Wednesday, 27 June 2007

Nog steeds naar het internetcafe

Het is wat met dat internet. Breedband via de kabel bleek na 3 weken uitzoekerij niet mogelijk bij ons thuis: er ligt namelijk geen kabel. Ofzoiets. Dus Age naarstig op zoek naar de volgende beste mogelijkheid. Dat bleek wireless internet te zijn van een of ander plaatselijk bedrijfje. Natuurlijk kwam de beste techneut niet opdagen op zijn afspraak met ons, een afspraak waarvoor je dan de hele ochtend moet thuisblijven, want ergens gedurende die ochtend zou ie langskomen. Na gebeld te hebben bleek ie allerlei afspraken doorelkaar gehaald te hebben. Fijne binnenkomer! Maar goed, diezelfde dag toch nog langsgeweest en nee, zijn ontvanger ontving niet het kleinste signaaltje van 2 hele grote antennes die ergens in Wellington staan. Dit komt doordat er verschillende heuvelruggen tussen zitten, die het signaal omhoog sturen in plaats van naar ons huis.
Nog steeds geen internet dus. Dan konden we nog kiezen uit wireless internet van Vodafone, maar Vodafone is niet bijzonder goedkoop als je meer data wilt dan 1Gb per maand. Dus nu gaan we toch maar voor ADSL, zou binnen 10 werkdagen geregeld moeten zijn. Helaas met ADSL krijg je er ook een landlijn bij (telefoonlijn), waar je weer voor moet betalen, ook al wil je die telefoonlijn helemaal niet. Maar wel onbeperkte datalimiet, dus aantrekkelijk.
Hopelijk ben ik dan binnenkort van het internetcafe af, continu Whitney Houston gaat niet in je koude kleren zitten! En thuis browsen gaat een stuk fijner en gestructureerder.

Hoe is het met de banen op dit moment? Nog steeds niks concreets. Ik hoor deze week nog van de Correspondence School waar ik afgelopen vrijdag op gesprek ben geweest. Verder heb ik een email gestuurd naar de directeur en de e-learning manager van de Faculty of Education van de Universiteit hier, met de vraag of ze nog iets voor mij weten. De directeur heeft mijn email doorgestuurd aan iemand van het senior management van de Universiteit, omdat ze net gisteren gesproken bleken te hebben over de mogelijkheden om een aantal e-learning projecten op te zetten. Misschien ben ik op de juiste tijd op de juiste plek??? En ik heb een sollicitatie lopen als project manager bij een bedrijf dat onderwijskundige media ontwikkelt. En ook nog een oud-collega van de UT die hier in NZ werkt gevraagd of zij nog wat voor me weet. O ja, en ik moet nog besluiten of ik op die Personal Assistant baan ga solliciteren. Dat is wel wat meer dan alleen PA, maar eerst toch een stap terug. Er lijkt heel wat gaande, maar het gaat zo langzaam!!

Via een collega van Age ben ik nu ook weer aan het hockeyen. Deed ik in Martinborough ook al, niets leukers op een vrije avond dan een leuk partijtje hockey! Hier in Wellington afgelopen zondag naar een wedstrijd van Rachel wezen kijken om te zien of het allemaal wat leek. Alle niveau-aanduidingen hier zijn weer heel anders dan in Nederland, niks van te begrijpen, dus maar een beetje uit de wedstrijd opmaken of het iets voor mij zou kunnen zijn. Het leek mij dat ik wel een niveau hoger kon spelen dan dat team, en dat kwam goed uit, want het hogere team had juist nog iemand nodig. Dus gisteren al meegetraind (ja, we trainen zelfs) en as zondag eerste wedstrijd. Het uur van de waarheid dus, met mijn grote mond. Heel grappig, de opstellingen zijn heel anders dan ik gewend ben, ze hebben hier posities waar ik nog nooit van gehoord had. Verder is het erg universeel: een stick, ballen, een doelman :-)

Nu moet Age nog iets zien te vinden. Hij is op zich goed bezig met naar het werk hardlopen, wandelen en fietsen. En dat valt niet mee, want hij moet 2 heuvelruggen op. Hemelsbreed is het misschien net 3km van huis naar werk, maar door de heuvels duurt het langer en is het erg uitdagend. Zeker met een rugzak met je nette kleren + schoenen op je rug! De wasmachine draait overuren. Hoewel, niet altijd, want het is erg makkelijk om kledingstukken te vergeten, een schone onderbroek bijvoorbeeld! En dan kun je kiezen uit in je blote kont in je spijkerbroek op je werk de project manager spelen, of toch maar je kleffe natte onderbroek aan. Maar geen brug is te ver voor onze Age, want hij vond een strijkplank in de omkleedruimte op z'n werk en heeft fijn zijn vieze onderbroek drooggestreken. Creatief he?

Thursday, 21 June 2007

Nog een gesprek

De baan bij het IT Service department van Victoria University wordt 't niet. Redelijk gesprek gehad daar, maar de inhoud van de baan bleek (niet geheel verassend) erg IT-gericht: projecten managen die te maken hebben met bijvoorbeeld het vervangen van servers of software upgrades. Maar ikzelf zit veel meer in de hoek van de learning technology en daar had dit department eigenlijk nauwelijks iets mee van doen. Dus van beide kanten was het een beetje passen en meten en dan weet je 't wel.

Morgen weer een gesprek, maar dan bij de Correspondence School. Iemand die Age ontmoet heeft op z'n Prince2 cursus blijkt daar hoog in de organisatie te zitten en wilde graag een gesprek met mij. Nu nog een paar nieuwe schoenen kopen en een mooie lange broek. Vervelend hoor, zulke gesprekken.

Friday, 15 June 2007

Oe, een gesprek

Aanstaande maandag heb ik (Evelijn) plotseling een informeel gesprek bij de Universiteit hier, waar ik gesolliciteerd heb op een Project Manager functie. De baan lijkt erg op mijn laatste baan bij de Hanzehogeschool Groningen en voor de insiders met name het deel dat te maken had met de implementatie van de Digitale OnderwijsPlanner. Nee, dat project ben ik nog niet vergeten :-)
Niet dat ze bij deze Universiteit een dergelijk project uitvoeren, het gaat meer om het soort werk dat ik hiermee bedoel. Maar in dit geval is de rol niet gepositioneerd binnen een onderwijskundige afdeling, maar bij de IT-Service groep.

Hier op TV is een leuke reclame van de landmacht: dat je thuis iedere dag wel iets leuks te vertellen hebt na een inspirerende dag werken. Het begint met iemand die een of andere suffe job heeft en daar tijdens een etentje of aan de telefoon de meest slaapverwekkende dingen over weet te vertellen. Zo vertel ik Age tegenwoordig vol geestdrift hoe leuk de afwasmachines het doen en hoe lekker de koffie was die ik ergens gekocht heb, en hoe mooi de benen onthaard zijn met mijn nieuwe scheerapparaat en je ziet 'm dan langzaam in sluimertoestand raken. Tijd voor een baan geloof ik!

Verder werken wij (Evelijn) ons gestaag door de stapel dozen en is onze slaapkamer zo goed als klaar, net zoals de logeerkamer. TV kijken doen we op het moment nog gezellig tussen torentjes van dozen door. Ja, TV kijken! We kunnen weer wat zenders ontvangen via de antenne, leuk hoor. Age heeft het idee dat ie heel wat programma's heeft in te halen. We hebben al de start gezien van de Sopranos, weer een nieuwe episode van TopChef, veel CSI-achtige series en natuurlijk het journaal.

Dit is al de derde dag dat ik hier in dit internetcafe zit, en nog steeds draaien ze hier Whitney Houston. Afgrijselijk. Dus houden we het maar even kort. Ook eindelijk weer wat sociaals op de agenda: Peer & Lis komen bij ons eten volgende week, en Age z'n collega's komen borrelen en de buren trouwens ook.

Wednesday, 13 June 2007

De politie is je beste vriend

Ja, wij maken weer wat mee hoor. We komen erachter dat het hebben van 2 auto's in de stad niet echt heel handig is. Zelf hebben we een garage voor 1 auto, maar de garage staat nog vol met junk, dus moeten we beide auto's op straat zien kwijt te raken. Ver weggezakte fileparkeercompetenties proberen we weer op te rakelen. Bij de een (man) gaat dat wat beter dan bij de ander (vrouw). Daarom leek het ons wel aardig om te kijken of we beide auto's zouden kunnen inruilen voor een compact gevalletje.

Na wat leuren met de Citroen C5 kwamen we bij een dealer waar we enig perspectief zagen in het aanwezige assortiment. We zouden gaan proefrijden in 2 VW golfjes: een opgepumpte gti (voorkeur man) en een saaie normale (voorkeur vrouw). Beide auto's zeer vertrouwd, want van binnen precies hetzelfde als de Beetle die we hebben gehad. Maar gelukkig bleek een normaal verlopende proefrit niet aan ons besteed. Age (natuurlijk) als eerste achter het stuur en merkt op dat het benzinelampje brandt. Dat zat ons niet helemaal lekker, daarom leek het ons goed om halverwege onze proefrit maar even een paar liter te tanken, want langs de weg te komen staan is uitermate onaantrekkelijk natuurlijk.

Maar goed, na nog geen 5km op de snelweg begint het autootje af en toe te bokken (man rijdt natuurlijk helemaal rechts, op de snelle baan, want de auto moet goed getest worden). Age heeft het nog over vuiltjes in de benzine, ja dat krijg je als ie bijna leeg is. Evelijn heeft echter andere associaties en een verleden met een autotechnicus, dus die vraagt beleefd of Age misschien alvast naar de linker baan kan gaan en het inhalen wil laten voor wat het is. En 3 seconden later stonden we stil, midden in een onoverzichtelijke bocht op een flyover. Slechts 5 minuten op weg met een proefrit.

Mobiele telefoons zijn erg handig, dus ook nu weer. Wij de dealer gebeld of ie ons kan bijvullen. De man aan de telefoon kreeg zowat een hartverzakking want die dacht dat we z'n auto in de prak hadden gereden, dus dat viel weer alles mee. Ze zouden asap iemand langs sturen. Het bleek nieuw beleid te zijn van het management, weinig brandstof in de auto's op de yard. Maar dit was wel erg weinig. En bovendien liepen de sales consultants nu continu met jerrycans de auto's op te vullen voor proefritten, dus het beleid had nog niet ieders tevredenheid.

Ondertussen zaten wij leuk in die auto, net te bedenken dat we er misschien maar eens uitmoesten en achter de vangrail gaan staan, toen er plotseling een politiewagen langskwam. Ha! Zij op de rem, achteruit rijden, lichtgevende hesjes aan, pylonen op de weg zetten, verkeer regelen, kletsen, onze bijvuller assisteren en ons weer de weg op helpen. We hadden geeneens tijd om ze te bedanken, helaas. En we hebben nu nog steeds 2 auto's. Maar dat had niks met die proefritten te maken hoor!

Friday, 8 June 2007

Dozen uitpakken en traplopen

Hier een goede tip: ga verhuizen naar de andere kant van de wereld en zorg ervoor dat je een volstrekt onhandelbaar meubelstuk hebt, een piano bijvoorbeeld. Koop dan een huis met veel trappen, waarvan minstens een met een hoek erin op het smalste punt. Plezier gegarandeerd.

Het inrichten begint vorm te krijgen, we doen het toch weer iets anders dan de meest logische inrichting, mede dankzij ons grote aantal hele grote meubels. We hebben nu 2 lounges op 2 verdiepingen gecreeerd, de bovenste is t.v.-kamer geworden met onze love seats in plaats van onze slaapkamer.
Als we weer echt online zijn zullen we wel eens fotootjes erop zetten (ik zit nu in het Visitor Centre in Wellington te internetten).

Wat verder op dit moment? Age heeft de hele week een ultra saaie Prince2 cursus gehad en doet vandaag een multiple choice examen. Ik heb dozen uitgepakt en er staan er nog een heleboel. Morgen gaan we naar Martinborough, huurhuis 'schoonmaken' en opleveren. Verder ben ik aan het solliciteren, maar dat is vooral een kwestie van wachten na het versturen van brieven enzo. Zag nog een leuke baan bij Defensie (met bijbehorend leuk salaris). En een kennis van ons is op zoek naar een secretaresse voor zichzelf, dacht gelijk aan mij (!). Dat zou een start kunnen zijn in het Wellington Hospital, want daar werkt ze.

Sunday, 3 June 2007

Een woelige nacht


De eerste nacht in ons nieuwe huis zit er alweer op! We kwamen erachter dat we waarschijnlijk een hele tijd niet meer gekampeerd hebben, want toen ons luchtbed uit de tas kwam - in onze herinneringen een enorm 2-persoons geval - vroegen we ons vertwijfeld af of het uberhaupt mogelijk was om met z'n tweeen op dit kleine ding te liggen. Misschien hielden we een aantal jaren geleden meer van elkaar??? Dat we 'vroeger' jarenlang samen in een 1-persoonsbed hebben gelegen en later een twijfelaar zijn we echt vergeten.

Een fijne nacht dus, op ons luchtbed, in ons nieuwe huis, met nieuwe huisgeluiden. Harde regen op het dak, opstijgende vliegtuigen, af en toe een sirene, achterburen op de trap naast ons huis. Het is weer even wennen om zowieso iets te horen 's nachts.


En de volgende ochtend allebei op zoek naar een kapper in de stad. En hoe doen wij dat? Lopend! Echt een luxe, met 30 minuten wandelen beland je midden in de stad of aan de Waterfront. Volgens de aanwijzingen van de vorige eigenaar van het huis moesten we de 'zig zag' aan het eind van onze straat nemen - het blijft Wellington, dus horizontaal wandelen is er niet bij. Als je goed kijkt, zie je de railing van de zig zag op de foto tussen het groen. Ons straatje loopt hier dood, alleen wandelaars of fietsers kunnen verder. Na het laatste huis verdwijnt het pad naar rechts en gaat dan nog verder heuvelop.

Het is dus een haarspeldbochten-voetpad dat ons naar de steile town belt (groene strook / park) leidt, over de top en daarna aan de andere kant door het bos weer naarbeneden gaat richting stad. Onderweg kwamen we nog een bordje tegen van een filmlocatie van Lord of the Rings. Ergens op de town belt is de scene gefilmd waar de drie (?) Hobbits onder een boom schuilen voor een Black Rider op z'n paard.

Na een halve minuut op de zig zag wisten we al dat we weer eens veel te veel kleren aanhadden: Age een fijne dikke trui + hemd en Evelijn een hemdje, shirt met lange mouwen + lekkere dikke jas. Even vergeten dat we niet in Martinborough waren... Het was trouwens ook wel erg mooi weer, het kon wel 20 graden zijn, en dat op (omgerekend) 2 December! Leuk hoor, zo'n winter.


In de stad, na een koffie met bagel gingen we ieders ons weegs (is dat een woord?), op zoek naar een eigen kapper, waarna we elkaar met korte koppies weer oppikten aan the Waterfront. En weer naar huis wandelden, met haast, want ergens in de middag zou iemand van de kabel langskomen om ons aan te sluiten op broadband. Weer natte ruggen en drijvende voeten, maar wel genoten van de leuke wandeling. Natuurlijk kwam de telecommeneer pas om 4 uur, dus de hele middag niks zinnigs gedaan. En toen bleek ook nog dat de kabel van de straat naar ons huis niet gelegd is... en het met deze aanbieder 2 a 3 weken kan duren voor we ons breedband internet, tv en telefoon hebben. We zullen zien hoe het afloopt. In ieder geval verhuizen we as woensdag 6 Juni.