Thursday, 27 December 2007

Het bezoek reist weer verder

De kerstdagen zijn weer omgevlogen! We zijn erg actief geweest met z'n allen, komt vast ook doordat wij geen tuin hebben en de kleine jongens regelmatig even uitgelaten moeten worden. Op maandag hebben we Wellington verkend met z'n allen. Geshopt voor de kerstdagen en voor Age's verjaardag en lekker geslenterd door de stad.

Eerste kerstdag was het feest: we mochten eindelijk de stapel kadootjes uitpakken die onder de kerstboom lag. Vooral Ingmar en Merijn waren hierbij de gelukkigen natuurlijk en ze vonden alles even prachtig. We hadden het plan om naar een soort van kinderboerderij te gaan, maar die was niet open. En: het was slecht weer! De regen kwam met bakken uit de hemel. Oeioei, da's minder leuk. Toch wilden we perse picknicken, dan maar naar de Kapiti Coast en proberen of het weer daar wellicht iets beter zou zijn dan in W'ton. Champagne mee, brownies gekocht bij de bakker en er het beste van hopen. Onderweg belandden we ook nog in de file nota bene! Aan de Kapiti Coast was het niet echt veel beter, maar we besloten toch onszelf en de kinderen te luchten in het Queen Elizabeth Park. Leuk plekje gevonden, een picknicktafel onder een boom, Niels z'n nieuwe rugbybal ingewijd en het was helemaal geweldig. Allemaal bijna verzopen van de nu en dan harde miezer maar het was helemaal niet koud.

Thuis uiteindelijk een late lunch genoten, het weer klaarde prachtig op waardoor we rond een uur of 5 toch nog even naar een prachtig strandje bij ons in de buurt zijn gegaan. Toch nog even kastelen bouwen en in de zwembroek tennissen.

De volgende dag, Age's verjaardag, was voor Age natuurlijk onvergetelijk: lekker naar de kinderboerderij!!! Met ijsje en erg nieuwsgierige dieren die allemaal uit je hand eten. Weer naar het strand natuurlijk, in Raumati South. Het was mooi weer, 21 graden, maar er kwam een geweldig donkere lucht aanzetten vanuit Wellington. Toen op een gegeven moment onvermijdelijk de zon wegging zijn we terug gegaan naar W'ton waar het slechts 10 graden bleek te zijn! Op internet nog gelezen dat het enorm gehoosd had en hier en daar 30 cm hagel had gelegen. Niks van meegekregen.

En nu is het bezoek weer weg! En wij hebben zowat de hele dag besteed aan het boeken van accomodatie voor onszelf voor de komende dagen. We zullen 3 dagen in Havelock North zitten in een B&B en daarna 3 dagen in Whakatane in een B&B waar we 2 jaar geleden ook al eens geweest zijn. We hopen Niels en Eveline nogmaals te treffen bij ons thuis, als ze van het Zuid-Eiland terugkomen en langzaam aan weer naar Auckland trekken. En dan is er nu wijn & olijven!

Monday, 24 December 2007

Medisch staartje en feestdagen

Ons bezoek is gearriveerd en dat hebben we geweten: na nog geen halve dag hadden we al 2 kindertekeningen op de muur (!). Gummen werkte niet, maar een nat doekje met afwasmiddel wel. Gelukkig maar, want het waren niet echt Van Goghs ofzo.
Verder vermaken wij ons allemaal prima geloof ik. Gisteren nog even naar het strand geweest, met emmertje en schepje en natuurlijk een ijsje, helemaal goed. En vandaag 'Wellington' gedaan. Kadootjes gekocht voor Age, die zelf als paspop fungeerde in een pashokje dus 3x raden wat ie krijgt voor z'n verjaardag...
Als het weer het toelaat morgen (er wordt regenachtig weer verwacht, dat zou vanmiddag al aankomen maar het lijkt eigenlijk steeds mooier te worden) naar een soort van kinderboerderij met farmers market met allerlei lokale producten. Leuk voor kinders en volwassenen en naar de Kapiti Coast, scheppen op het strand. Maar we starten natuurlijk met de kerstkadootjes, de kerstboom valt zowat om van de pakjes eronder. En Age's verjaardag wilden we picknickend doorbrengen in het Rimutaka Forest Park met de voeten in de rivier. Ofzoiets.

Dan had Age nog een medisch staartje: uit zijn bloedtest kwam een te lage waarde van iets wat op een verminderde werking van de nieren zou wijzen, waardoor hij aanvullende tests zou moeten ondergaan --> nog een keer bloedonderzoek en 24 uur urine verzamelen in een grote jerrycan. Dat laatste heeft ie gedaan, maar ook natuurlijk op internet opgezocht wat die waarde betekent en hoe het lab aan die waarde gekomen is. Daar bleek een helse formule achter te zitten en laat onze wiskundige maar leuk met formules goochelen. Dan kom je misschien wel achter iets wat niet klopt. En we kwamen erachter dat die te lage waarde, die ergens vanaf geleid wordt, gewoon niet kon. Maw: het leek erop dat er ergens een foutje gemaakt was. Lang verhaal kort maken: het lab heeft de resultaten hersteld, niks beginnend nierfalen en we kunnen weer naar de dokter voor een afsluitende handtekening. Natuurlijk had Age afgelopen vrijdag de hele dag last van z'n nieren :-)

Friday, 21 December 2007

Medische tests en aardbeving

Eind februari 2008 verloopt ons huidige werkvisum. Dat betekent dat we er nodig werk van moesten maken om het te vernieuwen. Je weet nooit hoe lang zo n papierwinkel gaat duren en voor je het weet moet je het land verlaten. Dus na lang voor ons uit schuiven heeft vooral Age hier eens vaart achter gezet. Hij is dan ook de hoofdaanvrager van het visum - ik ben slechts aanhangsel.

Je moet allerlei kleine klotedingetjes doen, zoals pasfotos laten maken. Ik had nog ergens 2 oude fotos, maar aangezien je er 3 nodig hebt voor op alle formulieren moest ik naar de fotograaf. Age ook trouwens. Nu dus weer een paar achterlijke foto s erbij... En dat moest natuurlijk plotseling vrij acuut want we hadden een afspraak bij de dokter voor onze medische test. Voor het eerst naar een NZ dokter, we waren benieuwd. Deze dokter zat vlakbij Age s werk, bij de Cable Car in de buurt, in een Victoriaans pand, het leek dan ook net een oud woonhuis.

Eerst naar de zuster voor wegen, lengte, persoonsgegevens, bloeddruk en ogentest en urinetest. Toen naar de dokter, die een hele medische waslijst aan vragen moet afwerken en je familiehistorie in kaart brengt. En hij keek in onze kelen en oren, testte reflexen, duwt in je buik en zij, drukt op je keel, kietelt onder je voeten en dat was het geloof ik. Van hem kregen we het label Fit en Well. Hij viel zowat van zijn stoel van onze blakende gezondheid, met van die gezonde tanden (!), echt niet vaker in het ziekenhuis opgenomen vroeger? Maar net als politiemensen komen ook artsen nauwelijks met normale mensen in aanraking - politiemensen kunnen zich niet voorstellen dat je nooit in de gevangenis hebt gezeten, artsen zien alleen maar mensen met rare verschijnselen.

Van hem kregen we de doorverwijzing naar de Xrays voor een borstfoto en laboratorium voor bloedtest. En Age was zeer voortvarend: we konden er dezelfde dag nog heen. Dus net thuis en weer op pad. Auto zien kwijt te raken in de stad en in de stromende regen op zoek naar een xray bedrijf in een of ander hoog kantoorpand aan The Terrace. Age had zijn brief van 2,5 jaar geleden mee: destijds was er bij hem een witte vlek te zien op zijn xrays en die verzameling kraakbeen zal er nog steeds wel zitten, dus we verwachtten dat ze daar weer mee op de proppen zouden komen. De brief bewees goede diensten, de xrays zijn gemaakt en de formulieren ingevuld. Vorige keer bij mij zagen ze ook wat, schrok me toen een hoedje natuurlijk maar het bleek mijn tepel (!). Nu niet van dergelijke ervaringen gehad, misschien had het te maken met de apparatuur die er heel wat minder flitsender uitzag dan in Groningen.

En tenslotte konden we zo doorlopen naar de bloedtest. Ook fijn om dat gelijk te doen, hoef je niet eerst een week nagels te bijten omdat je een prik moet halen. Onze beider prikzusters bleken Nederlands te zijn, grappig. En deze resultaten zijn ook binnen, beiden goed. Geen hiv, syphilis of andere rare dingen. Nu alle resultaten binnen zijn kunnen we weer naar de dokter voor een laatste handtekening en dat is wat we vandaag gaan doen.

En dan nog wat meer papieren bij elkaar scharrelen: van Age een overzicht wat van z n contract bij Metservice, van mij een brief van TCS dat mijn Engels prima is (hopelijk voldoet dit, want eigenlijk moet ik een Engelse test doen, maar we hebben gehoord van anderen dat ze het met een brief van de werkgever afkonden), een overzicht van de NZ belastingdienst van de verdiensten en een NL politiecertificaat, maar dat laatste regelt Immigration. En dan hopen we van het gedoe af te zijn want we vragen Permanent Residency aan in plaats van een werkvisum.

Dat is voor ons wat flexibeler, want niet gebonden aan Metservice wat nu wel het geval is. En je hoeft het niet iedere 2,5 jaar te vernieuwen. Geeft wel weer ander gedoe, want als je het land uitgaat voor een vakantie oid heb je weer een visum nodig om weer terug te mogen komen. In ieder geval krijgen we zo wel aardig wat stempels en plakkaten in ons paspoort, leuk voor als we bejaard zijn en nog eens door de oude doos gaan.

Dit hele gedoe trouwens betekent wel dat Age alweer langer uit Heerenveen weg is dan dat hij er gewoond heeft! Is dat niet raar???

En tot slot: een major earthquake! Heel NZ is er vol van. Een aardbeving dus, gisteravond in Gisborne (in de buurt van Napier/Hastings). Te voelen in zowat het hele land. En dus ook hier. Ik was bezig met de administratie boven toen plotseling de tv op z n kastje begon te kraken en de kerstboom heen en weer ging zwiepen. Ik snapte er niks van, voelde verder niks, maar toen ik naar die zwaaiende kerstballen keek dacht ik ineens dat het wel een aardbeving kon zijn. Age vragen, die zat beneden, niks gevoeld, maar gelijk op geonet gekeken en jawel hoor, een flinke aardbeving een stukje verderop. Schijnt toch wel paniek daar geweest te zijn, in 1928 oid is heel Napier weggevaagd door een aardbeving die minder krachtig was dan deze. Hele stukken land die eerder in zee lagen kwamen toen omhoog. Ik reed er eergisteren nog overheen (was in Napier namelijk) terwijl de taxichauffeur uitlegde dat dit vroeger zee was. Ik nog zeggen ik ben niet bang, ben gewend aan rijden over de zeebodem...

In die regio is men vooral bang voor een tsunami, is niet geweest, maar wel verkeerschaos van mensen die in de auto naar de heuvels probeerden te komen. Voor iedereen die de avonturen van Niels en Eveline volgt: die zullen ook wel wat gevoeld hebben in de Coromandel, maar volgens mij vertrekken zij pas vandaag naar Napier en kunnen ze dus leuk gaan kijken naar een aantal ingestorte winkels. Hier wat links naar nieuwsberichten: NZ Herald en Stuff

Sunday, 16 December 2007

Bijna vakantie

Nog 1 week werken en dan is het alweer Kerstvakantie. Het is niet bij te houden, griezelig gewoon. Afgelopen week was het TCS end of year seminar in museum en conferentiecentrum Te Papa. Ik zat in het organising committee en was flat out (gevloerd) na deze dag. Ook omdat het 28 graden was en ongelooflijk vochtig - Noordenwinden, dus klamme lucht uit de tropen. Dus na een hele dag klotsende oksels was ik blij dat ik om 5 uur naar huis kon voor een douche. Even geen last-minute borrel met de roeiers voor mij, wel voor Age. Ik moest na mijn douche en kort afkoelen op bed weer in de kleren voor mijn end of year Christmas team dinner in de Tinakori Bistro. Heerlijk eten, goede bediening en gezellig ook nog. Aan tafel kwam ik erachter dat mijn manager mijn verzoek om vakantie had goedgekeurd dus ik had vanaf dat moment ook plotseling vakantie voor wat betreft mijn werk bij TCS. Erg mooi, vooral omdat ik voor EIT nogal wat werk moet verzetten de komende tijd.

(foto is van ons ontbijt vandaag bij cafe Breakers. Ik als vrouw zijnde keurig muesli met yoghurt en vers fruit. Age als echte man een vette uitsmijter met eieren, spek, worstjes, tomaten en rosti)

Op woensdag hebben we gegeten bij Andy en Arzu, een Duitse collega van Age. Zij zijn nu een paar maanden in het land en het is heel grappig om te zien dat ze door dezelfde verbazingen / cultuurschokken gaan als wij: wat, geen dubbel glas?? Geen centrale verwarming?? Hoe krijg je het dan warm in huis?? Ook hun inboedel is per container verscheept, alleen bleek bijna alles beschadigd te zijn. Niet goed genoeg verpakt! Wij vonden het nogal overdreven wat onze verhuizer allemaal deed: bubble wrap, dekens, vele lagen karton om ieder single item, maar blijkbaar is het toch nodig. En zelfs bij het uitpakken gingen er bij Andy en Arzu nog dingen mis: een van de verhuizers sneed het plastic van de leren bank en sneed prompt dwars door de leren bank. En dat meerdere malen! Het enige dat bij hen heel is aangekomen is datgene wat ze zelf hebben ingepakt. Dat was bij ons net andersom: 1 doosje met wijnglazen zelf ingepakt, alle wijnglazen stuk.

Dan op donderdag had ik een baby shower van Katie, een TCS collega. Dat was heel gezellig. Katie en haar vriend zijn ook nog maar net in het land, een maand of 6 ofzo. Komen uit Engeland en zouden een tijdje in NZ freewheelen, maar bleken zwanger het land binnengekomen te zijn. Een overblijfsel van een vakantie Costa Rica ofzoiets. Dus nu maar normale banen gezocht om snel wat te sparen :-)

Age had op donderdag en vrijdag een cursus; iets over management, leiderschap en communiceren. Wel aardig geloof ik. Ook aardig was dat de motor bij Metservice werd opgepikt voor een onderhoudsbeurt en dat terugbrengen niet bij de deal zat inbegrepen. Dus kon ik Age leuk naar z'n cursus brengen in de stad. Een uur in de file heen en een uur in de file terug. Hemelsbreed 2km misschien?? Maar wel nog steeds heeeeeeel warm en heeeeeel vochtig. Hm, noem het maar gewoon regen. En zo warm was het toen ook niet, want ik had zelfs in huis de verwarming aan... Ach ja.

Verder weinig bijzonders eigenlijk. Niels en Eveline zijn ook in het land, zijn goed aangekomen in Auckland en die zullen we over ruim een week zien. Daarom de tuinslang maar eens tevoorschijn gehaald en een schrobber en bezem gekocht voor alle balkons, trappen en trapjes buiten. Kijk, wij komen wel heelhuids beneden, maar bezoek kon daar wel eens moeite mee hebben, qua algen enzo. Nu is mijn rug zo stijf als een plank!

Volgende week ontvangen we Age's team van 2 personen + aanhang op een kerstdiner bij ons thuis en vlieg ik op woensdag nog een keer naar Napier.
En: de Pohutukawas beginnen te bloeien!! Heel Wellington staat er vol mee, dus als ze het goed weten te plannen dan is Wton inderdaad mooi rood met Kerst (men noemt de Pohutukawa ook wel de NZ Christmastree, vandaar).

Sunday, 9 December 2007

Eindelijk regen!

Zo, hier in het kort de afgelopen week:
  • pepernoten door de muesli s ochtends smaakt heerlijk!
  • we hebben zelf ook een beetje voor Sinterklaas gespeeld
  • ik had zomaar 2 anonieme sinterklaaskadootjes op mijn bureau liggen op het werk: drop en mergpijpen en een gedichtje. Heel lief.
  • Age is weer eens naar de kapper geweest
  • op zoek geweest naar kant en klaar gordijnen maar die vonden we toch niet mooi genoeg
  • ik hardgelopen en Age gefietst vandaag
  • Niels en Eveline zijn afgelopen vrijdag getrouwd
  • wij hadden op vrijdag de jaarlijkse end of year function van MetService - het was heel koud!
  • maar vandaag plotseling 27 graden en bewolkt, heerlijk warme wind, het rook verrukkelijk naar bloemen
  • en hoera, eindelijk regen. Natuurlijk hing de was net buiten maar dat mag de pret niet drukken. Het had al een week of 6 niet geregend.
Dan nu de komende week:
  • Ik heb op dinsdag een seminar van TCS, zit ook in de organising committee dus het is een spannende dag
  • Ik heb op donderdag een baby shower; dat is een soort kraamschudden maar dan voordat de baby geboren is. Een collega van het werk is nu 6 of 7 maanden zwanger en dan wordt er gewoonlijk door de zwangere een damesfeestje georganiseerd, waarbij je de zwangere babygerelateerde kadootjes geeft. En dat heet een baby shower.
  • op woensdag eten bij een Duitse collega van Age + vrouw
  • O ja, op dinsdag ook end of year eten met mijn TCS team, ergens in de week end of year lunchen met TCS en ik geloof ook nog end of year borrelen met de roeiers.
  • Laten we hopen dat de bijna 4 kilo eraf er niet zomaar weer op zitten :-(
  • En we hebben een tripje Zuid-Eiland geboekt voor ergens in Januari.
Zo, nu tv kijken.

Wednesday, 5 December 2007

Sinterklaas, wie kent 'm niet lalala

Een prachtige dag vandaag, 22 graden ofzoiets. En het avondje van Sinterklaas! Hieronder een kleine foto-impressie en dit is wat we van Sint gekregen hebben:

Van een hele vroege Sint in September: 10 kilo pepernoten, taaitaai, chocoladeletters en schuimpjes. Alles geplet, maar daarom niet minder smakelijk. Bovendien geopend door de douane;

Van een Sint die veeeeel beter kon inschatten hoe lang zijn pakje onderweg zou zijn (het kwam gisteren aan): chocoladeletters, speculaas, gevuld speculaas, een mooi gedicht dat Evelijn heeft voorgedragen, een Escher kalender, de top-100 van Omrop Fryslan, meer chocola en een sneeuwman waar we allebei aan geroken hebben en geprobeerd hebben of ie ook open kon maar waarschijnlijk dient ie als decoratie dus die krijgt een ereplek aan de voordeur;

Age: prachtig Calvin Klein shirt, supermooie Jockey onderbroek, stijlvolle sokken, zeer van pas komend praktisch boek over management & leiderschap en verrukkelijke bonbons;
Evelijn: heerlijk Hugo Boss XX parfum met bodymilk en fantastische keukenkwast voor het invetten van pannen, vlees, etc.

Het was zo geslaagd dat Evelijn van schrik de kerstboom al heeft opgezet.

Monday, 3 December 2007

Kerst komt dichterbij

In de centra van de meeste suburbs is de Christmas parade inmiddels alweer geweest, kerstversiering en kerstbomen beginnen langzamerhand zichtbaar te worden. Iedere keer weer een vreemde gewaarwording: naast een kerstboom staan met je zonnebril in de hand. Ook onze kalender raakt gevuld met Christmas-do's: een etentje met Age z'n verse team bij ons thuis, een Metservice uitje naar het Karori Wildlife Center met bbq, een seminar op mijn werk met team-etentje en iedereen is druk bezig met vakantieplannen. Want de grote zomervakantie staat voor de deur. Voor de meeste mensen trouwens niet meer dan 2 weken vakantie en ook nog eens allemaal tegelijk. Dus hebben wijzelf nu wat moeite met het vinden van accomodatie op het Zuid-Eiland. We zijn weer eens wat laat met boeken. En dan zitten om te beginnen alle boten en vliegtuigen plotseling vol. Dus ik geloof dat we ons nu maar richting het noorden gaan begeven, met de auto :-)

Voor ons komt trouwens eerst Sinterklaas nog, wij zijn gisteren de stad in geweest om voor elkaar kadootjes te vinden. We hadden een budget afgesproken en na 10 minuten onafhankelijk winkelen bleek Age voor mij al het budget verdubbeld te hebben en zat ik nog braaf op de helft van mijn budget. Woensdag komt de goedheiligman, ik verheug me er al op!

Afgelopen week was voor Age weer drukdrukdruk. Hij heeft 4 of 5 vacatures laten plaatsen voor extra mensen in zijn team; ik geloof alleen niet dat het tot nu toe echt iets oplevert. Een recruitment agency is ermee bezig. En als manager moet je natuurlijk ineens regelmatig naar een of andere lunch of diner, ook heel vervelend.Ik ben naar Napier geweest afgelopen woensdag voor een eerste kennismaking met mijn project team in een kickoff-meeting en nog wat individuele gesprekken gedurende de middag. Het was erg leuk en ben de rest van de 'Napier dagen' erg geinspireerd bezig geweest met een Scope document dat nu weer bij het project team ligt om te reviewen. Als alles gaat zoals ik wil hebben we volgende week de scope van het project helder en kunnen we gaan kijken naar de project planning. Maar eerst even afwachten hoe het communiceren op afstand verloopt (= ik geef opdrachten en mijn project team zou nu iets moeten gaan doen).

Het is prachtig weer geweest de afgelopen dagen, misschien zelfs wel weken. Hier en daar spreekt men al van droogte. Niet in Wellington natuurlijk, hoewel ik hier ook met de gieter in de weer moet. Mooi genoeg om op zaterdag met Age te gaan wandelen in het Rimutaka Forest Park, niet ver van ons vandaan. Met picknick bij een beekje.

Later die avond uit eten geweest met Jo en Paul. Jo is een collega van mij bij TCS en een bekende van Age, omdat hij haar ontmoet heeft bij zijn project management cursus. Haar man hadden we nog niet ontmoet. Dus voor een eerste kennismaking maar veilig terrein uitgezocht: een restaurant :-) En we raakten niet uitgepraat, heel grappig. Je raadt nooit waar zij oorspronkelijk vandaan komen: Diamond Harbour (het dorpje waar Age z'n familie is neergestreken)! Waanzinnig.

Monday, 26 November 2007

Bezoek uit Nederland

Het vakantieseizoen is begonnen, wij hebben onze eerste bezoekers uit Nederland alweer gehad. Ditmaal waren het Ad en Geertje, onze voormalige buren uit Heerenveen. Zij zijn bezig met een rondreis met de camper door NZ en aangezien wij de reden waren voor hun reis kon het niet uitblijven of ze zouden langskomen. Mobiele telefoons en internet zijn dan heel handig: op de afgesproken dag en tijd stonden zij zomaar op de afgesproken plek: bij ons voor de deur. Het was heel raar om elkaar na 1,5 jaar weer te zien aan de andere kant van de wereld. Wat zij vooral heel raar vonden was om de hun welbekende meubels hier ook aan te treffen!

Ze zagen er na 2 weken vakantie al bijzonder vakantiebruin uit, in hun korte broeken met t-shirts. Op vrijdagavond hebben we lekker thuis geborreld en gegeten, laat naar bed, Geertje slecht geslapen, Evelijn ook en op zaterdag zouden we de ins en outs van Wellington doen. Een uitdaging, omdat Geertje van familie had gehoord dat er niks aan was, aan Wellington. Dat vonden wij zelf ook toen we hier 8 jaar geleden op vakantie langskwamen. Dus we hebben ons best gedaan en het weer deed heel leuk mee: 21 graden, stralend blauw en stevige wind.

[Filmpjes geprobeerd te uploaden maar krijg ze weer eens niet aan de praat]

Wat is 'Wellington doen' in ons geval: ontbijten bij Breakers cafe, naar Metservice, wandelen door de Botanic Gardens, naar de Cable Car voor het uitzicht, met de Cable Car naar de stad, slenteren door Lambton Quay, Age schoenen gekocht, Geertje een hele tas vol met anti-sandfly en anti-jeuk voor als de sandfly al toegelagen heeft, lunchen/biertje bij Smith the Grocer, wandelen langs de Waterfront, ijsje bij Kaffee Eis en weer terug naar de auto met de Cable Car. Verder onszelf thuis vermaakt met brood en spelen. En de was, waarbij Geertje erin geslaagd is om de rode lakens uit de Camper in de witte was te stoppen en dat op 60 graden te wassen.

Op zondag was het weer zo mogelijk nog mooier, decollete bedekken want gisteren verbrand...
We zouden naar Martinborough, omdat Ad en Geertje graag wilden zien waar we gewoond hebben. Dus in de auto en over the hill. En toen konden we ook eindelijk ons huurhuis bekijken, waarvan we gehoord hadden dat het half afgebrand was. We roken de brandlucht op straat al, ik schrok ervan hoe het huis eruit zag, het was erger dan ik dacht. De hele veranda en onze slaapkamer waren verkoold, alleen nog maar spanten. Verder had het hele huis rookschade, aan de buitenkant kon je overal zien dat de rook door de weatherboards naar buiten was 'gelekt'. Een verkoolde fiets op de veranda en de grote eik en den in de tuin half kaal. Echt een deprimerend gezicht en ik ben blij dat het ons niet overkomen is. De tuin was overigens prachtig, wat een bloemen.
Als het niet om het werk was zouden we zo weer die kant opgaan want ook Martinborough liet zich weer van z'n beste kant zien. Het was 27 graden, helemaal blauw met een leuk briesje. Slagje door het dorp gedaan, en wat ons in Wellington nauwelijks overkomt: op 10 vierkante meter 3 bekenden tegengekomen! Heel erg leuk, we voelden ons zeer gevierd.

Natuurlijk nog even naar de sectie geweest, heel langzaam komen daar op de grondstukken nu steeds wat huizen bij. En daarna door naar Coney Wines, voor onze lunch bij een winery.
Ook dat was helemaal geweldig, je kunt daar prachtig zitten in de binnentuin onder de wijnranken, maar vooral de witte rozen deden 't m. Ik kon er alleen maar naar kijken, was continu afgeleid. Geertje besloot stante pede dat ze in de tuin van hun nieuwe vakantiehuisje in Drenthe ook rozen gaat planten en wij beloofden onszelf dat we toch echt een keer 'ook zo' willen wonen.

Het was een superweekend, met dank aan het mooie weer, want het was helemaal niet voorspeld. Ad en Geertje hebben inmiddels hun reis weer hervat, met de boot naar het Zuid-Eiland, waar nog walvissen gewatched moeten worden en een helicoptervlucht bij de gletsjers in het verschiet ligt.
Wij hebben alweer gewerkt, komende woensdag vlieg ik naar Napier voor de kick-off meeting van het project, heel erg spannend.

Thursday, 22 November 2007

Tekenen van mensen

Het tekenen van mensen valt niet mee. Gisteren op tekenles moesten we elkaar tekenen, gewoon degene die tegenover je zat. Dit ging redelijk, vooral omdat iedereen stil zat en druk was met tekenen. Geen hoofden die heen en weer zwiepen bijvoorbeeld. Dat leverde het volgende op:
Grappig genoeg leek dit toch wel echt op mijn overbuurvrouw, hoewel het zware zwart het ook net een comic doet lijken. Ik was vooral erg trots op het feit dat de vorm van het hoofd goed gelukt is en dat het perspectief van de arm waar ze op leunt goed is. Ook grappig is dat veel mensen in dezelfde houding als zij tekenen, mezelf incluis!

Ondertussen werden we allemaal gefotografeerd door de docent en later bleek waarom: hij had de foto's op A4 uitgeprint in zwart wit en deelde ze ad random uit. Nu dus een foto om na te tekenen. Ik vond aan de foto die ik kreeg niks interessants en begon dus maar in kleur wat te doen. Dat leverde de volgende yeti op, die ik maar snel heb weggestopt en waar Age van onder de tafel verdween van het lachen. Op zich heb ik zelf maar 1 yeti weten te produceren, maar als je met 12 mensen andere mensen aan het tekenen bent weet je zeker dat er een aantal volledig mislukte dingen bij zullen zitten. Zo was er een dame die zeer gefrustreerd uitriep dat ze alleen maar in staat is universal lips te creeren, dus iedereen krijgt bij haar dezelfde lippen.

Dus ik zat maar wat te staren naar die foto, niet wetend wat te doen, komt de docent langs en die houdt de foto vervolgens op z'n kop. En ineens verliest de foto z'n betekenis en was ik weer in staat om donkere en lichte partijen te onderscheiden en ik dacht laat ik nu eens alleen de donkere partijen tekenen. Zie hier:

En dit was weer het voorbeeld van de klas, want dit was anders dan wat de rest deed, iedereen was met houtskool en kneedgum in de weer en volledige portretten. De tekening is nog wel erg schetsmatig en fijntjes, wist niet of ik de donkere partijen nu ook echt zou gaan inkleuren, maar de docent gaf aan dat dit een studie is en dat ik beter door kon met wat anders. Dus het volgende portret is gebaseerd op deze schets en de originele foto, maar dan op A1 formaat (denk ik, het was erg groot) en op grijsbruin papier.

En dat was het alweer. Waarschijnlijk mis ik de volgende les vanwege mijn projectwerk in Napier en dat zou de laatste les van dit kwartaal zijn. Heb het gevoel dat ik nog maar net begonnen ben eigenlijk, dus waarschijnlijk ben ik na de zomervakantie wel weer van de partij.

Er zijn ook foto's van mij gemaakt gisteren, dus een van de cursisten was heel druk met mijn portret. De schets was al indrukwekkend, maar later ging ze ook groot werken en hing ik daar plotseling levensgroot aan de muur. Dat is echt heel vreemd, maar gelukkig had ik geen yeti-achtige trekjes.

Sunday, 18 November 2007

Nieuwe links toegevoegd

In het menu aan de rechterkant staan een paar nieuwe links:
  • eentje die je naar de webcam brengt op het dak van MetService, het gebouw waar Age werkt. Hier kun je zien wat voor weer wij hebben. En natuurlijk genieten van het uitzicht!
  • de tweede toevoeging is de website van het Eastern Institute of Technology in Napier. Kun je zien waar ik zo af en toe naartoe ga.
En dat was het weer voor nu. Welterusten!

Saturday, 17 November 2007

Extra uitleg

Vanwege de meest wilde vragen over mijn werk zal ik hier maar even wat extra uitleg geven, het blijkt hard nodig :-)

Hier wat antwoorden op vragen die je er zelf bij moet verzinnen:
  • Ja, wij houden nou eenmaal van verandering, kan het ook niet helpen.
  • Ja, we hebben een leuk huis op dit moment.
  • En ja, wij houden nog van elkaar.
  • Nee, ik zit niet fulltime in Napier.
  • En ja, wij kunnen best een paar daagjes zonder elkaar.
  • Ja, Age kan ook voor zichzelf koken.
  • Ja, Age weet waar de supermarkt is.
  • Ja, het lijkt Age wel leuk om eens een weekendje in Hawke's Bay door te brengen.
  • Nee, Evelijn is niet zo goed in achteruit inparkeren in de eigen straat. Gelukkig hoeft dat ook niet met een vliegtuig.
  • Nee, ik hoef niet te gaan flatten in Napier en ook niet op zoek naar flatmates. Ik mag vast wel eens bij mijn oud-collega (nu weer collega) komen eten als ik dat wil.
  • Nee, wij gaan geen huis kopen in Napier.
  • ...
Gisteren heb ik mijn contract getekend met het Eastern Insitute of Technology (EIT) in Napier en tegelijkertijd mijn huidige contract met de Correspondence School veranderd. Wat gaat er nu precies gebeuren????
Ik ga vanaf nu tot en met eind januari 24 dagen werken voor EIT. Gedurende deze dagen moet de scope van de opdracht, het herontwikkelen van alle Trade curricula, duidelijk op papier komen te staan plus het projectplan voor de volgende fase. Ik zal dus ongetwijfeld een of meerdere keren voor een aantal dagen naar Napier toevliegen om het project op te starten en met alle betrokken staff de koers te bepalen.
Maar het meeste werk zal vanuit huis gebeuren. Per week zal ik 2 tot 3 dagen werken aan dit project.

Ik werkte tot gisteren 5 dagen per week voor The Correspondence School (TCS) in Wellington, maar door de opkomende werkzaamheden voor EIT heb ik gisteren mijn contract kunnen veranderen en ook de focus voor mijn werkzaamheden. Vanaf nu zal ik 2 dagen per week voor TCS werken aan de volgende dingen:
  • een voorstel voor het doen van audio recordings voor 2008 (lees het vorige mp3-crisis verhaal);
  • de ontwikkeling van een resource centre voor studenten en supervisors en ook docenten. Dit is een website met allerlei informatie voor studenten en supervisors over het studeren aan TCS, gefocused op e-learning: wat voor computer moet je hebben, welke software wordt gebruikt, handleidingen, info over studievaardigheden, info over de elektronische leeromgeving. En voor docenten allerhande informatie over het functioneren als docent in een afstandsonderwijsomgeving. Zeer waarschijnlijk blijft deze opdracht doorlopen tot 1 april voor 2 dagen per week, omdat ik de ontwikkeling ervan als projectleider ga leiden;
  • de organisatie van een cross-school personal development dag (= seminar) op 11 December, gericht op technologie in het onderwijs;
  • en de laatste trainingsessies die nog gepland stonden (over wikis en blogs, podcasting en vodcasting).
  • En nu ben je weer helemaal bij. Al moe???
Dan ons weekend-programma: LEEG.
Nee, grapje. Age is aan het motorrijden met collega's, een spontane actie die zomaar een groepje van 4 motormuizen opleverde. En vanavond krijgen we Nick & Rachel te eten, dus da's gezellig. Wel nog 3 wc's schoonmaken en boodschappen doen, grom.
Het is trouwens waanzinnig mooi weer. Zit in hempje, broek en blote voeten. Neem toch aan dat dit jaloezie opwekt.
Morgen misschien maar even aan het strand kiekn en ook op een mini-laptop uit voor mij. Geen zin om met het bulkgeval waar ik nu op werk naar Napier te gaan slepen. En maandag leuk met iemand van de belastingdienst praten over mijn bedrijfje en of ik alles eigenlijk wel goed doe. Aan het begin van het jaar was ik zelfstandige als makelaar, nu in dienst van TCS, vanaf volgende week een combinatie van beide en wellicht na 1 januari helemaal zelfstandig en dat kan belastingtechnisch nogal een zootje geven. Of ik ben gewoon slordig. Dus heb ik een adviesgesprek aangevraagd.

Zo.
Volgende keer mag Age hier een eind wegtetteren zeg. Ik was 2 filmpjes aan het uploaden, maar de verbinding met het internet valt steeds weg. Niet dat de filmpjes leuk zijn ofzo, maar het kleedt leuk aan. Dan maar een fotootje van m'n lavendel. Niet gedacht na het snoeien in Augustus dat de plantjes het nog zou doen. Maar ziedaar! En ja, ook in het echt hebben de kuifjes van deze lavendel een zeer felle kleur.

Thursday, 15 November 2007

Productie gedraaid

Gisteravond weer productie gedraaid, hierbij de resultaten.

1) Reflectie op zilveren theepotje2) Detail van een theepot - acryl met paletmes

3) Detail van dezelfde theepot. De theepot op zichzelf was niks aan trouwens, maar delen ervan dus wel.
4) Zwarte inkt op een metalen plaat, erin krassen met een ijscostokje, papier eroverheen leggen, aandrukken en eraf halen. Tadaaaa!

5) En nog een.

6) En dan nu de laatste:

Zo en dat was het weer. Nu als een haas naar m'n werkje! Contract met Napier is ook binnen, jahoe. En waarschijnlijk kan ik de komende 3 maanden ook nog werk doen voor de Correspondence School. Kat in't bakkie.

Sunday, 11 November 2007

Vuurwerk en mp3-crisis

Afgelopen maandag was het dus Guy Fawkes day, met vuurwerkspektakel. De council regelt het vuurwerk, wordt ieder jaar geregisseerd (ja, dit steek je schijnbaar niet zomaar aan) door dezelfde persoon die het vuurwerk van de Olympische Spelen in Sydney heeft gedaan. Wij leuk wandelen naar de Mount Vic Outlook, een hoog uitkijkpunt op loopafstand van ons huis. Er werden 100.000 mensen uit de regio verwacht dus je wilt echt niet met de auto naar de stad.

Hoe dichterbij we komen, hoe meer mensen zich richting uitkijkpunt bewegen. Ondertussen vroegen wij ons af of we eigenlijk niet te hoog zouden uitkomen, zodat we op het vuurwerk zouden neerkijken, wat wel een beetje vreemd zou zijn. Mooi plekje gevonden met uitzicht op de haven en de pontons vanwaar het vuurwerk afgestoken zou worden. Het was werkelijk een on-Wellingtonse perfecte heldere avond zonder wind, de wandeling en het uitzicht op de stad bij donker alleen al waren echt de moeite waard. We hebben wat filmpjes gemaakt van het vuurwerk, maar de meesten bleken vrij onscherp (steeds groter wordende grote roze vlekken enzo), en we bleken uiteindelijk zo'n beetje op ooghoogte te zitten. Maar het beginfilmpje is wel goed gelukt, toen een helicopter kwam aanvliegen met een vuurwerkgeval onder zich.



Verder was er vorige week op mijn werk een mp3-crisis: er wordt steeds meer gebruik gemaakt van e-learning technologie in het onderwijs, maar hier in NZ hebben veel gezinnen ofwel geen computer ofwel geen internetverbinding of wel een internetverbinding maar dan alleen maar via dial-up. Veel mensen wonen geografisch gezien geisoleerd of zijn gewoon vrij arm en dan krijg je dat. Dat schiet dus niet op. Een creatief idee van iemand aan de Correspondence School was om de disconnected students te faciliteren met een mp3-speler om ook hen de gelegenheid te bieden audiobestanden op te nemen. Bijvoorbeeld om de docent te laten horen wat de leesvaardigheid is, of om in een bepaalde vreemde taal te spreken (Duits, Frans, Chinees of gewoon Engels). De docent laat een player opsturen naar een bepaalde student, die neemt een audiobestand op en stuurt het hele geval weer terug naar de docent (want de student heeft namelijk geen computer / geen internet). Je wilt niet weten wat er allemaal aan materialen heen en weer gestuurd wordt; de school heeft een heel pakhuis! Van puzzels tot boekjes tot chemische lab spullen en planten en zaden en aarde en wol.

Leuk idee die mp3-spelers dus maar in de praktijk blijken we tegen allerlei problemen op te lopen: de docenten kunnen niet goed met de mp3-speler overweg (het ding is ook niet het meest intuitieve apparaat overigens) en een grote groep wil helemaal niet digitaal: de cassetterecorder met tapes voldeed prima! De batterijen van de mp3-speler zijn leeg als je er alleen maar naar kijkt, het geval komt niet of kapot aan bij de student danwel bij de docent, de student heeft al zo weinig en is blij met ieder 'kadootje' en stuurt dus de player niet meer terug, voor kleine kinderen is de player veel te klein, enzovoort enzovoort. En nu blijken alle in voorraad zijnde players plotseling op te zijn. Paniek! Want het management heeft besloten door alle negatieve feedback op de players om geen nieuwe meer te bestellen. En een pilot met een andersoortig device is nog maar net onderweg. En wie is daar natuurlijk bij betrokken? Jawel, ik dus. Dus wie mag nog even voor het einde van haar contract half december komen met een aanbeveling voor een geschikte tool voor in 2008? Ik ook dus. Wens me maar geluk.

Wednesday, 7 November 2007

En weer wat kunstwerkjes


Zo, hierbij weer 3 nieuwe kunstwerkjes. Achtergrond is aquarel en daarna met rietpen en Oostindische inkt eroverheen. En met bronspoeder gespeeld. De opdracht was het maken van postkaarten om te versturen ivm de Kerst. Jaja. Dus deze werkjes hebben het formaat van een kaart. En dat was het weer!

Sunday, 4 November 2007

Thuis wat aangeklungeld

Afgelopen week heb ik een sollicitatiegesprek gehad bij TCS voor de functie van Senior Learning & Development advisor. Na de 12e hoor ik hier waarschijnlijk meer van. Ondertussen ben ik met Napier in de paperassenfase beland; ik hoop snel mijn contract voor de eerste fase van het project te krijgen, dan kunnen we weer verder nietwaar?
Verder niet veel bijzonders gebeurd, bij Age ook niet echt, wel lange dagen maar dat hoort erbij in het begin van een nieuwe baan. Hij en 6 andere managers mogen waarschijnlijk binnenkort op managementcursus, iets wat zeer welkom is.

En we hebben leuk aangeklooid in huis. Ik heb onkruid getrokken op het plaatsje dat we helemaal boven hebben aan de achterkant. Daar staan 3 cabbage trees (soort van palm) en een camellia met een bodembedekker. Van de bodembedekker was alleen niet meer zoveel te zien vanwege het onkruid, dus ben ik aan het trekken geslagen. Dat viel nog vies tegen; ik dacht ook leuk het oude blad van de stammetjes van de cabbage trees te halen, maar daar kwamen wel erg veel insecten mee. De wetas vlogen me om de oren. De spinnen ook. Brrr.

En Age is bezig iets met mijn oude computer te doen maar dat schijnt nog niet zo te lukken allemaal. Iets met 1 locatie voor al onze bestanden en backuppen. En ook hij heeft nu weer nieuw haar.
Verder dit weekend: een keer ontbeten bij ons cafeetje, gelunched bij een ander cafeetje, uit eten bij de Thai in de straat, koffie bij Kaffee Eis, alle 4 verdiepingen gestofzuigd, band van fiets geplakt, uitgeslapen 2x, alles wat tegels heeft gedweild, afgestoft op 2 verdiepingen, vitrinekastje op pootjes gezet (nu alleen nog iets vinden voor erin; we zijn toch aan schelpen aan het denken in plaats van aan treintjes omdat ie maar 3 hele kleine treintjes heeft en er zijn 10 plankjes te vullen maar die moeten we eerst zien te vinden want Age's schelpenverzameling moest in NL blijven dus die heeft ie weggegeven). En dat was het wel zo'n beetje. O ja, boodschappen voor de hele week gedaan.

En morgen is het Guy Fawkes, een dag waarop gevierd (!) wordt dat een groep kerels in 1605 probeerde zowel de Engelse koning als het parlement op te blazen. En traditiegetrouw wordt dat gedaan met groots vuurwerk. Heeft veel weg van oud en nieuw in NL: iedereen kan vuurwerk kopen vanaf 4 dagen voor 5 November en op 5 November mag het afgestoken worden. En in de stad kun je naar het publieke vuurwerk kijken, een prachtig spektakel dat 15 minuten duurt. Trouwens, tijdens oud en nieuw wordt hier geen vuurwerk afgestoken, oud en nieuw wordt niet echt gevierd op de manier zoals wij dat kennen.

Wednesday, 31 October 2007

Studie van een opscheplepel

Weer een tekenles gehad, hierbij de vermeldenswaardige resultaten. We begonnen met kopjes en schotels ivm het oefenen van het tekenen van ellipsen, verrekte moeilijk altijd. Na 10 kopjes had ik het wel gehad met de rondingen en ging ik verder met een opscheplepel. En ineens had ik de swing weer te pakken; lepel 1 is daar het voorbeeld van (zwart pastelkrijt op wit papier). Less is more!
Lepel 2 is weer een nadere uitwerking van nr 1, nu gekleurd pastel op bruin papier.
Lepel 3 is deels een afdruk van een mislukte lepel op de achterkant van lepel 2. Nog wat lijnen erbij en voila!
En lepel 4 is een op hol geslaagde fantasie, waar je erg vieze vingers van krijgt.
De docent vond het allemaal erg mooi, ik was het voorbeeld van de klas vandaag.

Sunday, 28 October 2007

De vakantie is snel vergeten

Gelukkig hadden we afgelopen maandag nog vrij, want de week was weer lang genoeg. Ik denk dat dat misschien ook wel wat te maken had met het tijdverschil met Australie; het was daar 3 uur vroeger dan hier. Maar misschien was de vakantie wel dermate actief en afwisselend geweest dat we eigenlijk nog wel een week konden gebruiken om weer bij te komen. Ik weet het niet, wel dat het uit bed komen afgelopen week niet vanzelf ging.

Age is dinsdag nog naar z'n werk geweest, maar was daarna de rest van de week geveld door griep en heeft hier in huis rondgehangen. En hij maakte 's nachts zo'n enorm lawaai door alle snot dat ik 3 nachten in het logeerbed heb gelegen, wat overigens prima beviel omdat de logeerkamer zo lekker donker en stil is.
In onze eigen slaapkamer worden we nu het zomer wordt tegenwoordig wakker zodra de zon op komt en dat is veel te vroeg. De zon schijnt namelijk recht naar binnen, waardoor het enorm licht is. Ook ligt onze slaapkamer aan de voorkant, de wind staat vaak recht op het open raam waardoor het vouwgordijn gaat klapperen of zelfs het hele raam met een knal dichtwaait. Het is tevens de straatkant met alle lawaai van dien en afhankelijk van de wind hoor je de vliegtuigen ook wel erg goed.
Age is helemaal een slechte slaper, althans een lichte slaper, en omdat hij bij elk geluidje altijd uit bed stapt, het licht aandoet en voor het raam gaat staan om te zien wie er nu weer probeert in te breken in de garage om de motor mee te nemen, heb ik hem toch maar aangemoedigd om vooral z'n motoroordoppen in te doen 's nachts. En ja, het schijnt te helpen! Nu ben ik degene die steeds als eerste wakker wordt...

Dus na het liggen in de logeerkamer (voor de gezelligheid ook een paar nachten met Age), hebben we nu een gordijnenmevrouw op bezoek gehad. Begin van de week zijn we eens naar donkerder en, niet onbelangrijk, mooiere gordijnen gaan kijken voor de slaapkamer. Met een aantal stalen en een afspraak terug naar huis gegaan. En besloten om dan ook de woonkamer meteen erbij te doen, daar hangt nu iets vaags aan lussen. En als ik ergens een hekel aan heb is het gordijnen aan lussen die niet dicht willen en ook nog te smal blijken voor het raam. Als het allemaal niet onbetaalbaar wordt, dan krijgen we in de slaapkamer vrij neutrale gordijnen met een groot 'antiek' patroon en een zwarte thermal achterkant (tbv verduistering + bescherming tegen de felle NZ zon). En voor de woonkamer??? Nou, de wonderen zijn de wereld nog niet uit: dezelfde gordijnen als in Heerenveen, maar dan iets donkerder en aan gewone gordijnrails ipv ronde stokken! Hulde aan de wereldmarkt. O, en Age werd vanaf vrijdagavond in hoog tempo weer een stuk beter.

En om aan zijn sanity te blijven werken zijn we vanmiddag nog even leuk aan het Kapiti-strand gaan wandelen, zie voor de omgeving daar het bijgaande filmpje. Het gaat in onze Subaru wel wat meer heen en weer dan in de Citroen, maar ja, die is dan ook niet zo electronisch fijnbesnaard.



Over auto's gesproken, Age heeft net nog wat foto's genomen van de nieuwe auto, kostte hem heel wat tijd want dit moest natuurlijk op een mooi plekje. En je moet 't 'm nageven: hij kan zo autofotograaf worden.
En verder zijn we druk geweest met dingetjes in huis: we hebben wat NL lampen van stekker veranderd en aangesloten in de woonkamer, we hebben een hele grote antieke spiegel opgehangen in de hal (met insectenspray in de hand want ik had toch echt gezien in Martinborough dat er een enorme kakkerlak in het beschermende omhulsel was gekropenen), we zijn bezig met het op pootjes zetten van ons vitrinekastje waar Age z'n treintjes van toen ie een kleine jongen was inkunnen. We krijgen bijna ons eerste bezoek en dat is een goede trigger om eea nog even af te maken hier in huis.

Tot slot: ik heb de baan in Napier (projectleider voor het herontwerpen van 4 curricula aan een mbo/hogeschool) min of meer aangeboden gekregen, we zijn nog bezig met mijn tarief en het aantal dagen per week. Het tarief lijkt goed, maar het aantal dagen per week nog wat te weinig, 2 tot 2,5 dag. Als ik dat 3 dagen kan maken heb ik ook nog tijd voor de coachopleiding die ik wil doen. Ik denk namelijk dat het project dermate omvangrijk is dat het nauwelijks in 2,5 dag pw gedaan kan worden. Misschien nog voor 1 dag een opdracht ergens anders erbij, zou nog kunnen. En ik wil graag van 5 dagen pw terug naar 4, verlang erg naar die ene dag voor mezelf en rondrommelen in huis. Als ik het contract daadwerkelijk getekend heb zal ik heel hard gaan juichen, maar nu nog even niet. Eerst maar even zien wat er allemaal nog gebeurt.

En morgen heb ik bij de Correspondence School (waar ik nu werk) een interview voor de functie van Senior Learning & Development Advisor. Da's ook interessant, maar ik weet niet hoe serieus ze me daar nemen, omdat ik er op dit moment onder mijn niveau werk.
Dus, ontwikkelingen volop. Age heeft nog nauwelijks in zijn nieuwe functie als Manager gewerkt: een week op vakantie en een week ziek. Toch weet ie al dat ie 4 nieuwe mensen mag aannemen voor in z'n nieuw op te bouwen team en daar kan ie leuk komende week mee aan de slag.

Dat is het weer voor nu, de groeten, ook van mijn nieuwe haar, ben weer eens naar de kapper geweest en volgens de kapper zou ik het erg goed doen als 'redhead', dus mocht ik mijn haar weer eens willen verven dan moest het maar rood. Blijkt Age net vanochtend (in bed???) gedacht te hebben dat rood misschien wel iets voor mij zou zijn. Nou ja!

Wednesday, 24 October 2007

Tekenles

Eindelijk mijn eerste Kiwi-tekenles gehad, zeer vergelijkbaar met de NL lessen! Een groep van zo'n 12 personen, waarvan de meesten de volledige kunstopleiding doen. Ik ben samen met iemand anders de enige casual cursist. Wat hebben we gedaan? Objecten nagetekend die op tafel lagen, dat moest binnen 5 minuten - mijn speelgoedautootje (van maar 10cm) is daarvan het best gelukt vind ik.


Na een uurtje 'sneltekenen' rondlopen en elkaars werk bekijken, grappig om te zien hoe verschillend iedereen tekent en welk materiaal men koos voor de verschillende objecten. Daarna inspirerende voorbeeldwerken van min of meer bekende kunstenaars bediscussieerd, met als volgende opdracht een tekening van een object in een stijl die je aansprak bij een van die besproken kunstenaars en zelf zou willen uitproberen. Ik moet zeggen dat ik wel moeite had met erin komen en luisteren naar de zin van bepaalde tekeningen en bedoelingen van tekenaars. Braak!

Mijn 'vis' is in eerste instantie gebaseerd op Rembrandt's tekeningen zonder lijnen, alleen werken met licht en schaduw, gecombineerd met zijn techniek voor etsen (donkere partijen met horizontale en vertikale lijnen door elkaar heen in kruisjespatroon) - iemand had een aantal voorbeelden van Rembrandt's tekeningen meegenomen. En daarna ging de fantasie ook nog op de loop. En dat werd toen mijn vis - potlood op papier. En die vind ik behoorlijk geslaagd.


Bestellingen kunnen vanzelfsprekend via deze blog gedaan worden.

Monday, 22 October 2007

Meer vakantie en meer beesten

Waar waren we gebleven? Ergens in Canberra geloof ik. We hebben nu een aardig beeld van de stad, enorm uitgestrekt, zeer weids en volledig ingericht op auto's. In de botanical gardens nog een encounter gehad met een Dragon (soort Lizard) die Age aan het fotograferen was. Waarschijnlijk stond Age te dicht op z'n kleintjes waarna het beest plotseling rechtop, als een soort dinosaurus, keihard op ons af kwam rennen. Verassend, dat wildlife.

We hebben ook een dag gewandeld met Richard, met als doel het zien van een kangaroo. We hadden er wel al een paar zien hoppen rond de snelwegen in Canberra, maar dat was toch nog vrij ver weg. Zoals er in Nederland allemaal konijnen dood op de weg liggen, zo liggen er in Nieuw-Zeeland allemaal possums op de weg en in Australie kangaroos. Vooral het verschil in formaat is hierbij natuurlijk opvallend en de meeste Australiers die wij gesproken hebben, hebben wel eens een kangaroo op hun motorkap gehad. Waarna de auto naar de sloop kon, vanzelfsprekend.

Onze wandeling was prachtig, mooi weer, harde wind en iets teveel kangaroos gezien en ook wat te dichtbij naar mijn smaak. We moesten een aantal keren dwars door een groep van zo'n 40 dieren heen en het zijn niet allemaal moeders met kleintjes in hun buidel. Het eindpunt van onze wandeling was een grote kei met Aborignal-tekeningen erop, zo'n 800 jaar oud. En toen weer terug, op zoek naar een goede picknickplaats waar we onze sandwiches, door Richard gemaakt, konden opeten. Wij waren trouwens vermomd als echte Ozzies, met hoeden en zonnebrillen. Toch lijken Age en Richard op de foto meer op kikkers dan op stoere rangers.

Na deze wandeling had Richard de smaak te pakken en leidde ons naar een national park waar we een Koala hebben gezien en ook een Platypus (vogelbekdier). Vooral dat laatste wekte veel afgunst bij een boel mensen, want velen hebben nog nooit een vogelbekdier in het echt gezien. Gelukkig heeft Age echte natuurogen, want hij zag zowel de Koala als het vogelbekdier.

We zijn nog een dag naar de kust geweest, naar Tomakin, waar Lois en Richard een huis hebben. Weer een hele andere omgeving, nu met pelikanen in het wildlife assortiment. Beetje aan het strand gewandeld, het was niet echt warm genoeg om te gaan zwemmen ofzo maar toch heerlijk. Dorpje verkend natuurlijk en nu zelf een hoed aangeschaft, ook zeer nuttig in NZ.



We zijn maar 1 nacht in Tomakin gebleven; inmiddels is het vrijdag en vliegen we op zondag alweer terug naar Wellington. Lois en Richard leek het een leuk idee om met ons mee te rijden naar Melbourne, maar wel met een kleine omweg via Lois haar broer. Die woont met zijn gezin op 1,5 uur rijden van Melbourne in Bendigo op een farm waar hij paarden traint voor paardenraces. Een mooie gelegenheid voor Lois om haar broer weer eens te zien en voor ons om nog wat authentiek Australie op te snuiven. Dus na een dag in de auto van Canberra naar Bendigo belandden we ineens, via een lekker wijntje op het terras van een grand hotel, aan een enorme gezinstafel in Bendigo.



Hier was men al op waterrestrictie level 4: je mag niks doen met water, alleen gebruiken voor persoonlijk gebruik in huis. Het wasmachinewater kwam uit in de tuin, zodat die nog wel wat krijgt. Heel raar, de rozen stonden er prachtig bij; en het eerste water uit de douche, je weet wel, wachten op het moment dat het de goede temperatuur heeft, wordt opgevangen in emmers voor verder gebruik. Dat laatste doen Lois en Richard ook trouwens.
Paarden geaaid, een minidemonstratie gekregen van de apparatuur van Nathan, de zoon des huizes die hoefsmid is, en een bbq in het donker waarbij Richard de worsten met een zaklamp beschijnt. Australie zit nog niet op zomertijd... Wel was het rond de 30 graden, zo'n 10 graden boven normaal. Het was bijzonder gezellig, heerlijk geslapen ook en de volgende dag na het ontbijt op pad naar Melbourne.

Lois en Richard reden met ons mee omdat ze dat natuurlijk heel erg gezellig vonden, maar ook om nog een extra dagje te shoppen in Melbourne. Ze hadden een hotel geregeld voor zondagnacht en zouden dan op maandag weer naar huis vliegen. Onze laatste uurtjes in Melbourne hebben we doorgebracht aan de rivier. Melbourne is een grote stad, 2 miljoen inwoners. Ook weer erg weids opgezet met alleen in het CBD een paar flinke flats. We hebben de auto in een parkeergarage gezet en zijn gaan slenteren langs de waterkant. Slenteren ja, want het was echt belachelijk warm, rond de 32 graden met een hele hoge luchtvochtigheid. Slopend gewoon. Dus we hebben het maar gehouden bij een beetje koffie drinken, panini's eten en salades. Maar wat we gezien hebben van Melbourne vonden we wel de moeite waard.

En nu zijn we weer thuis! Vandaag, maandag, hebben we nog vrij want het is Labour Day. Ontbijtje gescoord bij de Chocolate Fish en wat gecruised in onze nieuwe pimp-car. Daar had ik nog helemaal niet in gereden dus dat moest ook nog. Ja, nieuwe pimp-car. We hebben de Citroen en de Rav4 de dag voor onze vakantie ingeruild voor een ultralelijke (Age vindt 'm prachtig trouwens) maar hier zeer populaire Subaru Legacy. Met spoiler. Vooral prettig om van de Citroen af te zijn, dat bleek namelijk een maandagochtendmodel met vreemde gebreken.

Monday, 15 October 2007

In Canberra

Vakantie hebben bevalt ons wel! Om je mee te laten genieten hierbij onze eerste indrukken, opgedaan tijdens de rit van Melbourne naar Canberra en de eerste dag bij Lois en Richard in huis. Na een gebarbecued ontbijtje zijn we hier naar de Floriade geweest (een aftreksel van de NL Floriade), hebben een kleine tour gedaan langs de werkplekken van Lois en Richard en natuurlijk de huizen van de beide dochters gezien. Opvallend zijn de leuke vogels (kakatoes en papegaaien), de enorme weidsheid van het landschap, de eucalyptusbomen, de aangelegdheid van Canberra - het is een volledig geplande stad -, de kangoeroes (okee, alleen maar een glimp opgevangen vanuit de auto, maar het waren er wel 20 en ze zitten min of meer in de bebouwde kom), het feit dat alle huizen uit rode baksteen opgetrokken zijn en natuurlijk het weer: zon, zon, zon en het mag dan lente zijn, Canberra zit al op waterrestricties. Dus geen auto wassen en de tuin sproeien op de even dagen in de week.

Wat zijn we allemaal van plan? We zullen de omgeving van Canberra een beetje gaan verkennen, wandelen, winkelen natuurlijk, misschien een beetje golfen en later in de week gaan we naar de kust, naar het tweede huis van Lois en Richard. Hopelijk kunnen we met de voeten in zee. En we sluiten af met een dagje Melbourne.

Heerlijk he?