopen Niels en Eveline nogmaals te treffen bij ons thuis, als ze van het Zuid-Eiland terugkomen en langzaam aan weer naar Auckland trekken. En dan is er nu wijn & olijven!

Monday, 24 December 2007

Medisch staartje en feestdagen

Ons bezoek is gearriveerd en dat hebben we geweten: na nog geen halve dag hadden we al 2 kindertekeningen op de muur (!). Gummen werkte niet, maar een nat doekje met afwasmiddel wel. Gelukkig maar, want het waren niet echt Van Goghs ofzo.
Verder vermaken wij ons allemaal prima geloof ik. Gisteren nog even naar het strand geweest, met emmertje en schepje en natuurlijk een ijsje, helemaal goed. En vandaag 'Wellington' gedaan. Kadootjes gekocht voor Age, die zelf als paspop fungeerde in een pashokje dus 3x raden wat ie krijgt voor z'n verjaardag...
Als het weer het toelaat morgen (er wordt regenachtig weer verwacht, dat zou vanmiddag al aankomen maar het lijkt eigenlijk steeds mooier te worden) naar een soort van kinderboerderij met farmers market met allerlei lokale producten. Leuk voor kinders en volwassenen en naar de Kapiti Coast, scheppen op het strand. Maar we starten natuurlijk met de kerstkadootjes, de kerstboom valt zowat om van de pakjes eronder. En Age's verjaardag wilden we picknickend doorbrengen in het Rimutaka Forest Park met de voeten in de rivier. Ofzoiets.

Dan had Age nog een medisch staartje: uit zijn bloedtest kwam een te lage waarde van iets wat op een verminderde werking van de nieren zou wijzen, waardoor hij aanvullende tests zou moeten ondergaan --> nog een keer bloedonderzoek en 24 uur urine verzamelen in een grote jerrycan. Dat laatste heeft ie gedaan, maar ook natuurlijk op internet opgezocht wat die waarde betekent en hoe het lab aan die waarde gekomen is. Daar bleek een helse formule achter te zitten en laat onze wiskundige maar leuk met formules goochelen. Dan kom je misschien wel achter iets wat niet klopt. En we kwamen erachter dat die te lage waarde, die ergens vanaf geleid wordt, gewoon niet kon. Maw: het leek erop dat er ergens een foutje gemaakt was. Lang verhaal kort maken: het lab heeft de resultaten hersteld, niks beginnend nierfalen en we kunnen weer naar de dokter voor een afsluitende handtekening. Natuurlijk had Age afgelopen vrijdag de hele dag last van z'n nieren :-)

Friday, 21 December 2007

Medische tests en aardbeving

Eind februari 2008 verloopt ons huidige werkvisum. Dat betekent dat we er nodig werk van moesten maken om het te vernieuwen. Je weet nooit hoe lang zo n papierwinkel gaat duren en voor je het weet moet je het land verlaten. Dus na lang voor ons uit schuiven heeft vooral Age hier eens vaart achter gezet. Hij is dan ook de hoofdaanvrager van het visum - ik ben slechts aanhangsel.

Je moet allerlei kleine klotedingetjes doen, zoals pasfotos laten maken. Ik had nog ergens 2 oude fotos, maar aangezien je er 3 nodig hebt voor op alle formulieren moest ik naar de fotograaf. Age ook trouwens. Nu dus weer een paar achterlijke foto s erbij... En dat moest natuurlijk plotseling vrij acuut want we hadden een afspraak bij de dokter voor onze medische test. Voor het eerst naar een NZ dokter, we waren benieuwd. Deze dokter zat vlakbij Age s werk, bij de Cable Car in de buurt, in een Victoriaans pand, het leek dan ook net een oud woonhuis.

Eerst naar de zuster voor wegen, lengte, persoonsgegevens, bloeddruk en ogentest en urinetest. Toen naar de dokter, die een hele medische waslijst aan vragen moet afwerken en je familiehistorie in kaart brengt. En hij keek in onze kelen en oren, testte reflexen, duwt in je buik en zij, drukt op je keel, kietelt onder je voeten en dat was het geloof ik. Van hem kregen we het label Fit en Well. Hij viel zowat van zijn stoel van onze blakende gezondheid, met van die gezonde tanden (!), echt niet vaker in het ziekenhuis opgenomen vroeger? Maar net als politiemensen komen ook artsen nauwelijks met normale mensen in aanraking - politiemensen kunnen zich niet voorstellen dat je nooit in de gevangenis hebt gezeten, artsen zien alleen maar mensen met rare verschijnselen.

Van hem kregen we de doorverwijzing naar de Xrays voor een borstfoto en laboratorium voor bloedtest. En Age was zeer voortvarend: we konden er dezelfde dag nog heen. Dus net thuis en weer op pad. Auto zien kwijt te raken in de stad en in de stromende regen op zoek naar een xray bedrijf in een of ander hoog kantoorpand aan The Terrace. Age had zijn brief van 2,5 jaar geleden mee: destijds was er bij hem een witte vlek te zien op zijn xrays en die verzameling kraakbeen zal er nog steeds wel zitten, dus we verwachtten dat ze daar weer mee op de proppen zouden komen. De brief bewees goede diensten, de xrays zijn gemaakt en de formulieren ingevuld. Vorige keer bij mij zagen ze ook wat, schrok me toen een hoedje natuurlijk maar het bleek mijn tepel (!). Nu niet van dergelijke ervaringen gehad, misschien had het te maken met de apparatuur die er heel wat minder flitsender uitzag dan in Groningen.

En tenslotte konden we zo doorlopen naar de bloedtest. Ook fijn om dat gelijk te doen, hoef je niet eerst een week nagels te bijten omdat je een prik moet halen. Onze beider prikzusters bleken Nederlands te zijn, grappig. En deze resultaten zijn ook binnen, beiden goed. Geen hiv, syphilis of andere rare dingen. Nu alle resultaten binnen zijn kunnen we weer naar de dokter voor een laatste handtekening en dat is wat we vandaag gaan doen.

En dan nog wat meer papieren bij elkaar scharrelen: van Age een overzicht wat van z n contract bij Metservice, van mij een brief van TCS dat mijn Engels prima is (hopelijk voldoet dit, want eigenlijk moet ik een Engelse test doen, maar we hebben gehoord van anderen dat ze het met een brief van de werkgever afkonden), een overzicht van de NZ belastingdienst van de verdiensten en een NL politiecertificaat, maar dat laatste regelt Immigration. En dan hopen we van het gedoe af te zijn want we vragen Permanent Residency aan in plaats van een werkvisum.

Dat is voor ons wat flexibeler, want niet gebonden aan Metservice wat nu wel het geval is. En je hoeft het niet iedere 2,5 jaar te vernieuwen. Geeft wel weer ander gedoe, want als je het land uitgaat voor een vakantie oid heb je weer een visum nodig om weer terug te mogen komen. In ieder geval krijgen we zo wel aardig wat stempels en plakkaten in ons paspoort, leuk voor als we bejaard zijn en nog eens door de oude doos gaan.

Dit hele gedoe trouwens betekent wel dat Age alweer langer uit Heerenveen weg is dan dat hij er gewoond heeft! Is dat niet raar???

En tot slot: een major earthquake! Heel NZ is er vol van. Een aardbeving dus, gisteravond in Gisborne (in de buurt van Napier/Hastings). Te voelen in zowat het hele land. En dus ook hier. Ik was bezig met de administratie boven toen plotseling de tv op z n kastje begon te kraken en de kerstboom heen en weer ging zwiepen. Ik snapte er niks van, voelde verder niks, maar toen ik naar die zwaaiende kerstballen keek dacht ik ineens dat het wel een aardbeving kon zijn. Age vragen, die zat beneden, niks gevoeld, maar gelijk op geonet gekeken en jawel hoor, een flinke aardbeving een stukje verderop. Schijnt toch wel paniek daar geweest te zijn, in 1928 oid is heel Napier weggevaagd door een aardbeving die minder krachtig was dan deze. Hele stukken land die eerder in zee lagen kwamen toen omhoog. Ik reed er eergisteren nog overheen (was in Napier namelijk) terwijl de taxichauffeur uitlegde dat dit vroeger zee was. Ik nog zeggen ik ben niet bang, ben gewend aan rijden over de zeebodem...

In die regio is men vooral bang voor een tsunami, is niet geweest, maar wel verkeerschaos van mensen die in de auto naar de heuvels probeerden te komen. Voor iedereen die de avonturen van Niels en Eveline volgt: die zullen ook wel wat gevoeld hebben in de Coromandel, maar volgens mij vertrekken zij pas vandaag naar Napier en kunnen ze dus leuk gaan kijken naar een aantal ingestorte winkels. Hier wat links naar nieuwsberichten: NZ Herald en Stuff

Sunday, 16 December 2007

Bijna vakantie

Nog 1 week werken en dan is het alweer Kerstvakantie. Het is niet bij te houden, griezelig gewoon. Afgelopen week was het TCS end of year seminar in museum en conferentiecentrum Te Papa. Ik zat in het organising committee en was flat out (gevloerd) na deze dag. Ook omdat het 28 graden was en ongelooflijk vochtig - Noordenwinden, dus klamme lucht uit de tropen. Dus na een hele dag klotsende oksels was ik blij dat ik om 5 uur naar huis kon voor een douche. Even geen last-minute borrel met de roeiers voor mij, wel voor Age. Ik moest na mijn douche en kort afkoelen op bed weer in de kleren voor mijn end of year Christmas team dinner in de Tinakori Bistro. Heerlijk eten, goede bediening en gezellig ook nog. Aan tafel kwam ik erachter dat mijn manager mijn verzoek om vakantie had goedgekeurd dus ik had vanaf dat moment ook plotseling vakantie voor wat betreft mijn werk bij TCS. Erg mooi, vooral omdat ik voor EIT nogal wat werk moet verzetten de komende tijd.

(foto is van ons ontbijt vandaag bij cafe Breakers. Ik als vrouw zijnde keurig muesli met yoghurt en vers fruit. Age als echte man een vette uitsmijter met eieren, spek, worstjes, tomaten en rosti)

Op woensdag hebben we gegeten bij Andy en Arzu, een Duitse collega van Age. Zij zijn nu een paar maanden in het land en het is heel grappig om te zien dat ze door dezelfde verbazingen / cultuurschokken gaan als wij: wat, geen dubbel glas?? Geen centrale verwarming?? Hoe krijg je het dan warm in huis?? Ook hun inboedel is per container verscheept, alleen bleek bijna alles beschadigd te zijn. Niet goed genoeg verpakt! Wij vonden het nogal overdreven wat onze verhuizer allemaal deed: bubble wrap, dekens, vele lagen karton om ieder single item, maar blijkbaar is het toch nodig. En zelfs bij het uitpakken gingen er bij Andy en Arzu nog dingen mis: een van de verhuizers sneed het plastic van de leren bank en sneed prompt dwars door de leren bank. En dat meerdere malen! Het enige dat bij hen heel is aangekomen is datgene wat ze zelf hebben ingepakt. Dat was bij ons net andersom: 1 doosje met wijnglazen zelf ingepakt, alle wijnglazen stuk.

Dan op donderdag had ik een baby shower van Katie, een TCS collega. Dat was heel gezellig. Katie en haar vriend zijn ook nog maar net in het land, een maand of 6 ofzo. Komen uit Engeland en zouden een tijdje in NZ freewheelen, maar bleken zwanger het land binnengekomen te zijn. Een overblijfsel van een vakantie Costa Rica ofzoiets. Dus nu maar normale banen gezocht om snel wat te sparen :-)

Age had op donderdag en vrijdag een cursus; iets over management, leiderschap en communiceren. Wel aardig geloof ik. Ook aardig was dat de motor bij Metservice werd opgepikt voor een onderhoudsbeurt en dat terugbrengen niet bij de deal zat inbegrepen. Dus kon ik Age leuk naar z'n cursus brengen in de stad. Een uur in de file heen en een uur in de file terug. Hemelsbreed 2km misschien?? Maar wel nog steeds heeeeeeel warm en heeeeeel vochtig. Hm, noem het maar gewoon regen. En zo warm was het toen ook niet, want ik had zelfs in huis de verwarming aan... Ach ja.

Verder weinig bijzonders eigenlijk. Niels en Eveline zijn ook in het land, zijn goed aangekomen in Auckland en die zullen we over ruim een week zien. Daarom de tuinslang maar eens tevoorschijn gehaald en een schrobber en bezem gekocht voor alle balkons, trappen en trapjes buiten. Kijk, wij komen wel heelhuids beneden, maar bezoek kon daar wel eens moeite mee hebben, qua algen enzo. Nu is mijn rug zo stijf als een plank!

Volgende week ontvangen we Age's team van 2 personen + aanhang op een kerstdiner bij ons thuis en vlieg ik op woensdag nog een keer naar Napier.
En: de Pohutukawas beginnen te bloeien!! Heel Wellington staat er vol mee, dus als ze het goed weten te plannen dan is Wton inderdaad mooi rood met Kerst (men noemt de Pohutukawa ook wel de NZ Christmastree, vandaar).

Sunday, 9 December 2007

Eindelijk regen!

Zo, hier in het kort de afgelopen week:
  • pepernoten door de muesli s ochtends smaakt heerlijk!
  • we hebben zelf ook een beetje voor Sinterklaas gespeeld
  • ik had zomaar 2 anonieme sinterklaaskadootjes op mijn bureau liggen op het werk: drop en mergpijpen en een gedichtje. Heel lief.
  • Age is weer eens naar de kapper geweest
  • op zoek geweest naar kant en klaar gordijnen maar die vonden we toch niet mooi genoeg
  • ik hardgelopen en Age gefietst vandaag
  • Niels en Eveline zijn afgelopen vrijdag getrouwd
  • wij hadden op vrijdag de jaarlijkse end of year function van MetService - het was heel koud!
  • maar vandaag plotseling 27 graden en bewolkt, heerlijk warme wind, het rook verrukkelijk naar bloemen
  • en hoera, eindelijk regen. Natuurlijk hing de was net buiten maar dat mag de pret niet drukken. Het had al een week of 6 niet geregend.
Dan nu de komende week:
  • Ik heb op dinsdag een seminar van TCS, zit ook in de organising committee dus het is een spannende dag
  • Ik heb op donderdag een baby shower; dat is een soort kraamschudden maar dan voordat de baby geboren is. Een collega van het werk is nu 6 of 7 maanden zwanger en dan wordt er gewoonlijk door de zwangere een damesfeestje georganiseerd, waarbij je de zwangere babygerelateerde kadootjes geeft. En dat heet een baby shower.
  • op woensdag eten bij een Duitse collega van Age + vrouw
  • O ja, op dinsdag ook end of year eten met mijn TCS team, ergens in de week end of year lunchen met TCS en ik geloof ook nog end of year borrelen met de roeiers.
  • Laten we hopen dat de bijna 4 kilo eraf er niet zomaar weer op zitten :-(
  • En we hebben een tripje Zuid-Eiland geboekt voor ergens in Januari.
Zo, nu tv kijken.

Wednesday, 5 December 2007

Sinterklaas, wie kent 'm niet lalala

Een prachtige dag vandaag, 22 graden ofzoiets. En het avondje van Sinterklaas! Hieronder een kleine foto-impressie en dit is wat we van Sint gekregen hebben:

Van een hele vroege Sint in September: 10 kilo pepernoten, taaitaai, chocoladeletters en schuimpjes. Alles geplet, maar daarom niet minder smakelijk. Bovendien geopend door de douane;

Van een Sint die veeeeel beter kon inschatten hoe lang zijn pakje onderweg zou zijn (het kwam gisteren aan): chocoladeletters, speculaas, gevuld speculaas, een mooi gedicht dat Evelijn heeft voorgedragen, een Escher kalender, de top-100 van Omrop Fryslan, meer chocola en een sneeuwman waar we allebei aan geroken hebben en geprobeerd hebben of ie ook open kon maar waarschijnlijk dient ie als decoratie dus die krijgt een ereplek aan de voordeur;

Age: prachtig Calvin Klein shirt, supermooie Jockey onderbroek, stijlvolle sokken, zeer van pas komend praktisch boek over management & leiderschap en verrukkelijke bonbons;
Evelijn: heerlijk Hugo Boss XX parfum met bodymilk en fantastische keukenkwast voor het invetten van pannen, vlees, etc.

Het was zo geslaagd dat Evelijn van schrik de kerstboom al heeft opgezet.

Monday, 3 December 2007

Kerst komt dichterbij

In de centra van de meeste suburbs is de Christmas parade inmiddels alweer geweest, kerstversiering en kerstbomen beginnen langzamerhand zichtbaar te worden. Iedere keer weer een vreemde gewaarwording: naast een kerstboom staan met je zonnebril in de hand. Ook onze kalender raakt gevuld met Christmas-do's: een etentje met Age z'n verse team bij ons thuis, een Metservice uitje naar het Karori Wildlife Center met bbq, een seminar op mijn werk met team-etentje en iedereen is druk bezig met vakantieplannen. Want de grote zomervakantie staat voor de deur. Voor de meeste mensen trouwens niet meer dan 2 weken vakantie en ook nog eens allemaal tegelijk. Dus hebben wijzelf nu wat moeite met het vinden van accomodatie op het Zuid-Eiland. We zijn weer eens wat laat met boeken. En dan zitten om te beginnen alle boten en vliegtuigen plotseling vol. Dus ik geloof dat we ons nu maar richting het noorden gaan begeven, met de auto :-)

Voor ons komt trouwens eerst Sinterklaas nog, wij zijn gisteren de stad in geweest om voor elkaar kadootjes te vinden. We hadden een budget afgesproken en na 10 minuten onafhankelijk winkelen bleek Age voor mij al het budget verdubbeld te hebben en zat ik nog braaf op de helft van mijn budget. Woensdag komt de goedheiligman, ik verheug me er al op!

Afgelopen week was voor Age weer drukdrukdruk. Hij heeft 4 of 5 vacatures laten plaatsen voor extra mensen in zijn team; ik geloof alleen niet dat het tot nu toe echt iets oplevert. Een recruitment agency is ermee bezig. En als manager moet je natuurlijk ineens regelmatig naar een of andere lunch of diner, ook heel vervelend.Ik ben naar Napier geweest afgelopen woensdag voor een eerste kennismaking met mijn project team in een kickoff-meeting en nog wat individuele gesprekken gedurende de middag. Het was erg leuk en ben de rest van de 'Napier dagen' erg geinspireerd bezig geweest met een Scope document dat nu weer bij het project team ligt om te reviewen. Als alles gaat zoals ik wil hebben we volgende week de scope van het project helder en kunnen we gaan kijken naar de project planning. Maar eerst even afwachten hoe het communiceren op afstand verloopt (= ik geef opdrachten en mijn project team zou nu iets moeten gaan doen).

Het is prachtig weer geweest de afgelopen dagen, misschien zelfs wel weken. Hier en daar spreekt men al van droogte. Niet in Wellington natuurlijk, hoewel ik hier ook met de gieter in de weer moet. Mooi genoeg om op zaterdag met Age te gaan wandelen in het Rimutaka Forest Park, niet ver van ons vandaan. Met picknick bij een beekje.

Later die avond uit eten geweest met Jo en Paul. Jo is een collega van mij bij TCS en een bekende van Age, omdat hij haar ontmoet heeft bij zijn project management cursus. Haar man hadden we nog niet ontmoet. Dus voor een eerste kennismaking maar veilig terrein uitgezocht: een restaurant :-) En we raakten niet uitgepraat, heel grappig. Je raadt nooit waar zij oorspronkelijk vandaan komen: Diamond Harbour (het dorpje waar Age z'n familie is neergestreken)! Waanzinnig.