Thursday, 30 August 2007

Een snel berichtje

Hier even een snel berichtje, omdat het alweer een tijdje geleden is dat we iets gepost hebben op de blog. Dat komt natuurlijk doordat we al onze energie gestoken hebben in onze nieuwsbrief - mochten we je per ongeluk (?) vergeten zijn een nieuwsbrief te sturen, laat het even weten want dan krijg je 'm alsnog.

Ik zit nu stiekem op m'n werk de blog bij te werken, jaja, foei. Dat is hier not done, dus ik hou het kort. Net gehoord dat mijn manager een nieuwe baan heeft per 20 september, benieuwd wat dat gaat betekenen voor de afdeling in het licht van de snel naderende reorganisatie? Ga ik weer een wegsanering meemaken? Altijd interessant.

En het onderwijsproject in Napier klinkt werkelijk interessant, heb mijn oud-UT-collega daarover gesproken, net als de Dean van de opleidingen en ik zal formeel mijn interesse kenbaar maken. Wie weet een leuke nieuwe uitdaging, met pied-a-terre in Hawkes Bay voor een of meerdere dagen per week.

Dat was het weer voor nu, verder niks bijzonders te melden. Ja toch, een mijlpaal: ik heb mijn eerste persoonlijke uitnodiging in een jaar binnen voor een verjaardag. Leuk he? Dus niet via Age maar zomaar zelf bereikt dat we, hum, gaan paintballen zaterdag ivm een verjaardag van een collega van mij. Hoeraaaa!

De idiote foto van mezelf heb ik net gemaakt op mijn werk met mijn webcam. Moet toch weten hoe de technologie werkt he? Ja, het haar is er weer af.
En die andere foto is de Sushi die ik haal als lunch, kunstwerkjes zijn het, niet? En mjammie.

Sunday, 19 August 2007

Domestic activities

We zijn erg huislijk geweest dit weekend, met als klapper het herverherinrichten van onze grote bloempotten (uit Spanje) en bloembakken (zitten aan het huis vast) en het soppen der motor.
Voor het eerst in ons samenzijn zijn we samen naar het tuincentrum geweest vandaag, hoe knap van ons om daar met planten uit te komen en zonder slaande ruzie. Leuk aan de tuincentra hier is dat het aanbod tamelijk exotisch is. Er zijn ook wel gewoon viooltjes en rhododendrons natuurlijk, maar wij gingen voor de bijzondere planten die in Nederland de winter niet overleven en hier wel, met bloemen en al. Hier tussen de tekst een kleine fotocollage van planten waaraan wij ons nu dagelijks kunnen vergapen. Als ze iets groter zijn... Als ze willen bloeien...

Verder kunnen wij weer een filmtip toevoegen aan onze grote filmtippenlijst: Amazing Grace. Een film over het afschaffen van de slavernij in het Engelse Koninkrijk eind 1700. Mooie film, je ziet geen slavernij, het is vooral gericht op het debat in het Britse lagerhuis om de anti-slavernij bill erdoor te krijgen. Ik zat een groot deel van de film te wachten op de amazing daden van Grace, maar de enige vrouw in de film heette Barbara en Amazing Grace bleek de titel van een song te zijn die meestal op doedelzakken gespeeld wordt. Zeer indrukwekkend.

Monday, 13 August 2007

Brrrrrrr

Het is plotseling weer winter! Waterkoud! Grote grijze buien! Pak de elektrische deken en zet 'm op 10 graag, en dan met winterjas en sjaal hup het bed in, mjammie.
Of een fijn warm bad en dan het slonzige joggingpak aan en dan voor de kachel gaan zitten met koffie en chocola. Ofzoiets. Duidelijk is dat de winter ineens weer terug is voor een paar dagen en dat terwijl we net dachten dat het lente werd. Zaterdag nog windkracht 10 met slagregens uit het Noorden (= warm), zondag compleet gedraaid, weinig wind uit het Zuiden maar een stuk kouder. Het is hier niet bij te houden. Wel handig dat we parallel aan de aanvliegroute wonen, dan kunnen we precies zien uit welke hoek de wind waait: opstijgende vliegtuigen onze kant op = Noorden- of Westenwind en dalende vliegtuigen is dan natuurlijk Zuidenwind. Belangrijk om te weten bij het plannen van een rondje hardlopen: de route langs Evans Bay is alleen leuk met wind mee...

Tja, verder hebben we niet zoveel te melden op het ogenblik. De tijd vliegt met al dat gewerk. Weer een week + weekend voorbij. Lekker gekookt gedurende de week, het is toch wel een goed plan om voor de hele week boodschappen te doen, want na het werk boodschappen doen en koken blijken wij echt heeeeeeeeeel vervelend te vinden. Althans, het boodschappen doen gaat nog wel, maar het koken komt dan niet meer van de grond. Dus na alle take-aways hier van binnen gezien te hebben in de eerste weken doen we (= Evelijn) nu weer braaf boodschappen. Uit een tijdschriftje van Donna Hay. Kunnen we van harte aanbevelen, deze Australische met haar team kan lekker koken! En echt Australasia's, dus geen gedoe met zoeken naar de juiste ingredienten, wat ik eerder nog al eens had met de ah-site. Die is niet 1-2-3 te transformeren naar dit werelddeel. Zak met gesneden groenten??? Kennen ze hier niet. Zelf snijden, hakken en raspen moet je hier. Na een jaar ook weer aan gewend, maar dat was een hele cultuurschok. Net als al die frisse fruitdranken, die zijn hier ook niet. Wat moet je dan drinken??? Jullie zijn maar verwend met die ah. En die website was altijd zo handig met die dagrecepten. Weet je het even niet meer (zoals bijna iedere dag)?? Hup naar de website, dagrecept overkalken en boodschappen doen. Er staat me wel iets van bij dat het bijna altijd wraps zijn, daar is ah dol op. Nou die dingen kennen ze hier bijna niet en Age vond ze ook niet te vreten (net karton), dus dat scheelt weer.
O en by the way, er was wat manvolk laatst dat nogal benieuwd was naar mijn aankopen bij het winkelen van 2 weekenden geleden: 1) een zwarte sportbh, want 1 is zo weinig, die zit altijd in de was, 2) een leuk bloesje met een miljoen haakjes die dicht moeten, erg duur, en 3) nog een leuk bloesje met een kek kraagje, niet zo duur. Bijna allemaal in de uitverkoop, goed he, heel wat geld bespaard.

Wat verder nog - we hebben gegeten bij Nick & Rachel. Rachel is een collega van Age, een forecaster. Sterker nog, een zwangere forecaster, die nu 3 maanden op weg is met baby. Ze hadden goed hun best gedaan op het eten en het toetje. Vooral het toetje moet ik zeggen, dat was behoorlijk goed gelukte chocolademousse die niet toereikend leek maar zo machtig was dat het best veel was waardoor de heren natuurlijk weer de restjes van de dames niet konden laten staan en waarna Nick z'n bloedsuikerspiegel een dusdanig laag dalletje bereikte dat ie er even tussenuit piepte en nooooooit meer terugkwam aan tafel. Bleek ie meer dan een uur later, toen we dachten 'goh waar is Nick eigenlijk', op bed diep in slaap te zijn. En die hebben we niet meer gezien die avond. Dat zal een echte behulpzame jonge vader worden, Rachel had er al zin in.

Verder gebeurt er af en toe ook het een en ander in Nederland: trotse huiseigenaren Elbrich en Werner zijn hun huis in Amsterdam een beetje aan het vertimmeren, Niels en Eveline hebben een huis gekocht / gaan trouwen / komen naar NZ, moeders is verhuisd inmiddels danwel zit er middenin (??), Lisette is zwanger (!!! wie had dat ooit gedacht !!!), via LinkedIn afgelopen week plotseling weer een boel uitgevlogen ouwe bekenden tegengekomen. De wereld is niet meer wat het was, dat is duidelijk.

Monday, 6 August 2007

Meer links!

Ja, we dachten 'laten we trouwe lezers met een eigen blog ook maar een eigen plekje geven op onze weblog'. Dus hierbij Eveline, Niels en Edwin met hun blogs! En nu wel doorzetten met die blogs he? Vooral de mannen hebben een erg laag verversingstempo. Het hoeft niet altijd ergens over te gaan heren, wij willen gewoon 's ochtends ons rondje weblogs doen en nieuwe tekst zien! Kan ons niet schelen waar het over gaat.
Zijn er nog meer aanhangers van onze blog die graag met hun eigen blog vermeld willen worden? Dat is zo gepiept hoor. Wij vinden het leuk als er meer mensen zijn die de drang tot zelfschrijfkunde niet kunnen weerstaan. En bovendien scheelt het een boel nadenken: welke blog zal ik nu nog eens gaan bekijken bij mijn welverdiende kopje koffie (op het werk natuurlijk, waar anders)? Wie had er ook alweer leuke links naar nog weer andere blogs van vrienden van kennissen die je zelf zowaar ook ergens vaag van kent?
Waar zijn trouwens mijn vriendinnen met hun blogs? En nu niet aankomen met 'wat moet ik nou met een blog?'. Dat is zoooooo 1987. Get over it!

Sunday, 5 August 2007

Een hele gewone wandelende tak

Afgelopen vrijdagavond kwam Age opgewonden de trap op; ik moest echt even naar beneden komen, er was iets leuks te zien op de trap. Een enorme wandelende tak namelijk ('stick insect'). Ik natuurlijk zeer enthousiast naar beneden, voorzichtig om het hoekje gekeken, want ja, je weet nooit of zo'n ding ineens omhoog springt en op je hoofd wil. Maar hij zat inderdaad braaf op de trap.

Fototoestel natuurlijk leeg op dat moment dus hopen dat ie er de volgende dag nog zou zitten. Zaterdag ochtend gelijk gekeken: weg was ie! Dat is altijd enigszins verontrustend, want waar is ie dan ineens gebleven he? In dit geval had ie 2 meter gelopen en zat ie op ooghoogte, ook heel fijn. Fototoestel erbij en ik dapper in de buurt zodat je kan zien hoe groot ie is.

Hoewel 'hij' bleek een'zij' te zijn, volgens het insectenboek dat Age erop na had geslagen. En het is nog een hele gewone veel voorkomende ook.

Op zaterdag zijn we naar de 'Affordable Art Show' geweest, een tentoonstelling van allemaal niet zulke bekende goede en minder goede kunstenaars. Leuk wel, veel schilderijen met het Nieuw-Zeelandse landschap en Maori-invloeden als onderwerp. Uiteindelijk stak er volgens ons een schilder echt bovenuit, Tony Allain, die als enige daar hing met pastel-schilderijen (krijt). Er hingen een paar prachige werken en bijna hadden we er een gekocht, namelijk iets wat erg hierop leek:

En een die ik net tegenkom op z'n website en ook erg mooi vind. En eigenlijk zijn er veel meer die erg mooi zijn, zie ik nu. Het zijn de kleuren waar ik op val, dat krijg je alleen met pastel zo helder. En ik denk dat ie gekleurd papier gebruikt, dat deden we bij mijn tekenlessn ook altijd met pastel.

En daarna hadden we het ook wel weer gehad, een paar honderd schilderijen bekijken valt niet mee. Dan moet je daarna nodig een ijsje eten.

Verder hebben we weer eens gewinkeld, althans proberen te winkelen. Dat is altijd erg lastig als je ergens nieuw bent en vooral als je nog een man bent ook. Mannen komen er altijd maar bekaaid van af, als het om kledingwinkels gaat. En Age is nodig aan schoenen toe en eigenlijk ook aan wat nette kleren. Maar het meeste hier is schoenenreuskwaliteit en de laatste jaren kocht meneer alleen maar Floris van Bommels. Dus heeft ie hier een probleem. We hebben in Wellington nou wel eindelijk een geschikte kledingzaak gevonden, prachtig spul, niet te betalen natuurlijk maar nu is het uitverkoop dus heeft meneer vorige week geheel zelfstandig in zijn lunchpauze een kleine slag geslagen.
Maar geschikte schoenen voor mannen zijn hier gewoon niet. In een of ander mannenblad hebben we trouwens wel pagina's vol met mooie kleding gezien. Opgezocht op internet: te koop bij een winkel in Auckland! Daar moeten we dus heen! Afgelopen Februari in Christchurch kwamen we ook in een mooie winkel, dus we zaten al te denken, als de Quantas of Air NZ seats weer eens in de aanbieding zijn, moeten we maar een dagje winkelen in Auckland of Christchurch voor de arme man.